We had­den onze klein­doch­ter te loge­ren. Van­och­tend rond 9 uur werd ze net­jes op tijd bezorgd door haar ouders. Die had­den een uitje met vrien­den in Bun­nik en omge­ving.

Van­we­ge het slech­te weer (het regen­de hier de gehe­le dag) brach­ten we de dag gro­ten­deels bin­nen door. De acti­vi­tei­ten vari­eer­den van het voor­le­zen van vele kin­der­boe­ken, met duplo torens bou­wen, heel veel kin­der­lied­jes mee­zin­gen en spel­le­tjes spe­len. De dag vloog voor­bij.

Toen ze uit­ge­put in slaap was geval­len in haar vakan­tie­bed­je lagen wij uit­ge­teld op de bank. We keken elkaar vra­gend aan. Waren we te oud voor dit soort din­gen? Ik over­woog om maar wat tv gaan te kij­ken maar ver­man­de me en pak­te het boek dat ik vorig week­end ben begin­nen te lezen en las het deze avond uit. Daar­na sleep­te ik me rich­ting slaap­ka­mer waar ik niet veel later in een die­pe slaap viel. De wek­ker had ik op 6 uur gezet.

~ ~ ~

Lezen:
De maniac — Ben­jamín Laba­tut
p.318 — p.380