Vijf op een rij

Ook van­och­tend ben ik er weer opuit gegaan om een stuk­je te wan­de­len. De vijf­de dag op rij sinds ik de Omme­tje app van de Her­sen­stich­ting heb geïn­stal­leerd.

Het bevalt me uit­ste­kend maar dat kan zomaar ver­an­de­ren als de ver­wach­tin­gen voor wat betreft stren­ge vorst en hevi­ge sneeuw­val komend week­end rea­li­teit wor­den. Hoe­wel je je er natuur­lijk altijd op kunt kle­den, zegt men. En een half uur­tje moet toch vol te hou­den zijn.

Voor­als­nog was het deze och­tend niet al te koud en ver­der droog en gro­ten­deels wind­stil. Echt vol­op licht was het niet toen ik ver­trok, maar bij­na weer thuis zag ik de zon aar­ze­lend opko­men om de rest van de dag niet meer te ver­dwij­nen. Helaas had ik het te druk van­daag om er echt van te kun­nen genie­ten.

Vlak bij huis zag ik een vraag­te­ken op de grond lig­gen. Het bleek ech­ter een pier te zijn (geweest).