Isaak en Rebekka — Genesis 24

Omdat ik tij­dens de stu­die Alge­me­ne cul­tuur­we­ten­schap­pen regel­ma­tig merk dat eni­ge bij­bel­ken­nis wel han­dig is, ben ik maar weer eens met dit ‘boek der boe­ken’ begonnen.

Gene­sis 24b

Laban, een broer van Rebek­ka, gaat naar de water­put nadat Rebek­ka de fami­lie heeft ver­teld wat haar is over­ko­men. De knecht van Abra­ham is daar nog steeds en Laban weet hem over te halen mee te gaan naar zijn fami­lie. Daar wordt hem een maal­tijd aan­ge­bo­den maar de knecht wil eerst het hele ver­haal ver­tel­len waar­om hij Rebek­ka een neus­ring en arm­ban­den geschon­ken heeft. Het kan niet anders dan dat zij voor­be­stemd is om de vrouw van Isaak te wor­den. Betu­ël en Laban zijn het­zelf­de idee toe­ge­daan en geven toe­stem­ming om Rebek­ka mee te nemen naar Kanaän. De knecht over­laadt hen met geschenken.

De vol­gen­de och­tend wil de knecht al ver­trek­ken. Rebekka’s broer en moe­der zien dat ech­ter niet zit­ten en vra­gen of zij nog een dag of tien kan blij­ven. Uit­ein­de­lijk wordt Rebek­ka er zelf bij­ge­haald. Voor haar is het een uit­ge­maak­te zaak, zij wil nog die­zelf­de dag met de knecht op reis. 

Isaak, die nog steeds in rouw is van­we­ge de dood van zijn moe­der, ziet op een avond hoe er in de ver­te kame­len naderen. 

Ook Rebek­ka keek op. Zodra ze Isaak zag, liet ze zich van haar kameel glij­den. ‘Wie is die man die ons daar in het veld tege­moet komt?’ vroeg ze aan de knecht. ‘Dat is mijn mees­ter,’ ant­woord­de hij. Daar­op bedek­te ze zich met haar sluier.

Ze wor­den aan elkaar voor­ge­steld door de knecht. In de tent van Sara neemt Isaak Rebek­ka tot vrouw ‘en ging van haar hou­den’. Dit is hoe hij troost vond voor de dood van zijn moeder.

Isaak en Rebek­ka (1665), Ger­brand van den Eeck­hout (1621–1674)

0