20200321 — Leven in tijden van Corona

Na ‘de oproep van Elja’ om in deze onze­ke­re tij­den weer meer te gaan blog­gen (of te star­ten) heb ik mezelf voor­ge­hou­den dat nu zeker weer te blij­ven pro­be­ren. Ik was al begon­nen met een klei­ne aan­zet, maar het lijkt me inte­res­sant (en mis­schien heb ik het ook wel nodig) te vol­gen wat het met me doet te leven in tij­den van Coro­na. De afge­lo­pen week (tevens de eer­ste vol­le­di­ge week dat ik van­uit huis heb gewerkt) heb ik een dage­lij­ke blog­post geschre­ven met wat los­se gedach­ten over van alles en nog wat met als gemeen­schap­pe­lijk the­ma dat ze zij­de­lings met het coro­na virus te maken heb­ben. Blog­posts die er hele­maal los van staan zal ik ook als zoda­nig blij­ven pos­ten.

Ver­wacht van mij ver­der geen hoog­dra­ven­de arti­ke­len met tips en lijst­jes en der­ge­lij­ke hoe de tijd door te komen nu je min of meer gedwon­gen thuis­zit (voor die­ge­ne waar­voor dat van toe­pas­sing is). Of mis­schien wel, mocht daar toe­val­lig aan­lei­ding voor zijn. Ik blog gewoon wat voor de vuist weg. Zon­der struc­tuur, zon­der doel anders dan te delen wat het voor mij bete­kent thuis te moe­ten zijn en aan soci­al dis­tan­cing te moe­ten doen. Wat dat laat­ste betreft. Ik had al zo’n beet­je al mijn soci­al media accounts ver­wij­derd aan­ge­zien ik daar steeds min­der behoef­te aan had. Dat is nu ver­an­derd. Om te voor­ko­men dat ik vol­le­dig in een soci­aal iso­le­ment geraak (beet­je over­dre­ven hoor 😉, no wor­ries) heb ik toch maar beslo­ten om in ieder geval opnieuw een twit­ter account aan te maken. Zie details in de zij­balk. Voor wat het waard is.

Wat ik ook ga doen is wat meer bij mede­blog­gers langs­sur­fen die op hun site upda­tes geven over hoe zij tegen al deze ver­an­de­rin­gen aan­kij­ken. Een aan­tal van hen volg­de ik al, maar ik ga zeker ook op zoek naar nieu­we blog­gers die ik zal toe­voe­gen in mijn blo­groll (ook te vin­den in de zij­balk) indien ze me aan­spre­ken om vaker bij hen langs te gaan en ze regel­ma­tig upda­tes plaat­sen. Aar­zel niet om te rea­ge­ren als je zelf regel­ma­tig blogt of tips hebt voor blog­gers die de moei­te waard zijn om te vol­gen. Bij voor­baat dank.

[upda­te 22/3] Inmid­dels heb ik een link naar de Weblog­ger­lijst toe­ge­voegd in mijn Blo­groll over­zicht. Deze lijst (waar­voor je jezelf ook kunt aan­mel­den als blog­ger) laat de meest actu­e­le blog­posts zien van alle aan­ge­slo­ten blog­gers. Hoef ik dat zelf ook niet meer bij te hou­den en kan ik de tijd beste­den om bij hen te gaan lezen.

Wat me tij­dens het gras­maai­en zojuist te bin­nen schoot: ik vind mijn hui­di­ge baan in Ede hart­stik­ke leuk en ga er met ple­zier iede­re dag opnieuw weer naar toe. Alleen op som­mi­ge dagen (meer dan me lief is eer­lijk gezegd) ver­vloek ik de files wan­neer ik eens wat later in de och­tend of vroe­ger in de avond de snel­weg op draai. Nor­maal een half uur duurt het dan al snel (hoe­wel, eer­der lang­zaam) mini­maal drie kwar­tier tot een uur voor­dat ik op de plaats van bestem­ming ben. Dan ben ik jaloers op die­ge­nen die met de fiets naar het werk kun­nen.

Nu werk ik thuis, maar waar­om zou ik niet ‘als­of’ doen? Ten­slot­te heb ik onlangs een home­trai­ner aan­ge­schaft. Ik zit er aan te den­ken om van­af maan­dag ’s och­tends op de bin­nen­fiets te sprin­gen voor­dat ik met mijn werk begin. En ’s avonds het­zelf­de. Ook om op deze manier die gewens­te schei­ding tus­sen werk en pri­vé te berei­ken wat men zo belang­rijk acht bij het thuis­wer­ken.

Tij­dens het gras­maai­en keek ik ook regel­ma­tig om me heen. Af en toe kwam er een auto voor­bij. Aan de over­kant van de Lin­ge iets vaker fiet­sers, skee­lers en hard­lo­pers. Geen enkel risi­co dat iemand mijn 1,5 meter vei­lig­heids­zo­ne in gevaar bracht. Daar­voor zou ik de voor­bij­gan­gers juist moe­ten vra­gen dich­ter­bij te komen. Toen ik van­och­tend tuin­af­val naar de stort ging bren­gen was het er ook zo goed als uit­ge­stor­ven. Dat was wel anders bij de plaat­se­lij­ke doe-het-zelf waar ik langs reed. Daar stond de hele par­keer­plaats al vol en zag ik gro­te groe­pen men­sen in en uit lopen met van aller­lei doe-het-zelf spul­len. Ik vraag me af hoe het bin­nen­kort met twee­de paas­dag zal gaan als de situ­a­tie nog het­zelf­de is. Gaan men­sen dan mas­saal in over­tre­ding door als­nog de woon­bou­le­vard te bezoe­ken en eisen ze dat de win­kels voor één dag open­gaan? Want wat moe­ten ze anders? Tra­di­tie is tra­di­tie.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *