Donderdag, 6 januari 2022

Voor de eer­ste keer dit jaar naar kan­toor. Het had gevro­ren en ik moest de rui­ten schoon­ma­ken. Ook de eer­ste keer dit jaar. Tus­sen de mid­dag een rond­je gewan­deld met een col­le­ga. Op het bedrij­ven­ter­rein stond een voor­ma­lig mede­werk­ster van ons res­tau­rant die inmid­dels voor zich­zelf was begon­nen als zzp-er met een food­truck. Daar heb­ben we een hap­je gege­ten en wat bijgekletst. 

In de avond niet veel aan de stu­die gedaan. Er lagen wat ande­re admi­ni­stra­tie­ve klus­jes te wachten. 

Gis­ter laat op de avond kreeg ik een onver­wacht tele­foon­tje van mijn moe­der. Ze was wat in de war, maar geluk­kig kon ik haar gerust­stel­len. Van­daag kreeg ik te horen dat ze een paar uur later opnieuw gebeld had. Dit­maal naar haar jong­ste broer met dezelf­de vra­gen. Dit komt de laat­ste tijd wat vaker voor. Een veeg teken.