20200324 — Leven in tijden van Corona

Van­och­tend ver­gat ik het niet. Ik zou met de ‘vir­tu­e­le fiets’ naar kan­toor gaan. Want dit is mijn nieu­we och­tend­sche­ma gewor­den:

  • opstaan > poe­zen eten geven > nieuws chec­ken > home­trai­ner > bad­ka­mer > aan­kle­den > wer­ken.

Voor­lo­pig kies ik er voor om rus­tig een kwar­tier­tje op de home­trai­ner te fiet­sen en gedu­ren­de die tijd over te scha­ke­len van pri­vé naar werk. Ik neem alvast een beet­je de dag door die me te wach­ten staat en wel­ke taken ik zeker moet pro­be­ren af te han­de­len. Daar­na rich­ting bad­ka­mer om op te fris­sen en aan te kle­den, en laat dan de (werk)dag maar begin­nen.

De over­den­king op de home­trai­ner is trou­wens met­een een goe­de voor­be­rei­ding want om 9 uur ’s och­tends heb­ben we voort­aan iede­re dag een zoge­naam­de ‘stand up’ call met ons busi­ness sys­tems team om geza­men­lijk infor­meel wat bij te pra­ten en de laat­ste ont­wik­ke­lin­gen te delen die voor ieder van ons ver­schil­lend kun­nen zijn afhan­ke­lijk van de loca­tie (in dit geval Neder­land en Roe­me­nië, hoe­wel we ook collega’s in het team heb­ben met een Rus­si­sche en Argen­tijn­se nati­o­na­li­teit) waar we ons bevin­den.

Dach­ten wij sinds gis­ter flink aan­ge­scherp­te maat­re­ge­len te heb­ben, in Cluj (Roe­me­nië) kun­nen ze er ook wat van. Onze collega’s aldaar wis­ten ons te ver­tel­len dat er een uit­gaan­gs­ver­bod is van­af 22 uur ’s avonds en over­dag mag je alleen met hoge uit­zon­de­ring en met de juis­te for­mu­lie­ren naar bui­ten. Bij over­tre­ding hoge boe­tes van 4.000 euro en kan aan­ge­toond wor­den dat door jouw over­tre­ding iemand anders besmet of ziek is geraakt dan hangt je een gevan­ge­nis­straf van 15 jaar boven het hoofd. Er rij­den con­ti­nu politieauto’s door de stra­ten voor de hand­ha­ving en het ver­kon­di­gen van deze maat­re­ge­len via de mega­foon.

Foto geno­men door col­le­ga in Cluj

De lunch­pau­ze schoot er van­daag een beet­je bij in. Er ston­den een aan­tal con­fe­ren­ce calls ach­ter elkaar gepland en ik had pas tegen drie uur in de namid­dag even tijd om een fris­se neus bui­ten in de tuin te halen. Op het ter­ras geze­ten met een kop kof­fie viel me op dat er een gro­te­re vogel dan nor­maal in een van de boom­pjes zat. Was het wel een vogel? Ik nam de came­ra erbij en maak­te snel een foto voor­dat de vogel gevlo­gen was.

Met een beet­je inzoo­men werd het al snel dui­de­lijk dat het geen vogel was. Het was een van de nieu­we zwerf­kat­ten die onze vas­te bui­ten­stel Oskar en Emmy zijn komen ver­ge­zel­len. Dit is blijk­baar een exem­plaar dat tot het ras van de boom­kle­vers behoort.

Op de vir­tu­e­le fiets naar huis ’s avonds was het genie­ten van hoe het licht van de onder­gaan­de zon over het land­schap streek. Voor­al de weer­spie­ge­ling in de kas­sen aan de over­kant gaf een mooi beeld. Het was een pri­ma afslui­ting van de werk­dag en erg behulp­zaam om in een nieu­we ‘sta­te of mind’ te komen na alle hec­tiek op kan­toor die onver­min­derd door­gaat, coro­na of niet.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *