20220105 — woensdag

Toen ik van­och­tend wak­ker werd wil­de ik met een fer­me klap de wek­ker uit­scha­ke­len. Een ste­ken­de pijn in mijn rug maak­te dat ech­ter onmo­ge­lijk. Met­een wist ik weer wat er enke­le uren eer­der gebeurd was. Mid­den in de nacht wil­de ik me iets te enthou­si­ast van mijn ene op mijn ande­re zij draai­en. Met­een schoot het weer in mijn rug. Terug bij af. 

Opstaan ging dus weder­om moei­zaam. Toch ging het daar­na de goe­de kant op. Met vol­doen­de bewe­ging tij­dens en tus­sen de calls trok de pijn gelei­de­lijk weg uit mijn rug. Aan het eind van de werk­dag over­woog ik zelfs even om een rond­je te gaan hard­lo­pen. Wijs als ik ben… hield ik het bij wandelen.

In de avond ver­der met de lite­ra­tuur­op­dracht. Omdat het een indi­vi­du­e­le ten­ta­men­op­dracht betreft waar­bij we geacht wor­den onder­ling niet te cor­res­pon­de­ren of samen te wer­ken, laat ik hier ook de details ach­ter­we­ge voor wat betreft de vor­de­ring die ik maak. Zodra ik mijn opdracht heb inge­le­verd en de dead­line is ver­stre­ken kom ik er wel op terug. Voor nu kan ik vol­staan met te zeg­gen dat het veel tijd kost. Niet alle zoek­ma­chi­nes zijn even gebruiks­vrien­de­lijk en/of snel. 

Ik heb ook nog wat moe­ten sleu­te­len aan de web­si­te van Inge. Die had een ser­ver error. Het had te maken met een auto­ma­ti­sche PHP ver­sie upgra­de. Waar­schijn­lijk is ofwel het the­ma en/of een plu­gin nog niet PHP 8.0 geschikt. Geluk­kig kon de ver­sie terug­ge­zet wor­den naar 7.4, waar­na de site weer bereik­baar was. Nu heb ik tot novem­ber dit jaar de tijd om na te gaan wat er moet gebeu­ren om de zowel de site van Inge als die van mij PHP 8.0 geschikt te maken, want dan gaat de upgra­de onher­roe­pe­lijk plaatsvinden. 

Gene­sis 9

Na de zond­vloed wordt Noach en zijn zonen door God geze­gend. Hij drukt hen op het hart vrucht­baar te zijn en tal­rijk te wor­den. Ook laat hij hen weten dat alle dier­lij­ke wezens ont­zag voor hen zul­len voe­len. En dat alles wat leeft en beweegt hen tot voed­sel zal die­nen. Maar er volgt ook een waar­schu­wing: God zal genoeg­doe­ning eisen van ieder­een die zijn mede­mens doodt. Een regen­boog zal die­nen als teken van het eeu­wig­du­rend ver­bond tus­sen God en de mens, en alle leven­de wezens die met hen uit de ark zijn geko­men. Nooit meer zal er een zond­vloed komen. 

Noach pakt zijn oude werk als land­bou­wer weer op en begint met een wijn­gaard aan te leg­gen. Van de wijn die hij maak­te dronk hij op een dag iets­jes te veel en viel dron­ken en pie­mel­t­jenaakt in slaap. Het was zijn jong­ste zoon Cham (inmid­dels vader van Kanaän die hem zo zag lig­gen in zijn tent. Cham ver­tel­de dit aan zijn twee oude­re broers, Sem en Jafet, die ach­ter­uit lopend met een man­tel hun vader wis­ten te bedek­ken zon­der zijn naakt­heid te zien. Het feit dat Cham hem zon­der kle­ren had gezien was vol­doen­de reden voor Noach om een vloek uit te spre­ken. Hij had natuur­lijk ook wat min­der kun­nen drin­ken en zijn kle­ren kun­nen aan­hou­den. Waar­om de toorn van Noach zich op Kanaän richt­te en niet op Cham is me niet dui­de­lijk, maar dit is wat hij zei:

‘Ver­vloekt zij Kanaän,
knecht van zijn broers zal Kanaän zijn,
de min­ste van alle knech­ten.
Gepre­zen zij de HEER, de God van Sem;
knecht van Sem zal Kanaän zijn.
Moge God ruim­te geven aan Jafet,
hem laten wonen in de ten­ten van Sem;
knecht van Jafet zal Kanaän zijn.’

Noach dron­ken en ont­deckt leg­gen­de […] (1659), Pie­ter Hen­d­ricksz. Schut (ca.1619-na1660)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *