Vanochtend om 10 uur stond de start gepland voor de halve triathlon in Arnhem (onder de noemer Gelreman). Al eerder was de hele gestart. Ik ging ernaar toe om de vader van onze kleinzoons aan te moedigen. Gister was hij nog door zijn rug gegaan dus hij kon wel wat mentale steun ter plaatse gebruiken. Het was er flink druk en al snel werd ik aangestoken door de sportieve sfeer die er hing. Ik kan niet goed zwemmen maar kreeg spontaan zin ook het water in te duiken. Voorlopig hield ik het bij fietsen rondom de Rijkerswoerdse Plas om wat sfeerfoto’s te maken want het was ondoenlijk om iemand te identificere in de zee van blauwe badmutsjes.
Na 45 minuten kwam hij uit het water na 1,9 kilometer te hebben gezwommen. Hij zag er fris uit en gaf aan (nog) geen last te hebben van zijn rug. Even later zat hij op de fiets voor de 120 kilometer waarna hij de halve marathon moest lopen. Onze dochter en jongste kleinzoon nam mijn rol als supporter over want ik had andere bezigheden op het programma vandaag. Maar het meedoen aan een kwart of halve triathlon liet me de hele dag niet meer los. Gelukkig staan er al wat andere uitdagingen gepland (28 km trailrun op 14 september en de Zevenheuvelloop van 15 km op 16 november). Als dit goed gaat dan wil ik misschien gaan voor wat langere trailruns en/of een marathon op de weg. En dan zie we wel of er ooit nog een mini triathlon in zit.
