20211013 — woensdag

Afbeel­ding: Step­hen Pici­lai­dis | Unsplash.com

Vori­ge week zat ik voor de eer­ste keer sinds alle pan­de­mie­pe­ri­ke­len weer eens in een trai­ning die niet onli­ne gege­ven werd maar lek­ker ouder­wets op loca­tie. Al een aan­tal maan­den ga ik mini­maal twee tot drie dagen per week naar kan­toor in Ede en dat bevalt goed. Thuis­wer­ken is fijn en zal ik ook zeker regel­ma­tig blij­ven doen, maar het op kan­toor samen kun­nen wer­ken met collega’s is in veel opzich­ten effi­ci­ën­ter wat mij(n werk) betreft. 

De laat­ste (ver­plich­te) trai­ning die ik voor dit kalen­der­jaar nog op mijn lijst­je had staan is er een­tje die nor­maal gespro­ken met een groep collega’s uit diver­se (meest­al Euro­pe­se) ves­ti­gin­gen samen gedaan wordt. Naast de les­stof zijn er veel opdrach­ten die in klei­ne groep­jes uit­ge­voerd die­nen te wor­den en dat kan inder­daad alle­maal vir­tu­eel (zoals ik voor twee ande­re trai­ning dan erva­ren heb) maar het werkt op loca­tie toch net iets beter. En dan doel ik voor­na­me­lijk op per­soon­lij­ke con­tact voor­af, tij­dens en na deze ses­sies. De inter­ac­tie is veel natuur­lij­ker en diep­gaan­der dan online.

Dus ik was blij te horen dat het dit­maal inder­daad weer ging luk­ken om de trai­ning op ons kan­toor in Ede te orga­ni­se­ren. Uit­ein­de­lijk waren we met een totaal van zes­tien deel­ne­mers in een gro­te ver­ga­der­ka­mer waar vol­doen­de ruim­te en lucht­ver­ver­sing gere­geld was om ons allen een com­for­taal en vei­lig gevoel te geven. Want onwen­nig was het nog wel in het begin. Voor mij was het de eer­ste keer sinds de coro­na­re­stric­ties begin 2020 om weer met meer dan zes men­sen voor het werk in dezelf­de ruim­te te zijn. Boven­dien ook nog eens zon­der mond­kap­jes en zo. 

En deze week met­een weer collega’s op bezoek voor een 3‑daagse mee­ting die half vir­tu­eel en half op loca­tie was. Eigen­lijk is het de gewoon­te dat we voor deze jaar­lijk­se plan­ning­mee­ting alle­maal afrei­zen naar een plek die afwis­se­lend in de VS, Euro­pa of Azië is, maar dat is nog niet moge­lijk (plus de vraag of het ooit nog op deze manier gaat plaats­vin­den). Dus was het alter­na­tief dat we elkaar in klei­ne­re groe­pen opzoch­ten en op deze wij­ze de vir­tu­e­le mee­ting bijwoonden. 

Van­avond heb­ben we met het groep­je in Ede een res­tau­rant bezocht voor een geza­men­lijk diner. Opnieuw voor mij een bele­ve­nis die alweer een hele tijd gele­den was. We kozen voor het oude poli­tie­bu­reau dat nu Moe­ke heet en waar de sfeer super­ge­zel­lig was en het eten voor­tref­fe­lijk. De con­tro­le op QR codes werd vlot­jes uit­ge­voerd en zorg­de voor geen enkel pro­bleem of onge­mak. Het was fijn om te ver­toe­ven in het nieu­we oude normaal.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *