‘Het giftige rioolwater van de sociale media’

[Twit­ter RT] @hansschnitzler: “De Facebook-machi­ne­rie is zo afge­steld dat zij blij­vend een ‘gezon­de’ dosis ophef en ver­ont­waar­di­ging pro­du­ceert.” Klei­ne aan­vul­ling op een ver­der pri­ma column. Eer­der ver­sche­nen: Laat menings­vor­ming niet over tech-mono­po­lis­ten — ftm => @SanderSchimmelp: Nieu­we column: Nee, niet ieder­een heeft recht op een mening, en al hele­maal niet om gehoord te wor­den. Het gif­ti­ge riool­wa­ter van de soci­a­le media mag niet meer onge­fil­terd men­gen met het drink­wa­ter van de media => Wie nog steeds naïef is over de ellen­de van soci­a­le media: kijk de Net­flix-docu­men­tai­re The soci­al dilem­ma — volkskrant

Demo­cra­tie bete­kent hele­maal niet dat alle menin­gen gehoord moe­ten wor­den. Ster­ker nog, het idee dat ieder­een ‘recht’ heeft op een mening is al onjuist. Men­sen heb­ben alleen recht op een mening die ze kun­nen onder­bou­wen, het liefst met eni­ge ter zake doen­de expertise.

Aldus San­der Schim­mel­pen­nin­ck in zijn column in de Volks­krant. Ben ik het daar­mee eens? Eer­lijk gezegd vind ik het nog­al sterk aan­ge­zet en ont­neem je aller­lei men­sen het recht om mee te spre­ken over onder­wer­pen waar zij inder­daad mis­schien niet pre­cies kun­nen onder­bou­wen waar­op hun mening is geba­seerd, maar waar het toch belang­rijk is dat zij kun­nen blij­ven deel­ne­men aan de con­ver­sa­tie. En dat laat­ste vind ik belang­rijk, waar­bij aan­ge­te­kend dient te wor­den dat het in zo’n con­ver­sa­tie wel van twee kan­ten moet komen. Het is je stand­punt pro­be­ren uit te leg­gen, luis­te­ren naar het weer­woord of con­flic­te­ren­de stand­punt van de ander en daar ver­vol­gens weer op een fat­soen­lij­ke manier op ingaan. Niet door het eigen stand­punt opnieuw te her­ha­len (laat staan door het har­der te gaan schreeu­wen) of onfat­soen­lijk op de man/vrouw te gaan spe­len, maar na te gaan in hoe­ver­re wat de ander zegt zin­vol is voor een beter begrip van het onder­werp van conversatie. 

Wat hij iets­jes ver­der aan­geeft in zijn column spreekt me meer aan. Het oprui­en­de karak­ter van soci­a­le media, waar­door ‘roep­toe­ters’ een veel gro­ter bereik heb­ben gekre­gen omdat ze elkaar gevon­den heb­ben en daar­door het geroep­toe­ter veel lui­der kun­nen doen klin­ken. En er pre­cies gebeurt waar­op ik hier­bo­ven wees, de mening wordt niet onder­bouwd alleen tot in den treu­re her­haald. Dat zie ik niet als een con­struc­tie­ve bij­dra­ge aan het debat.

Menin­gen die geen publiek ver­die­nen, heb­ben dank­zij soci­a­le media opeens een publiek gekre­gen, door­dat men­sen met der­ge­lij­ke menin­gen elkaars publiek zijn gaan vormen. 

De door hem aan­ge­haal­de Net­flix-docu­men­tai­re The soci­al dilem­ma ga ik zeker bin­nen­kort bekijken.

~ ~ ~

‘Het gif­ti­ge riool­wa­ter van de soci­a­le media’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schuiven naar boven