22857 — zondag

Exodus — [4]

Nadat God aan Mozes heeft uit­ge­legd wat hij is geacht te doen, laat Mozes weten daar beden­kin­gen bij te heb­ben. Hij is aller­eerst er niet van over­tuigd dat de Isra­ë­lie­ten zomaar zul­len gelo­ven dat Mozes deze opdracht om hen uit het land van Egyp­te te lei­den recht­streeks van God heeft gekre­gen. Daar­op komt God met drie won­de­ren die Mozes kan tonen om hen te over­tui­gen.

Ten eer­ste kan Mozes zijn staf op de grond gooi­en die dan in een slang zal ver­an­de­ren. Wan­neer Mozes de slang bij de staart pakt zal deze weer een staf wor­den. Mocht dat niet vol­doen­de zijn dan kan Mozes zijn hand in zijn kleed ste­ken waar­na de hand vol uit­slag zal zijn. Door nog­maals dezelf­de hand in het kleed te ste­ken zal de uit­slag doen ver­dwij­nen. En als laat­ste zou Mozes water uit de Nijl kun­nen schep­pen en dat over het land gie­ten waar­na het in bloed zal ver­an­de­ren.

Maar Mozes is ook bezorgd dat hij niet de gave van het woord heeft om de juis­te din­gen op het juis­te moment te zul­len zeg­gen. God pro­beert hem gerust te stel­len door aan te geven dat hij hem ter­zij­de zal staan maar dat is niet goed genoeg voor Mozes. Uit­ein­de­lijk geeft God aan dat hij Aäron, de broer van Mozes zal opdra­gen om Mozes te ver­ge­zel­len omdat deze schijn­baar meer wel­be­spraakt is.

Hier­op gaat Mozes terug naar huis en laat zijn schoon­va­der weten dat hij graag terug wil naar Egyp­te. Die gaat akkoord en aldus ver­trekt Mozes met zijn gezin terug naar het land waar hij gebo­ren is. God drukt hem op het hart dat hij ook de farao de won­de­ren moet tonen om hem te over­re­den het volk te laten gaan, maar God zal er tevens voor zor­gen dat de farao blijft wei­ge­ren. Mozes kan dan de farao ver­tel­len dat door deze wei­ge­ring God zijn eerst­ge­bo­ren zoon zal doden.

Onder­weg naar Egyp­te krij­gen we tus­sen neus en lip­pen te horen dat God pro­beert Mozes te doden. Het is Sip­po­ra die door snel hun zoon weet te besnij­den en met de voor­huid Mozes’ voe­ten aan­raakt God gun­stig weet te stem­men en zo het onheil afwendt. Niet veel later ont­moet de groep rei­zi­gers Aäron die later het woord doet wan­neer ze de Isra­ë­lie­ten in Egyp­te ver­tel­len wel­ke opdracht God aan Mozes heeft toe­ver­trouwd. Samen met de won­de­ren die Mozes laat zien gaat het volk over­stag.

De reis van Mozes naar Egyp­te (fres­co ca. 1482 Six­tijn­se kapel, Vati­caan­stad)
Pie­tro Perug­i­no (1450–1523)

~ ~ ~

Het is een hele tru­ken­doos die God aan moet sle­pen voor­dat Mozes bereid is zijn opdracht te aan­vaar­den. Ik vind het boei­end te lezen hoe die tru­ken­doos blijk­baar nodig is om aller­eerst Mozes te over­tui­gen dat hij aan de slag moet en ver­vol­gens het uit­ver­ko­ren volk van God dat Mozes namens God spreekt. Ter­wijl God tege­lij­ker­tijd geen moei­te heeft om de farao te laten wei­ge­ren de Isra­ë­lie­ten te laten gaan zelfs na het aan­schou­wen van deze zelf­de won­de­ren, zodat hij een aan­lei­ding heeft om de eerst­ge­bo­ren zoon van de farao te kun­nen doden. Wat zegt dit over de macht van God?

De kor­te pas­sa­ge over God die pro­beert Mozes te ver­moor­den kwam totaal onver­wachts. Ik begreep er niet veel van tot­dat ik ergens las dat het te maken kon heb­ben met het feit dat de zoon van Mozes nog niet besne­den was (iets wat Sip­po­ra snel uit­voert), waar­schijn­lijk omdat de stam waar­in Mozes was opge­no­men dat ritu­eel niet van­zelf­spre­kend acht.

~ ~ ~

Omdat ik tij­dens de stu­die Alge­me­ne cul­tuur­we­ten­schap­pen regel­ma­tig merk­te dat eni­ge bij­bel­ken­nis wel han­dig is, was ik maar weer eens met dit ‘boek der boe­ken’ begon­nen. Inmid­dels ben ik (tij­de­lijk?) met de stu­die gestopt, maar heb ik mezelf voor­ge­no­men te blij­ven lezen in de bij­bel.

Comments

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.