22934 — zondag

Om zes uur deze och­tend was alles rus­tig in huis. Inge sliep naast me, en een kamer ver­der lag ook onze klein­doch­ter in die­pe rust ver­zon­ken. Ik stond op zet­te de deu­ren en ramen weer open voor wat ver­koe­ling. Met een kop kof­fie nam ik plaats op het ter­ras en hopend dat voor­lo­pig de sla­pen­den in huis nog niet al te snel zou­den ont­wa­ken pak­te ik ‘A pla­ce of gre­a­ter safe­ty’ er weer bij om ver­der te lezen waar ik vrij­dag geble­ven was.

Een klein uur­tje later was het Inge die als eer­ste ont­waak­te, niet veel later gevolgd door jong­ste in huis. Al snel pak­ten we de draad van gis­ter op, en was het weer afwis­se­lend kleu­ren, teke­nen, dan­sen, zin­gen en vol­op klet­sen (zij voor­na­me­lijk) voor­dat we aan de brunch begon­nen. Daar­na omkle­den en naar bui­ten de tuin in om met de bui­ten­kat­ten te spe­len (die daar heel anders over dach­ten en zoveel moge­lijk uit onze buurt ble­ven). Dan maar de bal erbij gepakt want voet­bal­len of de bal over­gooi­en is altijd leuk.

Wat bui­ten trou­wens opviel was de apar­te wol­ken­for­ma­tie. Het leek of er een lang­ge­rek­te wer­vel­ko­lom in de lucht hing. Het zal wel een typisch weer­fe­no­meen zijn, maar ons was het nog niet eer­der opge­val­len. Best mooi om te zien.

Rond het mid­dag­uur kre­gen we een bericht­je dat de tas­sen klaar­ge­zet kon­den wor­den omdat ze weer opge­haald werd. Met z’n allen een tijd in de tuin geze­ten voor­dat ze door haar vader in de auto werd gezet en de logeer­par­tij offi­ci­eel voor­bij was. Beduusd ble­ven we ach­ter. Het was de stil­te als na een wer­vel­storm. Op ons gemak ruim­den we het huis op.

Wat te doen met de rest van de dag? Bui­ten was het aar­dig benauwd aan het wor­den, wat voor mij aan­lei­ding was om bin­nen te blij­ven en wat voor mijn werk te gaan doen, zodat ik mor­gen­vroeg op mijn gemak kan begin­nen. Het gros van mijn team gaat op vakan­tie en zelf zou ik eigen­lijk mor­gen naar Ber­lijn gaan. Dat trip­je gaat niet door, wel dat veel team­le­den er in ieder geval de komen­de twee weken niet zul­len zijn. Ik had daar­om een hele lijst van zaken die aan me waren door­ge­ge­ven om een oog­je in het zeil te hou­den. Er ging onge­merkt meer tijd voor­bij met alles door­le­zen dan ik gepland had, maar ik was blij dat ik het gedaan had. Voor m’n gevoel was ik rede­lijk op de hoog­te van wat er zich afge­lo­pen week tij­dens mijn afwe­zig­heid zoal had afge­speeld.

Na het avond­eten pak­te ik ‘A pla­ce of gre­a­ter safe­ty’ er weer bij. Na een tijd­je gele­zen te heb­ben besloot ik de zon­dag af te slui­ten met wat goe­de muziek op de kop­te­le­foon en door wat tijd­schrif­ten te bla­de­ren ter­wijl Inge met haar brei­werk een mis­daad­se­rie zat te kij­ken. Het week­end zat er weer op.