Microblogging: Black Drawings, vijfduizend jaar slavernij, Zoombies, een onbekwame Johnson en verschuivende landkaarten

Black Dra­wings, 1991/1992 — Mar­le­ne Dumas

[RT @wietekevanzeil] Mar­le­ne Dumas laat onze blik bewe­gen van groep naar indi­vi­du en terug. Oog voor Detail over onbe­wust en bewust oor­de­len => Dumas laat met haar Black Dra­wings zien hoe mak­ke­lijk we gene­ra­li­se­ren en details uit het oog ver­lie­zen — volks­krant

Wie­te­ke van Zeil haalt het werk van Mar­le­ne Dumas erbij om ons te wij­zen op twee psy­cho­lo­gi­sche auto­ma­tis­men:

  • Als we veel men­sen bij elkaar zien die een paar eigen­schap­pen gemeen heb­ben, zien we voor­al de groep.
  • Elke inter­pre­ta­tie van een gezichts­uit­druk­king zegt even­veel over jezelf als over die uit­druk­king.

Het werk stamt uit 1991, maar waar het ons mee con­fron­teert is nog steeds actu­eel.

[RT @BartFunnekotter] Ik zie dat #sla­ver­nij tren­ding is. Van har­te wil ik dit inter­view aan­be­ve­len, over de vijf­dui­zend­ja­ri­ge geschie­de­nis van dit ver­foei­lij­ke feno­meen. Dit gesprek was voor mij echt een eye­o­pe­ner. => Sla­ver­nij was er altijd – en over­al — nrc

Een inter­view door Bart Fun­ne­kot­ter met his­to­ri­cus Dick Har­ri­son, schrij­ver van een uit 1.800 pagina’s omvat­ten­de tri­lo­gie over sla­ver­nij door de eeu­wen heen waar­van nu een com­pac­te ver­sie is ver­sche­nen van slechts 704 pagina’s (De geschie­de­nis van de sla­ver­nij. Van Meso­po­ta­mië tot moder­ne men­sen­han­del).

Geschie­de­nis is het ver­tel­len van ver­ha­len, bena­drukt hij, en met die ver­ha­len con­stru­e­ren we een domi­nant beeld van het ver­le­den, een beeld waar­bij we ons com­for­ta­bel voe­len. „Heel lang ver­tel­den we elkaar hier in het wes­ten het ver­haal dat wij de bes­ten waren omdat we de wereld had­den ver­o­verd. Later waren we opnieuw de bes­ten, maar toen omdat we tij­dens het negen­tien­de-eeuw­se impe­ri­a­lis­me de sla­ver­nij in Afri­ka afschaf­ten. En nu zijn we de bes­ten omdat we zo goed zijn in het aan­bie­den van onze excu­ses. In alle geval­len zijn wij de mach­ti­gen.”

En wat min­stens zo belang­rijk is: de sla­ver­nij is niet voor­bij. “Vol­gens de Inter­na­ti­o­nal Labour Orga­ni­sa­ti­on (ILO) leven er nu twaalf tot vijf­tien mil­joen men­sen in sla­ver­nij, voor­na­me­lijk kin­de­ren en jon­ge vrou­wen. En dat zijn de men­sen van wie we het weten.” Meer pes­si­mis­ti­sche schat­ting geven aan dat het hier wel eens rond de hon­derd mil­joen men­sen betreft.

[RT @hansschnitzler] “We zijn Zoom­bies voor elkaar gewor­den. Het weegt op ons hart. De digi­ta­le scher­men die ooit onze reik­wijd­te ver­groot­ten, laten ons nu men­sen zien die we kwijt zijn.” Video­bel­len maakt ons wee­moe­dig, aldus Gian­piero Petri­glie­ri => ‘Bij digi­ta­le gesprek­ken mis je de sub­tie­le sig­na­len’ — nrc

De uni­ver­si­tair docent Gian­piero Petri­glie­ri was altijd al gewend aan video­bel­len voor­dat dit het eni­ge com­mu­ni­ca­tie­mid­del zou zijn wat we tot onze beschik­king heb­ben tij­dens de corona­cri­sis. Maar toch is hij nu aan het eind van een dag video­bel­len meer moe dan voor­heen. Hoe komt dat?

Zijn con­clu­sie: “ande­ren zien via videobelprogramma’s als Zoom doet ons extra besef­fen dat we niet bij elkaar kun­nen zijn. Het doet ons ver­lan­gen naar hoe het leven was. Naar écht con­tact. Dat geldt zeker voor video­bel­len met fami­lie en vrien­den, maar ook met collega’s. Er is een woord voor de psy­chisch belas­ten­de erva­ring van getart ver­lan­gen: rouw.”

[12:16 PM] “Het is niet over­dre­ven om te zeg­gen dat John­son nul op tien scoort.” => John­son is onbe­kwaam, dat blijkt nu — nrc

Alas­tair Camp­bell was tus­sen 1994 en 2003 woord­voer­der van toen­ma­lig pre­mier Tony Blair. Bij de uit­braak in de UK van het coro­na­vi­rus deel­de hij des­ge­vraagd een lijst­je met de hui­di­ge rege­ring John­son waar­in pun­ten ston­den ver­meld die in zijn ogen belang­rijk waren voor een dui­de­lij­ke com­mu­ni­ca­tie rich­ting de bevol­king. Ach­ter­af is het voor hem teleur­stel­lend te moe­ten con­clu­de­ren dat het “niet over­dre­ven [is] om te zeg­gen dat John­son nul op tien scoort. Ik denk dat Neder­lan­ders die dit lijst­je langs­lo­pen en hun eigen rege­ring ana­ly­se­ren, heel wat roy­a­ler zou­den zijn.”

[RT @simongerman600] The­re are count­less maps out the­re dis­sing the Mer­ca­tor pro­jec­ti­on (which is actu­al­ly use­ful in many ways). This here is howe­ver a novel way of visu­a­li­zing the dis­tor­ti­on of coun­try size that Mer­ca­tor pro­jec­ti­ons bring with them. Love it! Sour­ce: https://reddit.com/r/MapPorn/comments/9nl62b/animating_the_mercator_projection_to_the_true/

Ik ben dol op land­kaar­ten. En deze ani­ma­tie visu­a­li­seert heel mooi hoe de daad­wer­ke­lij­ke afme­tin­gen zijn van de lan­den op onze wereld­bol. Iets waar­aan de Mer­ca­tor pro­jec­tie geen recht doet en een heel mis­lei­dend beeld geeft wat lang niet bij ieder­een bekend is.
Ik ben benieuwd of Trump deze ‘Make Ame­ri­ca Small Again’ weet te waar­de­ren. “Fake map!”, zal waar­schijn­lijk zijn voor­spel­ba­re reac­tie zijn.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *