Wrapped in plastic…

onze keuken­lamp
gewikkeld
in plas­tic
door de zomer­schilders

~ ~ ~

Een foto­blog in het kad­er van #PHOT (Pho­to on Tues­day).
Het heeft een beet­je het­zelfde principe als de #WOT (Word on Thurs­day), alleen is deze opdracht een vri­je foto-opdracht, met jouw zelfge­maak­te foto, zon­der the­ma, waar­bij je wel of geen tekst plaatst maar titel is ver­plicht. Elke dins­dag ver­schi­jnt een #PHOT opdracht. Het is een blo­g­ex­per­i­ment waar­bij miss­chien op lat­er ter­mi­jn iets aan kan veran­deren. Heb jij een foto voor dins­dag en een blog, doe mee en zet je link in de reac­tiebox bij Karin Ramak­er uit wiens cre­atieve kok­er deze opdracht komt.

~ ~ ~

Herkenning

[Chi­nese Verkoop­ster] “Zegt u het maar.”
[Vrouwelijke Klant] “Euhm, ik kijk nog even in de menukaart. Het is voor de eerste keer dat ik hier ben.”
[CV] “Ah, u bent nieuw hier.”
[VK] “Nou, niet echt. Ik woon hier toch alweer vijf­tien jaar.”
[CV] “Vijf­tien jaar! En pas voor de eerste keer hier. Geen won­der dat ik u niet herken. De meeste klanten ken ik alle­maal van gezicht”
[VK] “We hebben elka­ar anders gis­ter nog gezien. Bij de super­markt aan de overkant.”
[CV] “Ja, ja. Nu u het zegt begint het me weer te dagen.”
[VK] “…”
[CV] “…”
[VK] “Onze dochters zit­ten bij elka­ar op school.”
[CV] “Natu­urlijk! Eef­je, toch?”
[VK] “Madelief.”
[CV] “U heeft anders een heel bek­end gezicht. Bent u bek­end? Van tv of zo?”
[VK] “Nee. U moet me ver­war­ren met iemand anders.”
[CV] “Wacht nu zie ik het. Er komt hier alti­jd een man die sprek­end op u lijkt. Heeft u soms een broer?”
[VK] “Ja.”
[CV] “Ziet u wel! Dat moet het zijn. Die komt hier wel vak­er en nu vol­gt u ein­delijk zijn goede voor­beeld. Haha­ha.”
[VK] “Mijn broer is alweer enkele jaren gele­den overleden. En heeft zijn hele lev­en in Rot­ter­dam gewoond. Waar ik ook van­daan kom.”
[CV] “Goh. Op wie lijkt u dan wel?”
[VK] “Ik ben nu ook wel benieuwd.”
[CV] “Ja. Heeft u al een keuze kun­nen mak­en?”
[VK] “Doet u mij maar een por­tie babi pan­gang met nasi.”
VK opent porte­mon­nee om te betal­en.
CV ziet pas­fo­to in porte­mon­nee.
[CV] “Is dat uw broer? Dan had ik toch gelijk ondanks dat ik uw broer nooit heb gezien. U lijkt als twee drup­pels water op hem.”
[VK] “Dat is mijn man.”
[CV] “Madelief lijkt sprek­end op hem.”
[VK] “Madelief is de dochter van mijn eerste echtgenoot.
[CV] “Dat is dan 10 Euro en 90 cent.”

~ ~ ~

Talisman

Hij stond in Shang­hai op mij te wacht­en en ik nam ‘m liefde­vol in huis.

~ ~ ~

Een foto­blog in het kad­er van #PHOT (Pho­to on Tues­day).
Het heeft een beet­je het­zelfde principe als de #WOT (Word on Thurs­day), alleen is deze opdracht een vri­je foto-opdracht, met jouw zelfge­maak­te foto, zon­der the­ma, waar­bij je wel of geen tekst plaatst maar titel is ver­plicht. Elke dins­dag ver­schi­jnt een #PHOT opdracht. Het is een blo­g­ex­per­i­ment waar­bij miss­chien op lat­er ter­mi­jn iets aan kan veran­deren. Heb jij een foto voor dins­dag en een blog, doe mee en zet je link in de reac­tiebox bij Karin Ramak­er uit wiens cre­atieve kok­er deze opdracht komt.

~ ~ ~

Electric avenue

We gonna rock down to Elec­tric Avenue
And then we’ll take it high­er
Oh we gonna rock down to Elec­tric Avenue
And then we’ll take it high­er

~ ~ ~

Foto van een oplaad­punt voor een elec­trische fiets (of scoot­er), welke ik van­daag pas voor de eerste keer onder ogen kreeg.

Een foto­blog in het kad­er van #PHOT (Pho­to on Tues­day).
Het heeft een beet­je het­zelfde principe als de #WOT (Word on Thurs­day), alleen is deze opdracht een vri­je foto-opdracht, met jouw zelfge­maak­te foto, zon­der the­ma, waar­bij je wel of geen tekst plaatst maar titel is ver­plicht. Elke dins­dag ver­schi­jnt een #PHOT opdracht. Het is een blo­g­ex­per­i­ment waar­bij miss­chien op lat­er ter­mi­jn iets aan kan veran­deren. Heb jij een foto voor dins­dag en een blog, doe mee en zet je link in de reac­tiebox bij
 Karin Ramak­er uit wiens cre­atieve kok­er deze opdracht komt.

~ ~ ~

Conformeer

Ik had ze op een rijt­je, de regelt­jes.
En de tips.
Net­jes gerangschikt.

Max­i­maal 350 woor­den.
Lief­st min­der.
Pakkende titel.
Geen lange zin­nen.
Gebruik tre­f­wo­or­den.
Min­i­maal één link.
Ver­mi­jd moeil­ijke woor­den.
Denk aan struc­tu­ur (inlei­di…

struc­tu­ur?
je weet wel
als in opbouw:
begin
mid­den
einde

te moeil­ijk?

moeil­ijk?
je weet wel
als in ingewikkeld
niet?

Ver­mi­jd woor­den

Maar bli­jf wel dicht bij jezelf.
Alsook authen­tiek.

ga toch weg!

dan heb ik ze maar niet op een rijt­je

~ ~ ~

quote:
“There are no rules.
That is how art is born, how break­throughs hap­pen.
Go against the rules or ignore the rules.
That is what inven­tion is about.”
Helen Franken­thaler 

n.a.v. #blog­praat dd 4 juni 2012
hoe schri­jf je een blog­a­r­tikel? Waar moet je op let­ten? Of is er geen gouden for­mule?? 

~ ~ ~

Uitzwaaien

Ruim een jaar gele­den kwam ik uit de kast. Mijn liefde voor voet­bal was verd­we­nen. Niet om het spel­let­je te spe­len (hoewel ik zelden of nooit nog tegen een bal trap), maar wel om er niet meer tijd in te steken dan zo af en toe de uit­sla­gen op teletekst te lezen. Geen Stu­dio Sport, geen live wed­stri­jd­ver­sla­gen van alle Europese com­peti­ties, geen voor- en/of nabeschouwin­gen.

Het was een logisch eind­punt van een pro­ces dat al langer gaande was en door de sociale media in een stroomver­snelling was gekomen. Want wat daar alle­maal aan onfat­soen­lijks en haat­dra­gends door fanatieke voet­bal­sup­port­ers naar elka­ar toe werd gezon­den begon mij steeds meer tegen te staan. Verder werd het plezi­er door alle overkill op tv ook al flink ver­gald. Dus toen het besef er een­maal was, was de besliss­ing een­voudig genomen. En ik kan zeggen dat het me geen enkele moeite heeft gekost om het vanaf dat moment niet meer te vol­gen.

Natu­urlijk kri­jg ik zo af en toe een frag­ment of een dis­cussie mee. Ik kijk tenslotte nog wel eens tv en lees de krant. Maar daar bli­jft het dan bij. Het boeit me niet, en ik steek er verder geen tijd in. Zodat me steeds meer ont­gaat. Een heel voet­bal­seizoen is op deze manier aan me voor­bij gegaan. Geweldig. Pure tijdswinst.

Maar nu wordt het iets moeil­ijk­er. Het EK staat voor de deur. Niet dat ik nu plot­sel­ing alsnog door de voet­balkoorts ben getrof­fen. Nee, ik doel op het feit dat je er niet aan kan ontkomen. De alge­hele oran­je­hys­terie heeft NL weer in de ban en we hebben onszelf alweer uit­geroepen tot kam­pi­oen. Het kan alleen maar tegen­vallen met deze hoge verwachtin­gen.

Gelukkig niet voor mij. Op de dag van de uitzwaai­wed­stri­jd van het Ned­er­lands elf­tal, vier ik dat ik een jaar gele­den het voet­bal heb uit­gezwaaid. Doei!

~ ~ ~