Hoe lang nog voordat AI mij de deur wijst…?
Deze ochtend kreeg ik een uitnodiging voor een call later op de dag. Dat is tegenwoordig geen uitzondering meer en vormt een uitdaging om de agenda nog een beetje overzichtelijk te houden. Vaak zijn het calls die gerelateerd zijn aan project waarvoor ik werkzaam ben, en waar een urgent probleem of onderwerp doorgesproken dient te worden om. Ik kijn dan per geval of het echt nodig is dat ik er zelf bij moet zijn of dat er echt noodzaak is om het hals over kop te bespreken. Dit was anders, want het onderwerp gaf aan dat we een update zouden krijgen over een verandering bij een van onze ondersteunende organisaties.
In de wandelgangen had ik al een en ander opgevangen en wat ik had gehoord bleek te kloppen met wat later op de dag bevestigd werd: van alle medewerkers van dit globale team wordt het contract ontbonden en gaat een extern bedrijf de werkzaamheden overnemen. Per geval wordt bekeken of de oud-collega in aanmerking komt om te soliciteren bij dit bedrijf en vervolgens als een consultant hetzelfde werk voort te zetten bij ons. Dit geldt lang niet voor iedereen, dus we gaan in één klap afscheid nemen van best wel een hoop collega’s.
Het managementjargon dat gebruikt werd om deze wijziging uit te leggen kan samengevat worden als ‘kostenbesparing’. Met als onheilspellende onderliggende reden: ‘we hebben hen niet meer nodig, want je weet wel, er is nu AI en dan heb je geen mensen meer nodig, althans dat zeggen ze en iedereen doet het, dus waarom wij dan ook niet, je kunt tenslotte niet achterblijven als de concurrenten het ook doen’. Of iets dergelijks.
AI (Kunstmatige Intelligentie,maar waar ik zelf de voorkeur aan geef is Kunstmatige Informatieverwerking) begint nu daadwerkelijk vorm te krijgen binnen ons bedrijf met al meteen vergaande consequenties. Wij, als een andere ondersteunende organisatie hebben vandaag de dans ontsprongen. Maar voor hoe lang nog?