Een bever in de Linge

We heb­ben geen hond. Wel twee bin­nen­huis­poe­zen. We wil­len er ooit nog wel een­tje in huis halen, maar waar­schijn­lijk pas als we iets meer tijd heb­ben. Toch doe ik momen­teel als­of we een hond heb­ben. Ik gebruik ‘m als stok ach­ter de deur als ik geen zin heb om een stuk­je te gaan wan­de­len. Zon­der hond is dat niet erg. Maar met een hond moet je er toch een keer­tje uit voor een wan­de­ling. En dat doe ik nu dus ook met die onzicht­ba­re hond.

Deze namid­dag, rond vijf uur toen mijn laat­ste vir­tu­e­le ver­ga­de­ring erop zat, trok ik mijn wan­del­schoe­nen aan (ik werk­te van­daag thuis) en nam de onzicht­ba­re mee voor een rond­je Lin­ge. Onder­weg zag ik enke­le bomen die ofwel met de bijl omge­hakt waren, ofwel door een bever omver­ge­knaagd. Zou het kun­nen? Een bever in de Lin­ge? Mis­schien ligt er bin­nen­kort wel een dam voor onze deur.

[foto uit eigen collectie]
[foto uit eigen collectie]

Een klei­ne kilo­me­ter ver­der stond een uit­kijk­stoel op hoge poten in het riet. Zo te zien al lan­ger dan van­daag, maar eer­lijk gezeg had ik dit kunst­werk nog niet eer­der opge­merkt. De bevers blijk­baar ook niet. Ten­zij het hout met beve­r­af­we­rend mate­ri­aal is behan­deld. Dat zou natuur­lijk ook kunnen.

[foto uit eigen collectie]

0