Categorie: Informatief

Stenen voor dank

Deze blog­post is deel 23 van 33 in de serie Don Qui­chot — Cer­van­tes

Eer­ste deel – Twee­ën­twin­tig­ste hoofd­stuk:
Hoe Don Qui­chot een aan­tal onge­luk­ki­gen bevrijd­de die men tegen hun wens voer­de naar waar zij niet heen wil­den

Dat Don Qui­chot geheel zijn grip op de rea­li­teit kwijt is mag onder­hand wel dui­de­lijk zijn, maar voor de twij­fe­laars volgt in het onder­ha­vi­ge hoofd­stuk weer een knap staal­tje ver­stands­ver­bijs­te­ring van onze held wan­neer ze een groep geke­ten­de mis­da­di­gers onmoe­ten die onder bege­lei­ding van bewa­pen­de bewa­kers rich­ting haven gaan waar ze hun straf moe­ten uit­zit­ten als galei­slaaf op sche­pen van de koning. Ze zijn daar­toe ver­oor­deeld door de rech­ter na het opbiech­ten van hun mis­da­den.

Blijf lezen →

Dolende ZZPer

Deze blog­post is deel 22 van 33 in de serie Don Qui­chot — Cer­van­tes

Eer­ste deel – Een­en­twin­tig­ste hoofd­stuk:
Het­welk han­delt over het ver­he­ven avon­tuur en de groot­se wij­ze waar­op de helm van Mam­bri­no werd buit­ge­maakt, mits­ga­ders over ande­re zaken die onze ono­ver­win­ne­lij­ke rid­der over­kwa­men

Na de enigs­zins bescha­men­de afgang bij de water­mo­len beslui­ten Don Qui­chot en San­cho snel ver­der te trek­ken op zoek naar nieu­we avon­tu­ren. Die laten niet lang op zich wach­ten. In de ver­te zien ze een rui­ter aan­ko­men met een hoofd­dek­sel dat wegens de schit­te­ring door het fel­le zon­licht door Don Qui­chot ver­ward wordt met een gou­den helm. Ook hier maakt hij weer aller­lei refe­ren­ties naar fic­tie­ve per­so­na­ges waar­over hij gele­zen heeft. Er zit voor hem niets anders op dan onmid­del­lijk tot de aan­val over te gaan want ooit heeft hij de eed afge­legd kos­te wat kost deze gou­den helm bij de recht­ma­ti­ge eige­naar terug te bezor­gen.

Blijf lezen →

Daar bij die molen, die watermolen…

Deze blog­post is deel 21 van 33 in de serie Don Qui­chot — Cer­van­tes

Eer­ste deel – Twin­tig­ste hoofd­stuk:
Over een nooit ter wereld door enig edel­man zó zon­der geva­ren ten ein­de gebracht, onge­hoord en onge­zien avon­tuur, het­welk hier vol­eind werd door de dap­pe­re Don Qui­chot van de Man­cha

De zadel­tas die San­cho van de schaaps­her­ders uit het vori­ge hoofd­stuk ont­vreemd heeft bevat een hoop voed­sel maar helaas geen water. Dus moe­ten ze op zoek naar een plek waar ze de dorst kun­nen les­sen en beslui­ten net zo lang door te rij­den tot ze iets gevon­den heb­ben. San­cho die al zijn leven op het land heeft gewoond ver­moed dat er een beek in de buurt moet zijn gezien het mal­se groe­ne gras dat hij over­al ziet. Tegen mid­der­nacht menen ze dat het niet ver meer kan zijn omdat ze het geluid van val­lend water steeds beter kun­nen onder­schei­den. Wat ze ech­ter ook horen is een geheel ander geluid, dat van ‘zwa­re regel­ma­tig val­len­de sla­gen, en tege­lij­ker­tijd geram­mel van ijzer en kete­nen’.

Blijf lezen →

Recht is recht en krom is krom. Tenminste…

Deze blog­post is deel 20 van 33 in de serie Don Qui­chot — Cer­van­tes

Eer­ste deel — Negen­tien­de hoofd­stuk:
Over de scher­pe rede­ne­rin­gen die San­cho Pan­za hield met zijn mees­ter, en over het avon­tuur dat deze beleef­de met een afge­stor­ve­ne, mit­ga­ders ande­re opmer­ke­lij­ke gebeur­te­nis­sen

In dit hoofd­stuk krij­gen we een beter beeld van de bizar­re logi­ca die Don Qui­chot er bij tij­den op na houdt. Een eer­ste voor­beeld is het eva­lu­a­tie­ge­sprek tus­sen de rid­der en zijn knecht in de nasleep van het nood­lot­ti­ge gevecht met de scha­pen dat hem onder ande­re enke­le tan­den en kie­zen deed ver­lie­zen. Vol­gens San­cho kwam dit voor­na­me­lijk omdat in zijn ogen Don Qui­chot zich in eer­der sta­di­um niet aan de rid­der­eed gehou­den had door van een gedek­te tafel brood te eten en nog wat ande­re over­tre­din­gen had gemaakt. Don Qui­chot kan daar voor een groot deel in mee­gaan maar legt uit­ein­de­lijk de schuld bij San­cho omdat hij­zelf het min of meer ver­ge­ten was en daar­om van zijn knecht had ver­wacht dat die hem er wel opmerk­zaam op zou maken.

Blijf lezen →

Schapen zijn de nieuwe windmolens

Deze blog­post is deel 19 van 33 in de serie Don Qui­chot — Cer­van­tes

Eer­ste deel — acht­tien­de hoofd­stuk
Gaan­de over de gesprek­ken die San­cho Pan­za voer­de met zijn mees­ter Don Qui­chot, bene­vens ande­re avon­tu­ren die wel waard zijn ver­haald te wor­den

Ik haal­de het al eer­der aan. Van de epi­so­de dat Don Qui­chot het gevecht aan­gaat met de wind­mo­lens had ik veel meer ver­wacht. In mijn bele­ving zou het een sleu­tel­scè­ne beho­ren te zijn in de ver­tel­ling over de dolen­de rid­der. Maar het was voor­bij voor­dat ik het in de gaten had.

Blijf lezen →

Jonas Panza

Deze blog­post is deel 18 van 33 in de serie Don Qui­chot — Cer­van­tes

Eer­ste deel — zeven­tien­de hoofd­stuk
Waar­in de ontel­ba­re weder­waar­dig­he­den ver­volgd wor­den, wel­ke de dap­pe­re Don Qui­chot en zijn goe­de schild­knaap San­cho Pan­za te ver­du­ren had­den in de her­berg die hij tot zijn scha­de voor kas­teel hield

Na een nacht vol cha­os en geweld ont­dekt Don Qui­chot bij het ver­la­ten van de plek waar hij onder­dak had gevon­den dat het hier niet een kas­teel maar een her­berg betreft. Hij moet dus dok­ken voor zijn ver­blijf. Laat hij dat nu eens niet van plan zijn. En wel hier­om:

Blijf lezen →