Microblogging: Slavernij en noten kraken

[Twit­ter RT] @FatahBlack: Inte­res­sant stuk van @orvillebreeveld over de omgang met de Afri­kaan­se rol in de trans-Atlan­ti­sche sla­ven­han­del en de zoek­tocht naar een genu­an­ceer­de toon over dit onder­werp. Ove­ri­gens is er mooi recent weten­schap­pe­lijk onder­zoek over deze geschie­de­nis => Voer het moei­lij­ke gesprek over de Afri­kaan­se rol in de sla­ver­nij — nrc

Artiest en mar­ke­teer (zie twit­ter bio) Orvil­le Bree­veld gaat terug langs zijn fami­lie­lij­nen om meer te weten te komen over de Afri­kaan­se rol in de sla­ver­nij. Het blijft jam­mer dat zo’n zoek­tocht of de con­clu­sies daar­van met­een zo bela­den zijn dat je er bij­na voor zou kie­zen om het voor jezelf te hou­den. Ter­wijl het uiterst nut­ti­ge toe­voe­gin­gen zijn om een beter beeld te krij­gen van de geschie­de­nis van sla­ver­nij zon­der de schuld­vraag direct te ver­schui­ven naar een ande­re par­tij en de blan­ke over­heer­ser vrij te pleiten. 

[Twit­ter 11:35 AM] Het nieu­we sei­zoen is al van start gegaan, maar ik ben nog vol­op bezig met de oogst van vorig jaar…

De wal­no­ten­boom heeft vroe­ger dan gewoon­lijk (in de drie jaar dat we hier nu wonen) al zijn eer­ste noten laten val­len. Het zal wel van­we­ge de storm­wind zijn waar­op we ons moch­ten ver­heu­gen de afge­lo­pen dagen. Hoe dan ook, toen ik het gazon wil­de gaan maai­en moest ik eerst een raap­rond­je doen om de noten te ver­za­me­len. Niet dat het er al heel veel zijn, maar ik zit er nog niet op te wach­ten want ik ben nog vol­op bezig om de noten van vorig jaar te kra­ken en te pel­len. Dit jaar mis­schien toch maar met­een doorpakken.

[Twit­ter 4:58 PM] “Er heeft in de wereld van kunst­ma­ti­ge intel­li­gen­tie lang een debat gewoed over de vraag of de maker van een algo­rit­me moet kun­nen uit­leg­gen en garan­de­ren wat zijn machi­ne doet. […] maar als je […] die eis blijft stel­len, wor­den de sys­te­men gewoon niet goed genoeg.” => @musiccognition: “[Het] blijft het las­tig te accep­te­ren dat je een com­pu­ter die je zelf hebt gepro­gram­meerd, niet meer kunt vol­gen ” Mooi stuk in @Trouw van ILLC-collega’s @wzuidema en @_dieuwke_ => Laat kunst­ma­ti­ge intel­li­gen­tie voor­al haar eigen gang gaan — trouw

Het is een inte­res­san­te kwes­tie die in dit arti­kel aan­ge­kaart wordt. Moet je als pro­gram­meur van een algo­rit­me uit­ein­de­lijk in staat zijn om te kun­nen ver­kla­ren waar­om de machi­ne die er gebruik van maakt doet wat ’t doet. Of moet je je er bij neer­leg­gen dat de kunst­ma­ti­ge intel­li­gen­tie die je los­laat een eigen leven gaat lei­den en jouw als maker voor­bij streeft. Ikzelf ben nog steeds geneigd aan het eer­ste vast te hou­den, maar mis­schien beperk je dan wel de moge­lijk­he­den die kunst­ma­ti­ge intel­li­gen­tie poten­ti­eel in zich heeft. Maar hoe hou je dan con­tro­le over wat de machi­ne gaat doen en of dat nog in lijn is met het doel waar­voor je het ont­wor­pen hebt? Moei­lijk, moei­lijk, moeilijk. 

~ ~ ~

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *