20200825 — Microblogging

[7:32 AM] “wat heb je eraan om te weten wat je niet hebt en niet kent? Kes­te­mont: „Als je weet dat je maar een klein deel hebt van wat er ooit was, dan nodigt dat uit tot een zeke­re beschei­den­heid.” => De jacht op de ver­lo­ren rid­der­ro­mans — nrc

Vol­gen­de week gaat de cur­sus Inlei­ding Let­ter­kun­de van start en zoals het een ijve­rig stu­dent betaamt ben ik al begon­nen met lezen in de rea­der en heb de eer­ste samen­vat­tin­gen gemaakt. In blok 1 wordt stil­ge­staan bij de mid­del­eeu­wen en rede­rij­kers, en in hoofd­stuk 3 is er een hoofd­stuk opge­no­men over het gen­re van de rid­der­ro­mans. Het is daar­om niet ver­won­der­lijk dat mijn oog viel op een arti­kel in het NRC over een alter­na­tie­ve bena­de­ring via eco­lo­gi­sche sta­tis­tiek om te bepa­len hoe­veel ver­schil­len­de rid­der­ro­mans er waar­schijn­lijk in totaal geweest zijn. Mike Kes­te­mont (Uni­ver­si­teit Ant­wer­pen) en Fol­gert Kars­dorp (Meer­tens Insti­tuut) heb­ben dat bere­kend, met behulp van sta­tis­ti­sche metho­den die afkom­stig zijn uit de bio­lo­gie:

Bio­lo­gen zijn gewend om de bio­di­ver­si­teit van natuur­ge­bie­den te meten: hoe­veel soor­ten plan­ten en die­ren komen er voor? Daar­bij doet zich het pro­bleem voor dat er altijd een klein aan­tal soor­ten is dat je heel veel waar­neemt, en een groot aan­tal soor­ten dat je maar één keer of zelfs hele­maal niet waar­neemt. Omdat het nooit lukt om álle soor­ten die in zo’n gebied voor­ko­men waar te nemen, maken de bio­lo­gen dan een schat­ting van wat ze niet heb­ben waar­ge­no­men. Daar is een metho­de voor bedacht.

[RT] @lnvanzoonen: De zeld­za­me boe­ken en manu­scrip­ten van de Uni­ver­si­teits­bi­bli­o­theek wer­den opzet­te­lijk met ben­zi­ne over­go­ten en in brand gesto­ken door de Duit­sers tij­dens de plun­de­ring van Leu­ven… => @ntcreizen: Van 25–26 augus­tus 1914 vond de “Plun­de­ring van Leu­ven” plaats. 10.000 inwo­ners wer­den door de Duit­sers ver­dre­ven, 248 bur­gers von­den de dood en ruim 2.000 gebou­wen wer­den ver­woest, waar­on­der de Uni­ver­si­teits­bi­bli­o­theek die 300.000 mid­del­eeuw­se boe­ken en manu­scrip­ten bezat.

[RT] @Cultuur_OU: Op 26 sep­tem­ber vindt de vir­tu­e­le CW dag plaats Het the­ma van deze dag is clo­se rea­ding in tij­den van soci­al dis­tan­cing U kunt kie­zen uit ver­schil­len­de work­shops. Bekijk het pro­gram­ma via: Onli­ne work­shops: clo­se rea­ding in tij­den van soci­al dis­tan­cing

In maart van dit jaar bezocht ik de Regio­dag Cul­tuur­we­ten­schap­pen. Je kunt hier lezen hoe ik die dag erva­ren heb. Het was tevens de laat­ste keer dat ik mijn mede­stu­den­ten van de OU in leven­de lij­ve mocht ont­moe­ten want al heel snel hier­na gin­gen over naar de intel­li­gen­te lock­down en moest alles vir­tu­eel. En zo komt het dat een nieu­we Regio­dag eind sep­tem­ber ook nu helaas alleen onli­ne geor­ga­ni­seerd mag wor­den. Inmid­dels heb ik mijn deel­na­me­for­mu­lier al inge­zon­den en een keu­ze gemaakt uit de ver­schil­len­de work­shops die aan­ge­bo­den wor­den na het geza­men­lijk pro­gram­ma.

Voor de pau­ze:

  • De kolo­nie in beeld (dr. Caro­li­ne Drie­ën­hui­zen) — mijn keu­ze
  • Een ‘over­rea­ding’ van Van Gog­hs Schoe­nen (dr. Nat­ha­lie Zon­nen­berg)

Na de pau­ze:

  • Ame­ri­ca­na (dr. Frank Inklaar)
  • Een ‘mul­ti­cul­tu­reel dra­ma’ avant la let­tre? (dr. Jan Oos­ter­holt)
  • Kant, Wat is ver­lich­ting? (dr. Marie­ke Bor­ren en dr. Tom Gies­bers) — mijn keu­ze

~ ~ ~

Geluk­kig heb­ben we de tweets nog…

De (re)tweets die ik plaats op Twit­ter zet ik, aan­ge­vuld met wat con­textook hier neer omdat ooit Twit­ter zal ver­dwij­nen maar waar­schijn­lijk nog veel eer­der ik zelf voor de zoveel­ste keer mijn account ver­wij­der. 

~ ~ ~

20200823 — Microblogging

[1:59 PM] “Het is een neer­waart­se spi­raal die slechts ego­ïs­ti­sche behoef­te­be­vre­di­gers baart die over­al een grap van maken en zich ner­gens bij betrok­ken voe­len.” [over iro­nie] => Ilja Leo­nard Pfe­ijf­fer over iro­nie — medi­um

Het citaat in mijn tweet is niet van Ilja Leo­nard Pfe­ijf­fer maar van Wil­lem Ver­ou­den. Naar aan­lei­ding van Zomer­gas­ten waar schrij­ver en dich­ter Pfe­ijf­fer deze avond te gast was in de laat­ste afle­ve­ring van dit sei­zoen schreef Wil­lem Ver­ou­den een blog­post over een recent essay door Pfe­ijf­fer geti­teld Ondraag­lij­ke licht­heid: Over het nut en nadeel van de iro­nie voor het leven. Het essay vormt onder­deel van een reeks waar heden­daag­se den­kers gevraagd wordt zich te bui­gen over kwes­ties die in klas­sie­ke tek­sten al eer­der aan bod zijn geko­men. In dit geval was het een werk van Søren Kier­ke­gaard over iro­nie (Om Begre­bet Iro­nie, 1841) dat ten grond­slag lag aan het essay van Pfeif­fer en zijn opdracht was om de vol­gen­de vraag te beant­woor­den: “Is iro­nie een gevaar of een red­ding in onze gepo­la­ri­seer­de en geri­di­cu­li­seer­de debat­cul­tuur?” De con­clu­sie waar­mee Pfe­ijf­fer afsluit kan voor dege­nen die zijn lite­rair werk van nabij vol­gen mis­schien ver­ras­send zijn, maar daar­voor ver­wijs ik graag naar de blog­post van Ver­ou­den.

~ ~ ~

Geluk­kig heb­ben we de tweets nog…

De (re)tweets die ik plaats op Twit­ter zet ik, aan­ge­vuld met wat con­textook hier neer omdat ooit Twit­ter zal ver­dwij­nen maar waar­schijn­lijk nog veel eer­der ik zelf voor de zoveel­ste keer mijn account ver­wij­der. 

~ ~ ~

20200821 — Microblogging

[RT] @eljadaae: Dit soci­al media nieuws heb je gemist deze zomer => super soci­al — twee­we­ke­lijk­se tips & tricks — mail­chimp nieuws­brief

Elja is back from holi­day en daar­om (met een week­je ver­tra­ging) had ik weer als ver­trouwd een nieuws­brief upda­te met nieuw­tjes uit de soci­al media wereld in mijn mail­box. Met deze keer de vol­gen­de onder­wer­pen:

  • Inst­agram Reels (is het meer dan een ordi­nai­re kloon van Tik­Tok?)
  • Je ant­woor­den beper­ken op Twit­ter (ik maak­te er hier al eer­der mel­ding van en beschouw deze nieu­we func­tie als posi­tief)
  • De Lin­kedIn nieuws­brief (“ineens” was deze optie beschik­baar, maar wat kun je ermee?)
  • Facebook: hasht­ags en group ana­ly­tics (zelf denk ik dat het beter is om facebook links te laten lig­gen, maar kun je niet zon­der dan zijn deze tips natuur­lijk super­han­dig)

~ ~ ~

Geluk­kig heb­ben we de tweets nog…

De (re)tweets die ik plaats op Twit­ter zet ik, aan­ge­vuld met wat con­textook hier neer omdat ooit Twit­ter zal ver­dwij­nen maar waar­schijn­lijk nog veel eer­der ik zelf voor de zoveel­ste keer mijn account ver­wij­der. 

~ ~ ~

20200820 — Microblogging

[RT] @hansschnitzler: “En aan al die men­sen die in de tus­sen­tijd jere­mi­ë­ren over ‘cen­suur’ van Facebook of die menen dat hen iets wezen­lijks wordt afge­pakt met de Black­fa­ce-ver­ban­ning, zou ik de vraag wil­len stel­len: maar weten jul­lie wel wat je hebt weg­ge­ven? En aan wie?” => Opi­nie: Facebook gaat het om de macht, niet om het zwar­te man­ne­tje — volks­krant

Moe­ten we de koers­wij­zi­ging bij facebook om “daad­krach­ti­ger” in te grij­pen bij onwel­ge­val­li­ge of haat­dra­gen­de berich­ten als een posi­tie­ve wen­ding in de goe­de rich­ting beschou­wen of zijn er ande­re belan­gen in het spel? Hans Schnitz­ler denkt er het zij­ne van en wijst op het vol­gen­de:

Wat […] als hor­ror­sce­na­rio voor Zuc­ker­berg en de zij­nen boven de markt hangt, is de zoge­he­ten PACT-act: een wets­voor­stel waar­bij zij open­baar moe­ten maken hoe en waar­om zij fil­te­ren. Met deze wet ligt de weg naar wet­te­lij­ke aan­spra­ke­lijk­heid open, wat een exis­ten­ti­ë­le bedrei­ging bete­kent voor een indu­strie die zich tot voor kort immuun waan­de voor wel­ke vorm van regu­le­ring dan ook. 

Maar hij gaat nog een stap­je ver­der (met het uit­zoo­men om het gro­te­re plaat­je te zien) en wijst op een ont­wik­ke­ling die is inge­zet tij­dens de corona­cri­sis waar hij ‘een indu­strie [ziet] die de pan­de­mie aan­grijpt om hun Black Mir­ror-ima­go wit te was­sen en hun grip op poli­tiek, bestuur en onder­wijs te ver­ster­ken’. En daar­in staat facebook niet alleen. Ook goog­le, micro­soft en ama­zon doen zich gel­den. Schnitz­ler ver­wijst in dit ver­band naar een essay door Nao­mi Klein in The Inter­cept waar­in zij het heeft over ‘een ‘Screen New Deal’, een groot­scha­lig publiek-pri­vaat expe­ri­ment dat ons in rap tem­po naar een no touch-toe­komst voert’.

En zo staat uit­ein­de­lijk het eigen­be­lang toch weer voor­op bij deze tech­gi­gan­ten.

~ ~ ~

Geluk­kig heb­ben we de tweets nog…

De (re)tweets die ik plaats op Twit­ter zet ik, aan­ge­vuld met wat con­textook hier neer omdat ooit Twit­ter zal ver­dwij­nen maar waar­schijn­lijk nog veel eer­der ik zelf voor de zoveel­ste keer mijn account ver­wij­der. 

~ ~ ~

20200818 — Microblogging

[RT] @MarietjeSchaake: “Sili­con Val­ley is not usu­al­ly seen as a poli­cy hub, but, of cour­se, it is one. I saw the­re was more Sili­con Val­ley in Euro­pe than Euro­pe in Sili­con Val­ley and I felt may­be this should chan­ge” => What Ame­ri­ca Can Learn from Euro­pe About Regu­la­ting Big Tech — newy­or­ker

In The New Yor­ker een boei­end en uit­ge­breid pro­fiel van Mariet­je Schaake (sinds okto­ber vorig jaar ver­bon­den aan de Stan­ford uni­ver­si­teit als Inter­na­ti­o­nal poli­cy direc­tor at the Cyber Poli­cy Cen­ter). Al in de eer­ste alinea’s wordt stil­ge­staan bij haar opvat­tin­gen over de rol en ver­ant­woor­de­lijk­heid van Big Tech en hoe die gevormd zijn tij­dens haar jaren in het Euro­pees Par­le­ment waar regu­le­ring door de over­heid al veel ver­der gaat dan in de Ver­e­nig­de Sta­ten:

Schaake—with her skep­ti­cism of rhe­to­ric, her insis­ten­ce on the role of govern­ment in pro­tec­ting pri­va­cy and chal­len­ging mono­po­lies, and her con­vic­ti­on that regu­la­ti­on ena­bles rather than sup­pres­ses innovation—epitomizes a prag­ma­tic and quin­tes­sen­ti­al­ly Euro­pean appro­ach to tech. For her, the ques­ti­on is not whe­ther the major tech com­pa­nies will face demo­cra­tic accoun­ta­bi­li­ty but when.

~ ~ ~

Geluk­kig heb­ben we de tweets nog…

De (re)tweets die ik plaats op Twit­ter zet ik, aan­ge­vuld met wat con­textook hier neer omdat ooit Twit­ter zal ver­dwij­nen maar waar­schijn­lijk nog veel eer­der ik zelf voor de zoveel­ste keer mijn account ver­wij­der. 

~ ~ ~