20220107 — vrijdag

Het had een werk­dag als alle ande­re kun­nen zijn van­daag, ware het niet dat een team­lid aan­gaf ons te gaan ver­la­ten voor een baan bij een ande­re werk­ge­ver. De markt is er naar dat het aan­ste­ke­lijk werkt om eens rond te kij­ken of dat er aan je getrok­ken wordt. Alleen had­den we het in dit geval niet zien aan­ko­men. Toe­val­lig had­den we voor van­daag ook een inter­view staan voor een open posi­tie bin­nen ons team die nog niet inge­vuld was. De kan­di­daat was goed door de vori­ge ron­de geko­men en ook nu liet ze een goe­de indruk ach­ter. Een aan­bod gaat vol­gen­de week de deur uit. Wel moe­ten we met­een aan de slag om een vaca­tu­re te plaat­sen voor de posi­tie die bin­nen­kort vrij komt. Zo blij­ven we bezig en gaat het werk gewoon door. 

In de avond niet veel puf meer om te stu­de­ren. Ik gaf mezelf vrij­af. Met een sta­pel­tje tijd­schrif­ten, goeie muziek op de ach­ter­grond en een glas wijn heb ik het niet al te laat gemaakt. 

Gene­sis 11

Er was een tijd dat ieder­een op de aar­de dezelf­de taal sprak. De bouw van een stad met een toren die tot aan de hemel zou rei­ken bracht hier ver­an­de­ring in. De men­sen die dit plan had­den opge­vat deden dit om beroemd te raken, met als uit­ein­de­lijk doel dat ze niet over de hele aar­de ver­spreid zou­den raken. God zag de bouw­ac­ti­vi­tei­ten met lede ogen aan. Hij beschouw­de het als een voor­aan­kon­di­ging van nog groot­se­re plan­nen die de men­sen had­den. De intro­duc­tie van spraak­ver­war­ring leek hem wel een geschikt mid­del om de bouw te sabo­te­ren. Daar­na ver­spreid­de hij de men­sen als­nog ver­der over de aar­de, iets wat de men­sen juist met het bou­wen van de stad en toren had­den wil­len voor­ko­men. Ik vraag me af waar­om God hen niet op een ande­re manier had kun­nen wij­zen op de hoog­moed die gepaard ging met het bou­wen van de toren, en hen met wat naas­ten­lief­de had kun­nen behoe­den voor het lot dat ze uit elkaar ver­dre­ven wer­den. De naam van de stad was Babel.

De toren van Babel (?), Abel Grim­mer (ca.1570–1618/1619)

Hier­na wordt opnieuw stil­ge­staan bij de nako­me­lin­gen van Sem, een van de zonen van Noach. De opsom­ming ein­digt bij Terach. 

Terach ver­wek­te Abram, Nachor en Haran. Nadat Haran nog tij­dens het leven van Terach over­le­den was, trok Terach samen met Abram, Sarai (de vrouw van Abram) en Lot (de zoon van Haran) naar Kanaän. Maar ze ble­ven onder­weg han­gen in Cha­ran. Daar stierf Terach op twee­hon­derd­vijf­tig­ja­ri­ge leeftijd.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *