Peter Pellenaars

Tuinarbeid en literatuur

Het was tijd om het gazon aan de voor­kant van ons huis te gaan maai­en. Nu het weer heeft gere­gend schiet het gras omhoog en had ik drie ses­sies (twee maal de accu opla­den tus­sen­door) nodig alles gemaaid te krij­gen. Tij­dens de momen­ten dat de accu aan het opla­den was ging ik aan de slag met het ver­wij­de­ren van onkruid. Daar­voor heb­ben we meer dan vol­doen­de plek­ken die daar­toe uit­no­di­gen. Het is een ‘never-ending acti­vi­ty’ die zorgt voor een weke­lijk­se rit naar de vuil­stort nabij om een vol­le aan­hang­wa­gen weer te legen. Natuur­lijk tegen een aan­zien­lij­ke ver­goe­ding. Als je erover nadenkt is het te gek voor woor­den maar om het nu zomaar ergens in de vrije natuur te dum­pen staat me ook weer tegen.

Tij­dens al dit tuin­werk had ik vol­doen­de tijd om weer enke­le afle­ve­rin­gen van mijn favo­rie­te pod­cast te luis­te­ren, en wel Boe­ken FM met vas­te pre­sen­ta­tors Ellen Deckwitz, Joost de Vries en Char­lot­te Remar­que:

• afle­ve­ring 7 — sei­zoen 6 (2022) over Het snoep­huis van Jen­ni­fer Egan
• afle­ve­ring 8 — sei­zoen 6 (2022) over Intie­me vreem­den van Paul Ver­haeg­he
• en afle­ve­ring 9 van sei­zoen 6 (2022) over Worm­maan van Mari­ken Heit­man

Ik heb deze pod­cast een jaar of zo gele­den pas ont­dekt en ben voor­aan begon­nen om alle afle­ve­rin­gen op chro­no­lo­gi­sche wij­ze te vol­gen ter­wijl ik de nieu­we afle­ve­rin­gen die nog steeds ver­schij­nen nog niet te beluis­te­ren. Het is niet nood­za­ke­lijk om het op deze manier te doen want elke pod­cast is een afge­rond geheel voor wat betreft het boek wat bespro­ken wordt, maar voor mijn gevoel kan ik niet anders.

Inmid­dels heb ik een hele lijst van boe­ken die ik wil lezen omdat er zo enthou­si­ast over gespro­ken wordt en weet ik ook dat ik oude afle­ve­rin­gen opnieuw zal opzoe­ken wan­neer ik een boek van deze lijst ga lezen (of heb gele­zen) om nog eens terug te luis­te­ren hoe mijn lees­er­va­ring was ver­ge­le­ken met wat er over het boek ver­teld werd en waar­om ik dacht dat het ook iets voor mij zou zijn. Wat me wel opvalt is dat ik van de bespro­ken boe­ken die elke afle­ve­ring cen­traal staan er niet zoveel gele­zen heb, ter­wijl van de ver­wij­zin­gen die er naar ande­re boe­ken gemaakt wor­den ik er veel meer gele­zen heb. Zomaar een con­sta­te­ring.

Mission Impossible — The Final Reckoning

Ik had vorig jaar een bios­coop­bon gekre­gen om samen met de klein­zoons naar een film te gaan. Tot nu toe was dat er nog niet van geko­men. Voor­na­me­lijk omdat de jong­ste klein­zoon nog geen zes­tien jaar is en we elke keer een film op ons lijst­je had­den waar nu juist die mini­ma­le leef­tijds­grens van toe­pas­sing voor was. Bra­ve bur­gers als wij zijn wil­den we geen risi­co lopen dat hij niet naar bin­nen mocht en dus had­den we net­jes gewacht tot­dat hij deze leef­tijd zou berei­ken. Nu was het ein­de­lijk zover en gin­gen we deze namid­dag naar Pathé in Nij­me­gen (Lent) voor de film Mis­si­on Impos­si­ble — The Final Reckoning.

De jon­gens had­den gis­ter­avond nog snel even­tjes (drie uur!) naar deel 1 geke­ken (want deze film bestaat uit twee delen, waar­van Mis­si­on Impos­si­ble — Dead Reckoning uit 2023 het eer­ste deel is) en onder­weg in de auto hiel­pen ze mij het ver­haal uit die film weer voor de geest te halen zodat ik er hele­maal voor klaar was.

Het was voor mij echt jaren gele­den dat ik in een bios­coop­zaal geweest was. Althans zo dacht ik, maar ik her­in­ner­de mij dat ik een twee of drie jaar gele­den, toen ik voor het werk in Min­ne­a­po­lis was, samen met een col­le­ga ’s avonds naar een 3D-voor­stel­ling van Ava­tar: The Way of Water ben geweest. We had­den even geen zin in de ver­plich­te avond­jes uit eten of anders­zins werk­ge­re­la­teer­de acti­vi­tei­ten en beslo­ten in de plaat­se­lijk ‘shop­ping mall’ wat te gaan eten en een film­pje te pak­ken. Maar in Neder­land moest het echt al meer dan tien jaar zijn wat betreft een bezoek aan de bios­coop.

Voor­zien van vol­doen­de fris­drank, pop­corn en nacho’s zoch­ten we de juis­te zaal en onze stoe­len op, en instal­leer­den ons voor drie uur enter­tain­ment. Ik moest even wen­nen aan het gro­te scherm en vroeg me af aan­van­ke­lijk af of we niet te dicht­bij zaten. Dat was ech­ter snel voor­bij en voor ik het wist zat ik er hele­maal in en liet me over­don­de­ren door beeld en geluid. Nu begrijp ik weer waar­om de ech­te lief­heb­ber de voor­keur geeft aan het gro­te scherm voor dit soort films. Ik had onmid­del­lijk de smaak te pak­ken en was van­avond al bezig om op te zoe­ken wat er bin­nen­kort nog meer draait naar mijn smaak.

Trainingsschema Trailrun 28 km Airborne Freedom Run – 14 september 2025

Van­daag was een rust­dag vol­gens het sche­ma, en hoe­wel ik het sche­ma niet vol­gens plan volg deze week koos ik toch voor de ze optie. Ook omdat ik wei­nig tot geen tijd kon vin­den om tus­sen de bedrij­ven door gele­gen­heid te vin­den voor een rond­je ren­nen.

Week 1 — Plan	Week 1 — Rea­li­teit
Maan­dag: Rust	Maan­dag: Rust
Dins­dag: 40 min. lopen	Dins­dag: Kracht­trai­ning
Woens­dag: Kracht­trai­ning	Woens­dag: Kracht­trai­ning
Don­der­dag: 6 x 3 min. inter­val	Don­der­dag: 40 min. lopen
Vrij­dag: Rust	Vrij­dag: Rust
Zater­dag: 60 min. trail­run
Zon­dag: 30 min. cross-trai­ning