Series: 50books - 2015

50books – jaar 2015 – vraag 43

Deze blog­post is deel 43 van 49 in de serie 50books — 2015

Iemand wees me op een afle­ve­ring deze week van DWDD waar­in NRC hoofd­re­dac­teur Peter Van­der­meersch als gast mocht komen ver­tel­len over de Paci­fi­ca­tie­le­zing die hij op zater­dag 6 novem­ber ver­zorgt in Bre­da1. Onder­werp is het ver­schil tus­sen Vla­min­gen en Neder­lan­ders. Van­der­meersch vraagt zich af hoe het kan dat in de loop der jaren de weder­zijd­se inte­res­se steeds ver­der lijkt af te nemen ter­wijl we zoveel gemeen­schap­pe­lijks delen.
Hier het bewus­te frag­ment:

Waar ik aan moest den­ken bij het voor­beeld van Frits Spits en zijn lijst­je met de negen­tig2 bes­te Neder­lands­ta­li­ge muziek­num­mers (waar Van­der­meersch zich terecht kwaad om maakt omdat er slechts drie Vlaam­se num­mers op staan), is of dit ook het geval zou zijn geweest wan­neer hij een lijst had opge­steld met de bes­te negen­tig Neder­lands­ta­li­ge boe­ken. Had­den de Vla­min­gen dan ook geschit­terd door afwe­zig­heid?
Zijn wij inder­daad twee vol­ken geschei­den door dezelf­de taal?
Laat ik de proef op de som nemen en van­daag eens kij­ken hoe het met jul­lie lief­de voor de buren is gesteld.
Vraag 43:
Wel­ke vier3 Vlaam­se boe­ken heb jij in de laat­ste vier jaar gele­zen? En voor de Vlaam­se lezers van dit blog moet de vraag natuur­lijk zijn wel­ke vier Neder­land­se boe­ken jij in de laat­ste vier jaar hebt gele­zen.
Klopt het dat de kloof ook op lite­rair gebied steeds gro­ter wordt of lezen we elkaars lite­ra­tuur nog steeds omdat het ten­slot­te één taal­ge­bied is? Indien jij geen onder­scheid maakt tus­sen Neder­land­se en Vlaam­se schrij­vers, doe je dat dan onbe­wust of is het een bewus­te actie van je om op deze manier iets niet ver­lo­ren te laten gaan? En als blijkt dat je gaan­de­weg steeds min­der bent gaan lezen van schrij­vers uit jouw buur­land, is dat dan iets waar je van schrikt en wat je met­een wil gaan ver­an­de­ren? Of vind je het een geval­le­tje ‘jam­mer maar helaas’?
Kort­om, ik ben benieuwd hoe het in de lite­ra­tuur gesteld is met het hier­bo­ven aan­ge­haal­de groei­en­de ver­schil tus­sen Vla­min­gen en Neder­lan­ders en wel­ke impact dat even­tu­eel heeft op het lezen van Neder­lands­ta­li­ge boe­ken.


  1. Op het moment van uit­zen­ding lag deze lezing nog in de toe­komst, inmid­dels is het iets in de ver­le­den tijd. 

  2. Negen­tig? Waar­om negen­tig, Frits? 

  3. Vier? Waar­om vier, Peter? 

Blijf lezen →

50books – jaar 2015 – vraag 42

Deze blog­post is deel 42 van 49 in de serie 50books — 2015

Van­daag begint Neder­land Leest. Alweer voor de 10de keer. Ik moet beken­nen dat de vori­ge negen edi­ties aan me voor­bij zijn gegaan. Het schijnt dat je bij de bibli­o­theek tij­dens deze peri­o­de een gra­tis boek krijgt. Dit jaar is het een bun­del met kor­te ver­ha­len, spe­ci­aal voor deze gele­gen­heid samen­ge­steld door de mees­ter van het (zeer) kor­te ver­haal, A.L. Snij­ders.
Fijn dat ik weer lid van de bieb ben, zo bedenk ik me. Want een bun­del met kor­te ver­ha­len lijkt me een mooi cadeau. De geleen­de boe­ken die ik thuis heb lig­gen moe­ten op 30 novem­ber inge­le­verd wor­den. Dat is pre­cies de dag dat Neder­land Leest is afge­lo­pen. Hope­lijk heb­ben ze dan nog een exem­plaar voor mij over. Het Neder­land van van­daag de dag ken­nen­de wordt er steeds min­der gele­zen maar nog altijd wel gre­tig ja gezegd tegen alles wat gra­tis is.
Toen ik de aan­kon­di­ging van Neder­land Leest onder ogen kreeg dacht ik eerst dat het een tele­vi­sie­pro­gram­ma was. Een zoveel­ste vari­ant op Heel Neder­land … (vul op de punt­jes een acti­vi­teit naar keu­ze in). Ik kon me er alleen wei­nig bij voor­stel­len. Heel Neder­land leest. Wat zou­den de opdrach­ten zijn? Lees een com­plex lite­rair werk met filo­so­fi­sche beschou­win­gen in een ruim­te met krij­sen­de baby’s en maak daar­na een samen­vat­ting van maxi­maal 1000 woor­den? Pro­beer bin­nen een voor­af vast­ge­stel­de tijd een boek te lezen ter­wijl er con­ti­nu nieu­we bericht­jes op facebook of twit­ter voor je ver­schij­nen zon­der dat je deze mag ope­nen? Het zal geen kijk­cij­fer­ka­non wor­den vrees ik.
Er is iets bij­zon­ders met die bun­del kor­te ver­ha­len aan de hand, zo lees ik op de web­si­te van Neder­land Leest:

Blijf lezen →

50books – jaar 2015 – vraag 41

Deze blog­post is deel 41 van 49 in de serie 50books — 2015

Deze week kan ik het kort hou­den. Alle ach­ter­grond­in­for­ma­tie bij de vraag van deze week staat in het film­pje dat nu volgt. Speel het svp eerst af voor­dat je ver­der leest:

Een nieu­we uit­ge­ve­rij dus. Die van plan is een aan­tal zaken wat anders te gaan aan­pak­ken dan wat tot nu toe de gewoon­te is. Dat ze auteurs meer wil­len gaan beta­len, daar sta ik hele­maal ach­ter en juich ik van har­te toe. Maar ook dat ze het ebook voort­aan mee­le­ve­ren bij de aan­koop van een boek vind ik een pri­ma idee.
Wal­ter van den Berg is een van de auteurs die inmid­dels is over­ge­stapt naar deze uit­ge­ve­rij in spé. Hij schrijft er op zijn weblog het vol­gen­de over:

Blijf lezen →

50books – jaar 2015 – vraag 40

Deze blog­post is deel 40 van 49 in de serie 50books — 2015

Voor de blog­ger­slees­club Een per­fec­te dag voor lite­ra­tuur bespra­ken we deze week de roman Als de win­ter voor­bij is van Tho­mas Ver­bogt. Wat ik zelf een mooie bespre­king vond was die door Yolan­da de Haan. Zij schreef een onli­ne brief aan Ver­bogt waar­in zij haar eigen her­in­ne­rin­gen aan en foto’s van Nij­me­gen com­bi­neer­de met cita­ten uit het boek. In mijn reac­tie onder haar blog gaf ik aan dat ik spon­taan zin kreeg om zelf weer brie­ven te gaan schrij­ven. Doen! was haar niet geheel onver­wach­te reac­tie.
Zover is het nog niet geko­men (want wie zit er nu op een brief van mij te wach­ten?), maar wat ik wel deed was dat ik de Werk­brie­ven 1968–1981 door Joy­ce & Co. in mijn boe­ken­kast opzocht. De gehe­le vrij­dag­och­tend tot­dat mijn jong­ste klein­zoon op bezoek kwam heb ik erin zit­ten lezen. Smul­len! Maar ook gemeng­de gevoe­lens dat deze van ouds­her ver­trouw­de vorm van com­mu­ni­ca­tie lang­zaam maar zeker dreigt te ver­dwij­nen. Ter­wijl het bij­hou­den van een (onli­ne) dag­boek immens popu­lair blijft, zijn het gro­ten­deels alleen nog maar  brie­ven voor zake­lij­ke doel­ein­den die tegen­woor­dig geschre­ven wor­den. En dat is jam­mer.
Nog even afge­zien van het zelf schrij­ven van een brief, vind ik het name­lijk heer­lijk om brie­ven van ande­ren (ook dege­ne aan mij gericht zijn, maar ja wie wil mij nu een brief stu­ren?) te lezen. Met name de ver­za­mel­de cor­res­pon­den­tie van een meer of min­der bekend per­soon in de kunst- en cul­tuur­ge­schie­de­nis als­ook het lite­rai­re gen­re van de brief­ro­mans1 heb­ben mijn voor­keur. Het lijkt erop dat we ons in de nabije toe­komst alleen nog kun­nen te ver­heu­gen op oude cor­res­pon­den­tie uit pri­vé-archie­ven die ein­de­lijk hun gehei­men prijs­ge­ven.
Je raadt het natuur­lijk al, van­daag wil ik graag weten of jul­lie het gen­re van de brief­ro­man en/of gebun­del­de brief­wis­se­lin­gen ook zo kun­nen waar­de­ren.
vraag 40:
Lees jij nog wel eens een brief­ro­man of brie­ven­bun­del, en denk jij ook dat dit gen­re bin­nen­kort ver­dwe­nen is?
Kun jij je nog iets voor­stel­len bij de span­ning die het bracht wan­neer je dagen­lang in afwach­ting was van een brief geschre­ven door een goe­de vriend(in) of gelief­de? De uren aftel­lend tot­dat de post­bo­de zijn ron­de kwam doen en dan de teleur­stel­ling dat er weer niets bij zat en je nog een dag lan­ger geduld moest heb­ben? Is het essen­ti­eel om dit mee­ge­maakt te heb­ben om een brief­ro­man beter te kun­nen begrij­pen? Beleef jij een hei­me­lijk genoe­gen bij het lezen van de pri­vé-cor­res­pon­den­tie of heb jij ande­re rede­nen om je te ver­die­pen in ander­mans brie­ven?
Laat het ons weten en schroom niet aan te geven wan­neer je er hele­maal niets mee hebt. Dat brie­ven schrij­ven en ont­van­gen vroe­ger nog wel leuk was (omdat het niet anders kon) maar dat je ver­der geen ple­zier beleeft aan het lezen van brie­ven (fic­tief danwel echt). No hard fee­lings.


  1. Les Liai­sons Dange­reu­ses door Cho­der­los de Laclos is een bekend voor­beeld. 

Blijf lezen →

50books – jaar 2015 – vraag 39

Deze blog­post is deel 39 van 49 in de serie 50books — 2015

In mijn boe­ken­kast staan twee iden­tie­ke boe­ken. Ik kreeg ze alle­bei voor mijn ver­jaar­dag, maar niet in het­zelf­de jaar. Ze wer­den gege­ven door twee ver­schil­len­de per­so­nen, mij zeer dier­baar. De boe­ken staan naast elkaar, wat opvalt omdat ik ver­der geen enkel dub­bel boek in mijn ver­za­me­ling heb1.
Links staat het boek dat ik het lang­ste in bezit heb. Ik weet nog wat voor weer het was, wie er alle­maal op bezoek waren en wat er gezegd werd toen ik het kreeg. Ernaast staat het twee­de exem­plaar dat ik een jaar later kreeg. Ook van dit boek weet ik pre­cies de omstan­dig­he­den waar­on­der het mij cadeau werd gedaan.
Moch­ten deze boe­ken ooit tege­lijk uit de kast gehaald wor­den en ver­wis­seld wor­den dan zal ik geen moei­te heb­ben om ze nog steeds uit elkaar te hou­den.
Ondanks dat ze dezelf­de druk heb­ben zijn ze niet het­zelf­de. Als­of het extra jaar dat het twee­de boek onder­weg was voor­dat het bij mij beland­de spo­ren heeft ach­ter­ge­la­ten. En natuur­lijk speelt een heel voor­na­me rol door wiens han­den het boek ging toen het aan mij gege­ven werd. Ze heb­ben een stuk­je DNA mee­ge­kre­gen van de gever. Waar­door ik de bei­de boe­ken anders zie, voel en ruik.
Ver­klaar me voor gek, maar zo ervaar ik het. In wezen is het een iets extre­me­re vorm van wat veel boe­ken­lief­heb­bers wel ken­nen, name­lijk dat we ons vaak her­in­ne­ren hoe boe­ken in ons bezit zijn geko­men en waar we ze gele­zen heb­ben:


  1. Met de uit­zon­de­ring van som­mi­ge boe­ken die ik in ver­schil­len­de talen of uit­voe­rin­gen heb. 

Blijf lezen →

50books – jaar 2015 – vraag 38

Deze blog­post is deel 38 van 49 in de serie 50books — 2015

Twee jaar gele­den raak­te ik in de ban van een boek dat geschre­ven zou zijn door een onbe­ken­de auteur genaamd V.M. Stra­ka. Al snel werd dui­de­lijk dat het hier een pro­ject betrof waar­ach­ter zich de regis­seur van de Lost tv-serie ver­school, J.J. Abrams. Toen ik de diver­se trai­lers had beke­ken wil­de ik maar één ding: dat boek zo snel moge­lijk in han­den zien te krij­gen.
Een week later was het zover en ik kan nog steeds in detail voor de geest halen hoe opge­won­den ik was bij het ope­nen van de ver­pak­king. Ik waan­de me weer even­tjes een klei­ne jon­gen op pak­jes­avond.
Ook bedacht ik me hoe blij ik was dat ik geen digi­taal exem­plaar had besteld.

De reden dat ik aan het boek S. moest den­ken, kwam van­we­ge het arti­kel Will digi­tal books ever repla­ce print? door Craig Mod. Hier­in schrijft hij hoe na vier jaar digi­taal boe­ken aan­schaf­fen en lezen voor hem de tijd was geko­men om terug te keren naar het geprin­te boek. De voor­naams­te reden is niet zozeer heim­wee naar het geprin­te boek of dat hij vindt dat het geprin­te boek beter is, maar voor­al dat sinds de intro­duc­tie van de erea­der de ont­wik­ke­lin­gen zijn stil­ge­val­len.

Blijf lezen →