20210505

Kabel­voort­gang:
De werk­zaam­he­den voor het sleu­floos aan­leg­gen van een elec­tri­ci­teits­ka­bel zijn afge­rond. Eigen­lijk zou op maan­dag begon­nen wor­den met het oprui­men van alle machi­nes en ander mate­ri­eel maar het was niet gelukt op vrij­dag alles af te krij­gen. Dus is er op maan­dag nog door­ge­werkt en pas op dins­dag werd een aan­vang geno­men met het ont­man­te­len van de hele opbouw. Van­och­tend vroeg werd de laat­ste machi­ne opge­la­den en nu steekt er alleen nog een stuk kabel uit de grond waar­van ondui­de­lijk wat daar­mee gaat gebeuren.

En we heb­ben natuur­lijk ook nog de glas­ve­zel­ka­bel voor ons inter­net. Die is wel­is­waar gere­pa­reerd maar ligt nu weer opnieuw open en bloot in de berm. Ik zal blij zijn als de berm weer hele­maal net­jes aan kant is gemaakt en ieder­een ver­dwe­nen is. Tot die tijd hou­den we ons hart vast elke keer als we iemand in de buurt van de glas­ve­zel­ka­bel bezig zien.


Lezen — Fic­tie: 
Anna Kare­ni­na, Tol­stoj (blz. 511–516): Lewin heeft een vrij­ge­zel­len­di­ner alvo­rens zijn huwe­lijk met Kit­ty vol­trok­ken zal wor­den. Natuur­lijk zijn er ver­stok­te vrij­ge­zel­len die zo hun eigen afwij­ken­de mening over het huwe­lijk in het alge­meen hebben:

- Een gro­ter vij­and van het huwe­lijk dan u heb ik nog nooit gezien, zei Ser­gej Koz­nys­jow.
- Nee, een vij­and ben ik er niet van. Ik ben alleen een vriend van arbeids­ver­de­ling. Men­sen die niets anders kun­nen, moe­ten men­sen maken en de ove­ri­ge moe­ten zich aan de ont­wik­ke­ling en het geluk van deze men­sen wij­den. Zo beschouw ik het. Velen voe­len er voor deze twee amb­ten te com­bi­ne­ren. Ik behoor niet tot hen. 

blz. 511–512

Hoe dan ook, voor Lewin is het diner met zijn vrien­den aan­lei­ding om zijn beslis­sing om niet veel later op de avond te gaan huwen als­nog te her­o­ver­we­gen met alle panie­k­aan­val­len van dien.


Hard­lo­pen:
Opnieuw een klein rond­je van­we­ge de aan­hou­den­de storm­ach­ti­ge weers­om­stan­dig­he­den. Zelfs de gps was van slag en vond pas aan­slui­ting bij mijn rou­te toen ik al half­weg was. Geluk­kig geen regen erbij deze keer.


Toen op 5 mei:
2014 — Ik las een boek van Hall­grí­mur Hel­ga­son en dat ging over de oor­log.
2013 — Ik stel­de een 50books vraag.
2012 — Ik luis­ter­de naar het Requi­em voor Auschwitz en las het Praags dag­boek van Petr Ginz. 



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *