Luister. Wat ik je nu ga vertellen moet je wel voor je houden. Het moet binnenskamers blijven zogezegd. Begrijp je? Normaal gesproken gooi ik de vuile was niet op straat. Zeker niet wat mij onder vier paar ogen verteld is. Maar met jou is dat anders. Wij kennen elkaar, nou? Hoe lang al? Veertien, vijftien…
Net als in de film Ze (we? nee, ze! goed opletten) zitten aan een tafeltje. In een restaurant. Hij maakt een grapje. Zij lacht. Haar witte tanden bloot. Dan komen er tranen. De ober blijft even op gepaste afstand staan. Schraapt zijn keel. Heeft het gesmaakt? Jazeker, het smaakte prima. Nog iets te drinken? Water bij…
over the edge Er was heel wat voor nodig maar toen eenmaal het beslissende zetje gegeven was viel alles op z’n plaats en het voelde goed en het was zoals het altijd had moeten zijn. Waarom nu pas? en niet eerder? waren mijn laatste gedachten terwijl de realiteit onverwachts hard mijn val brak.
Mislukte start We hadden allebei een espresso besteld. Ik denk dat ik ‘m harder nodig had dan zij, maar dat terzijde. Toen de ober de bestelling gebracht had ging ik verder met mijn verhaal. “Dus zoals ik daarnet al zei, kregen we toestemming om te vertrekken. Terwijl we langzaam naar de startbaan taxiden begon het…
Lief dagboek Categorie: Persoonlijk Lief dagboek, Wat ik nu toch heb meegemaakt! Ik heb het thuis nog niet durven vertellen. En ik weet ook niet of ik dat wel moet doen. Misschien heb ik het wel verkeerd. Is het allemaal heel onschuldig. Maar laat ik bij het begin beginnen. Deze avond nadat ik de avondkranten…
