22374 — zondag

Deze zon­dag­och­tend kon­den we een klein beet­je uitslapen/uitrusten tot half negen. Toen werd onze klein­doch­ter wak­ker en werd al onze aan­dacht en tijd weer in beslag geno­men door haar. Niet dat we daar moei­te mee heb­ben. We weten dat er op zul­ke oppas­da­gen geen ruim­te is voor ande­re zaken. Althans, daar gaan we van­uit. Dan valt het altijd mee mocht ze zich­zelf zo weten te amu­se­ren dat wij­zelf met iets anders bezig kun­nen gaan. En we mer­ken ook wel dat wan­neer het ‘nieu­we’ ervan af is dat ze bij ons logeert, ze steeds vaker haar eigen ding gaat doen zon­der ons daar­bij in te scha­ke­len. Kwes­tie van tijd voor­dat het de omge­keer­de wereld zal zijn, en we haar moe­ten ‘sme­ken’ of ze iets met ons samen wil doen.

Pas tegen de avond waren we weer met ons twee­tjes (plus de poe­zen die zich voor­zich­tig weer ver­toon­den). Uit­ge­put maar vol­daan heb­ben we nog wat tv geke­ken (Inge) en gele­zen (ik).