Ik ben in Sta­van­ger, Noor­we­gen.

Tot afge­lo­pen week don­der­dag lag dit niet in de plan­ning. Maar soms kan het snel gaan. Vrij­dag via het reis­bu­reau van mijn werk de tic­kets geboekt plus het hotel en van­och­tend vroeg om vijf uur in de auto gestapt rich­ting Schip­hol.

Ik was een beet­je hui­ve­rig of de vakan­tie­druk­te mis­schien al was begon­nen aan­ge­zien de Schip­hol app aan­gaf dat de druk­te bij secu­ri­ty rond het tijd­stip dat ik er moest zijn al zo’n 30 minu­ten of meer kon bedra­gen. Dat viel ech­ter hon­derd pro­cent mee. Ik was ruim op tijd om op m’n gemak een sma­ke­lijk ont­bijt te nut­ti­gen voor­dat ik met de bus naar het vlieg­tuig werd gebracht.

In het vlieg­tuig las ik ver­der in Lila van Robert Pir­sig. Voor de ver­an­de­ring weer van­af mijn tele­foon als ebook. Dat was me goed beval­len toen ik onlangs voor het werk naar Ber­lijn moest en met de trein was gegaan.

De vlucht naar Sta­van­ger was kort en voor ik het door­had werd de lan­ding inge­zet en zat ik niet veel later in de taxi naar kan­toor. Daar kreeg ik een tij­de­lij­ke werk­plek aan­ge­we­zen die een ver­die­ping hoger was dan de laat­ste keer dat ik er was. Wel met uit­zicht op dezelf­de plek waar de mees­te ruim­te gebruikt wordt voor de opslag van kabels en krat­ten met eind­pro­duk­ten die wach­ten op de rest van de order voor­dat alles ver­zon­den kan wor­den.

De avond bracht ik door in het hotel. Na wat gege­ten te heb­ben nam ik een dou­che en ging op tijd naar bed.