Nadat ik gisteren de hele namiddag tijdens het werken in de tuin in mijn gedachten bezig was een triathlon te voltooien voelde ik me vanochtend een stuk minder sportief. Ik had weliswaar goed geslapen en was niet moe of zo, maar het vooruitzicht om minimaal 20 kilometer te gaan rennen op de Veluwe zorgde toch voor meer spanning dan ik had gedacht. Het is nog slechts enkele weken voordat ik de 28 kilometer trailrun in Arnhem moet lopen en tot nu toe heb ik dan wel flink wat kilometers trainingsarbeid verricht, alleen slechts heel weinig over onverhard terrein. Laat staan met hoogtemeters. Dus vertrok ik iets na negen uur met weinig verwachting naar Velp. Vooraf was ik al blij wanneer ik de 10 kilometer zou halen.
Ik start in de buurt van landgoed Biljoen en na zo’n 3 kilometer kwam ik aan bij de Ossenberg die me meteen na een hoogte van 65 meter bracht. Een flinke klim omdat ik nog niet echt warmgelopen was. Hierna ging het lekker omhoog en omlaag over paden die een redelijke harde ondergrond hadden. Dat veranderde toen ik op een gegeven moment een verkeerde afslag nam en enkele kilometers door rul zand moest lopen.
Aangekomen ter hoogte van de Posbank was het lekker lopen over de paden tussen de volop bloeiende hei. Ik herkende sommige stukken van een eerdere run enkele weken geleden over hetzelfde traject.
Ook nu zag ik weer paarden onderweg zoals de vorige keer.
De laatste kilometers waren pittig. Een lang stuk met veel klimmen en dalen. Toch viel het me niet tegen ondanks dat ik er al meer dan 15 kilometer op had zitten. Uiteindelijk liep ik een afstand die gelijk staat aan een halve marathon. Nu proberen dit vast te blijven houden.
