20200322 — Leven in tijden van Corona

Een week­je hoes­ten zit erop en een loop­neus is er voor in de plaats geko­men. Eens kij­ken hoe lang dat gaat duren. En als het hier bij blijft dan vind ik het pri­ma. Qua soci­al dis­tan­cing heb ik me de afge­lo­pen week trouw aan de richt­lij­nen gehou­den. Net­jes van­uit huis gewerkt, en voor het brood­no­dig bij­tan­ken in de bui­ten­lucht heb ik me beperkt tot de gren­zen van ons per­ceel waar ik vol­doen­de ruim­te (en dat maakt het een stuk mak­ke­lij­ker, dat besef ik ter­de­ge) heb om wat te klus­sen en te bewe­gen zon­der in con­tact met iemand te komen. Het trip­je gis­ter naar de stort was in alle vroeg­te. Nie­mand te beken­nen en het afre­ke­nen ging via het hal­le­tje waar je nor­maal gespro­ken al met niet meer dan twee per­so­nen in kan, maar waar nu een bord­je hing dat er maxi­maal een per­soon naar bin­nen mocht. En dan con­tact­loos beta­len waar­bij de mede­wer­ker afge­schermd is ach­ter een schot wat er altijd al was.

Het is alleen Inge geweest die me deze week in haar nabij­heid heeft moe­ten gedo­gen. Zo te zien heeft ze er tot nu toe geen nade­li­ge gevol­gen aan onder­von­den.

Gis­ter­avond was ik van plan wat te gaan stu­de­ren of anders ver­der te lezen in De stad der blin­den. Maar van bei­den kwam niet veel. Nu ik een twit­ter account heb aan­ge­maakt bleef ik toch weer auto­ma­tisch wat lan­ger door­klik­ken naar de vele links die gedeeld wer­den over niet alleen covid-19 maar ook ande­re lezens­waar­di­ge arti­ke­len en nut­ti­ge infor­ma­tie over van alles en nog wat. En dat laat­ste is de valkuil. Ik ben van natu­re nog­al geïn­te­res­seerd in van alles en nog wat. Dus valt er dan onein­dig veel te lezen. Ter­wijl mijn tijd (en niet alleen die van mij) hele­maal niet onein­dig is. Het is belang­rijk dat ik van­af het begin in de gaten blijf hou­den hoe­veel tijd ik hier in kan/wil ste­ken gezien het vele dat ik er naast kan/wil blij­ven doen.

Oh ja, deze dage­lijk­se(?) blog­posts die zich een beet­je rich­ten op wat het met me doet te leven in tij­den van Coro­na ben ik de afge­lo­pen dagen lang­zaam aan anders gaan schrij­ven. Omdat ik nu toch de hele dag thuis ben begin ik er al aan in de och­tend, publi­ceer ‘m al vroeg op de dag en blijf er aan toe­voe­gen in de loop van de dag. Als een soort van live­blog, zeg maar. Het is maar dat je het weet. Heb je deze blog­post tot hier gele­zen, en is de dag nog niet voor­bij, dan kan het dus dat als je later terug­komt er hier­on­der weer nieu­we tekst bij­ge­ko­men is. Of niet.

Ik ga trou­wens weer begin­nen met het lezen in en blog­gen over Don Qui­chot. Daar was hele­maal de klad inge­ko­men door vanal­ler­lei rede­nen. De aan­lei­ding is de diver­se oproe­pen die ik voor­bij zie komen voor wat betreft je zou kun­nen lezen in tij­den van coro­na. Er ont­wik­ke­len zich twee soor­ten lijst­jes:

  • boe­ken die qua the­ma­tiek over­een­ko­men met de hui­di­ge situ­a­tie waar­in we leven onder het regime van een wereld­wij­de pan­de­mie
  • boe­ken waar­voor je nu mis­schien ein­de­lijk de tijd hebt van­we­ge het nood­ge­dwon­gen thuis meer tijd door­bren­gen

Dat ik met De stad der blin­den ben begon­nen is omdat ik het vaak genoemd zag wor­den in de titels op het eer­ste lijst­je. Het twee­de lijst­je wordt voor­al gevormd door (dik­ke en/of moei­lij­ke) boe­ken uit de wereld­li­te­ra­tuur. Denk aan Ulys­ses van James Joy­ce en De god­de­lij­ke kome­die van Dan­te, maar ook Don Qui­chot zag ik plots opdui­ken. En ik dacht, waar­om niet? Ook nu ik bezig ben met de Ori­ën­ta­tie­cur­sus Cul­tuur­we­ten­schap waar­bij we ons horen te ver­die­pen in de grond­be­gin­se­len van de let­ter­kun­de is het inte­res­sant of ik daar­door anders tegen het boek ga aan­kij­ken. Of er anders over ga blog­gen dan voor­heen. Dus mis­schien dat het me later van­daag lukt om de draad weer op te pak­ken. Anders van­af vol­gen­de week zon­dag.

~ ~ ~

2 reacties op “20200322 — Leven in tijden van Corona”

  1. Ik zat ook te den­ken aan een boe­ken­lijst­je. Maar aan­ge­zien mijn voor­keu­ren niet zo lite­rair zijn zat ik nog te twij­fe­len. Mis­schien komt’ie er nog wel mijn lijst­je van series-om-te-ver­slin­den (als je althans van mys­te­ries en fana­ta­sy houdt) …

    Ik heb je net enthou­si­ast getweet maar negeer mij maar anders blijf je bezig 😀

    1. Waar­om niet? Een lijst­je met mys­te­rie en fan­ta­sy series moet toch ook kun­nen? Mis­schien dat ik zelf ook nog wel met een spe­ci­aal boe­ken­lijst­je kom. Ik ga d’r eens over naden­ken.

      En voor­lo­pig negeer ik je niet op twit­ter, maar mis­schien is het beter dat jij dat wel doet met mij. Het is altijd maar weer de vraag voor hoe­lang ik nu weer blijf…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *