Categorieën
Blogpost

Zaterdag, 24 december 2022

Tot mijn ver­ras­sing bleek er nog een todo-lijst­je met bood­schap­pen te zijn deze och­tend. Voor­na­me­lijk niet kerst-gere­la­teer­de zaken, zodat de druk­te in de super­markt mij bespaard bleef. Wel was ik flink wat tijd kwijt bij de doe-het-zelf-zaak waar wei­nig per­so­neel aan­we­zig was en ik zelf op zoek moest in een dool­hof van gan­gen naar de juis­te kabel­bin­ders en ledlampen.

In de namid­dag had­den we dan toch alle bood­schap­pen in huis en de mees­te huis­hou­de­lij­ke taken ach­ter de rug. Tijd om ver­der te gaan met het bin­ge-wat­chen van The Handmaid’s Tale. Inmid­dels begin­nen de eer­ste ver­schil­len ten opzich­te van het boek op te val­len. Zo krijgt bij­voor­beeld het per­so­na­ge Ofg­lenn in de serie meer aan­dacht en lopen haar bele­ve­nis­sen niet gelijk aan het ver­haal dat ik gele­zen heb. Het zij zo. Ik pro­beer de serie als op zich­zelf staand te erva­ren omdat ik weet dat het op een gege­ven moment ver­der gaat dan waar het boek gestopt is.

’s Avonds ben ik begon­nen in De avon­den van Gerard Reve. Dit boek heb ik nog nooit eer­der gele­zen en dit jaar ben ik toch maar eens over­stag gegaan nadat ik weer een hoop berich­ten op mas­ta­don voor­bij zag komen. Vreemd genoeg heb ik heel lang De avon­den en De aan­slag door elkaar gehaald, of zelfs gedacht dat het een en het­zelf­de boek was. Ook De aan­slag heb ik nog nooit gele­zen, iets voor vol­gend jaar misschien. 

In ieder geval bevalt het lezen in De avon­den me alles­zins goed. Hoofd­stuk 1 beschrijft een lam­len­di­ge zon­dag (22 decem­ber 1946) waar de hoofd­per­soon Frits van Egter zoge­naamd over­loopt van plan­nen, maar daad­wer­ke­lijk niet ver­der komt dan mij­me­ren over de tijd die lang­zaam ver­strijkt zon­der over te gaan tot eni­ge noe­mens­waar­di­ge acti­vi­teit behal­ve een bezoek­je aan een vriend. In hoofd­stuk 2 (maan­dag 23 decem­ber 1946) leest hij bij toe­val dat het gym­na­si­um waar hij op geze­ten heeft twin­tig jaar bestaat. Samen met zijn broer en diens vrien­din beslui­ten ze naar de vie­ring te gaan. Daar ont­moet hij wat oude school­vrien­den en ver­trekt kort voor het ein­de weer naar huis. Thuis­ge­ko­men lig­gen zijn ouders al in bed en kleedt hij zich uit om zich ver­vol­gens een tijd in een gro­te spie­gel te bewon­de­ren alvo­rens te gaan slapen. 

En toen zat ook voor mij de avond er gro­ten­deels weer op, en rest mij niets anders dan ieder­een die dit leest alvast een heel fijn kerst­feest toe te wensen.

Toen op 24 december

2020–2

2020–1

2016

2015

2014

2013

2012

2011

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *