22833 — donderdag

Opnieuw heb ik mezelf een dead­line gesteld. Aan het ein­de van dit jaar moet ik de knoop door­hak­ken. Door­gaan met het onder­hou­den van deze web­si­te of defi­ni­tief afscheid nemen. Onlangs kreeg ik de jaar­lijk­se reke­ning van mijn pro­vi­der en schrok ik van het bedrag. Ruim twee­hon­derd euro. En dat voor een web­si­te waar ik slechts inci­den­teel een blog­post plaats en waar boven­dien geen bezoe­kers meer langs­ko­men. Waar­om zo’n flink bedrag (blij­ven) beta­len als ik er zelf niets mee doe?

Nu bleek dat het bedrag zo hoog was omdat ik vorig jaar een soort van instap­kor­ting had bedon­gen toen ik na wat omzwer­vin­gen weer bij one.com was terecht­ge­ko­men. Die kor­ting ver­viel bij het ver­len­gen voor een nieuw jaar. Toen ik bekeek wat er zoal in mijn pak­ket zat werd me al snel dui­de­lijk dat ik voor zaken betaal­de die ik zelf ook wel kan doen. Zolang het met een fik­se kor­ting uit­be­steed kon wor­den was dat mooi mee­ge­no­men, maar nu ik ervoor zou moe­ten beta­len leek me dat geld­ver­spil­ling. Ik ver­wij­der­de enke­le opties uit mijn pak­ket en zag dat het bedrag sub­stan­ti­eel lager werd.

Bleef over de vraag of zelfs dat rede­lij­ke bedrag de moei­te waard was om over te maken als ik toch wei­nig tot niets met mijn web­si­te deed. Na lang aar­ze­len besloot ik het geld als­nog over te maken met daar­bij de kant­te­ke­ning dat het voor de laat­ste keer zal zijn indien ik niet dit jaar weer nieuw leven in mijn nage­noeg stil­ge­val­len blog­ac­ti­vi­tei­ten blaas.

Bij deze leg ik mij­zelf de ver­plich­ting op om de rest van dit kalen­der­jaar mini­maal één keer per week iets nieuws te pos­ten. Weet ik dat niet te rea­li­se­ren dan gaat begin vol­gend jaar de stek­ker eruit. Defi­ni­tief.

PS. Ik heb bewust deze blog­post geschre­ven op 2 april, zodat nie­mand kan den­ken dat het een 1 april grap is. Boven­dien was ik op 1 april pas om 23 uur thuis van een zoveel­ste week in Ber­lijn. En dat ook nog eens zo snip­ver­kou­den als ik al in tij­den niet meer ben geweest. Na een hete dou­che dook ik in bed en werd deze och­tend pas wak­ker tegen half negen. Inge was al ver­trok­ken naar Deven­ter om een cur­sus te ver­zor­gen. Een pri­ma gele­gen­heid om ach­ter de pc te krui­pen en mij­zelf deze ver­plich­ting publie­ke­lijk op te leg­gen.