Deze och­tend toch maar beslo­ten om een twee­de Apple Home­pod aan te schaf­fen. De ver­schil­len­de reviews die ik in de tus­sen­tijd gele­zen had gaven alle­maal aan dat het een flin­ke meer­waar­de geeft in de kwa­li­teit van het geluid. Vol­gens de site van Amac had­den zij er nog een­tje op voor­raad in Arn­hem en om 12 uur stipt stond ik voor de deur om die op te halen. Net voor de druk­te want toen ik weer naar bui­ten liep zag ik al een flin­ke rij bij de olie­bol­len­kraam.

Thuis ging ik weer aan de slag om een en ander aan te slui­ten ter­wijl Inge in het dorp olie­bol­len ging halen. Geen lan­ge rij­en hier vol­gens haar want ze was terug voor­dat ik het in de gaten had. Inmid­dels had ik ook Siri geac­ti­veerd op de Home­pod. Nor­maal gebruik ik dat nooit, maar ik wil­de Inge laten zien hoe mak­ke­lijk het was om nu haar favo­rie­te muziek af te spe­len zon­der het gedoe dat we voor­heen had­den met de HEOS sound­bar en app. Het luk­te won­der­baar­lijk goed (tot mijn opluch­ting). Zij vroeg om James Tay­lor en dat is wat ze vol­op kreeg.

Het beviel haar zo goed dat ik in mijn enthou­si­as­me liet zien dat er ook mini Home­pods zijn. Voor ik het wist zat ik opnieuw in de auto en deze keer weer rich­ting Nij­me­gen waar er nog een­tje (hoe vaak heb ik dat al niet gebruikt in de laat­ste twee blog­posts…?) in het grijs-zwart op voor­raad was. Ik had gro­te druk­te ver­wacht. Niet dus. Althans niet in de par­keer­ga­ra­ge. Bij Coo­l­blue was dat een ander ver­haal. Er waren tien wach­ten­den voor me. Een geschat­te wacht­tijd van een half uur. Maar de kof­fie was goed en genoeg te zien/horen. Een klein uur­tje later was ik weer thuis. Ook nu ging het aan­slui­ten van deze mini Home­pod op Inge’s werk­ka­mer zon­der pro­ble­men.

Je zou haast ver­ge­ten dat het oud­jaar was. Mis­schien omdat we er hele­maal niets om geven en er niets aan doen. Niets spe­ci­aals gege­ten of gedron­ken. Samen een film (Gla­di­a­tor) geke­ken. Ont­dekt dat het al twaalf uur was geweest toen in de ver­te het geknal van vuur­werk te horen was. Gekust, geproost, geluk­kig nieuw­jaar gewenst en wat bericht­jes gestuurd/gelezen. En daar­na naar bed.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.