Series: 50books - 2015

50books – jaar 2015 – vraag 37

Deze blog­post is deel 37 van 49 in de serie 50books — 2015

Waar ik me ieder jaar opnieuw op ver­heug is de Maand van de Geschie­de­nis. Tegen­woor­dig helaas niet meer dan een hob­by waar ik veel te wei­nig tijd in steek, was geschie­de­nis vroe­ger zowat het eni­ge vak op de mid­del­ba­re school waar ik wel tijd en ener­gie in stak. Het heeft er zelfs even naar uit­ge­zien dat ik er seri­eus werk van maak­te om er later mijn brood mee te ver­die­nen toen ik Geschie­de­nis ging stu­de­ren aan de Uni­ver­si­teit van Utrecht. Uit­ein­de­lijk is het anders gelo­pen. Wat niet weg­neemt dat geschie­de­nis mijn gro­te lief­de is geble­ven.
Tij­dens mijn stu­die Geschie­de­nis had­den we op een dag col­le­ge over de Romei­nen. Het was geen hoor­col­le­ge in een gro­te zaal maar met een klein groep­je ergens op een zol­der­ka­mer aan de Lucas Bol­werk waar de facul­teit Geschie­de­nis in 1989 gehuis­vest was. Het onder­werp was het dage­lijks leven van de Romei­nen. Voor de ver­an­de­ring eens geen aan­dacht voor de gro­te namen en de tal­rij­ke oor­lo­gen waar al zoveel over bekend is. We had­den ons alle­maal inge­le­zen in de mate­rie via opdrach­ten voor­af opge­steld door de docent en nu deel­den we onze opge­da­ne ken­nis in een soort van kring­ge­sprek.
Toen het mijn beurt was ver­mel­de ik een aan­tal obser­va­ties waar­van de docent wil­de weten waar ik die was tegen­ge­ko­men. Ik noem­de de titel van een his­to­ri­sche roman die ik als onder­deel van mijn zelf­stu­die gele­zen had. De docent ont­plof­te bij­na van woe­de. Hoe ik het in mijn hoofd haal­de om weten­schap­pe­lij­ke ken­nis te ver­vui­len met ver­zin­sels uit de fan­ta­sie van fic­tie-schrij­vers die te lui waren om gede­gen onder­zoek te doen. Waar­bij de nau­we­lijks ver­ho­len insi­nu­a­tie dat ook ik te lui was om gede­gen onder­zoek te doen door ieder­een opge­pikt werd.
Een jaar later schreef ik me in voor een aan­tal col­le­ges met als the­ma De his­to­ri­sche roman. Onder het stu­die­ma­te­ri­aal bevond zich een gelijk­na­mi­ge bun­de­ling arti­ke­len onder redac­tie van Aad Blok, Gerard Steen en Lies Wes­se­ling. De vol­gen­de pas­sa­ges komen uit de inlei­ding:

Blijf lezen →

50books – jaar 2015 – vraag 36

Deze blog­post is deel 36 van 49 in de serie 50books — 2015

We zaten in de bus op weg naar de Brid­ge to Brid­ge run in Arn­hem. Het start­schot voor de 16km zou om 12 uur klin­ken. “Ben je er hele­maal klaar voor?” vroeg ik aan Luel­la. Dat bleek niet zo te zijn. De hele week was ze al wat ziek­jes geweest en van een goe­de voor­be­rei­ding in de voor­gaan­de dagen was geen spra­ke geweest. Ze zag er eigen­lijk ont­zet­tend tegen­op. Waar ze voor­al bang voor was was dat ze tij­dens de loop plot­se­ling ont­zet­ten­de hon­ger zou krij­gen. Dat was haar name­lijk al eer­der over­ko­men.

Blijf lezen →

50books – jaar 2015 – vraag 35

Deze blog­post is deel 35 van 49 in de serie 50books — 2015

Vijf­tien jaar gele­den ver­ruil­de ik mijn func­tie in Eind­ho­ven bij Phi­lips voor een nieu­we func­tie dich­ter bij mijn woon­plaats Arn­hem. Ik ging wer­ken voor Phi­lips in Nij­me­gen. Mijn dage­lijk­se reis­tijd die ik kwijt was aan woon-werk­ver­keer nam dras­tisch af. En daar was het alle­maal om te doen geweest.
Min­der dan een jaar later werd ik op een pro­ject gezet waar­van het kern­team kan­toor hield in, je raadt het al, Eind­ho­ven.
Het was een groot inter­na­ti­o­naal pro­ject waar collega’s van heel de wereld aan deel­na­men. De groot­ste groep kwam uit de Ver­e­nig­de Sta­ten. Veel van hen ves­tig­den zich hier voor lan­ge­re tijd. Bij­na elk week­end trok­ken ze er ver­vol­gens op uit om Neder­land en de rest van Euro­pa te ver­ken­nen. Regel­ma­tig ver­ge­zel­de ik hen op die trip­jes of nodig­de ze uit om bij ons te komen eten. Al gauw vorm­de zich een hecht groep­je.
Op een dag voel­de ik me niet zo goed en besloot van­uit huis te wer­ken. Onze zoon was die dag ook thuis van­we­ge iets met lea­ren die bij­ge­schoold moesten wor­den. Op een gege­ven moment kwam hij beduusd mijn werk­ka­mer bin­nen­ge­lo­pen en ver­tel­de dat er een vlieg­tuig tegen de Twin Towers in New York was gevlo­gen. Ik weet nog dat ik hem onge­lo­vig aan­keek. Hij liet het me zien op zijn com­pu­ter. Ter­wijl we ver­baasd zaten te kij­ken naar een her­ha­ling kwam de mel­ding dat er zich een twee­de vlieg­tuig in de wol­ken­krab­bers had geboord. Ik had het gevoel dat ik naar een afle­ve­ring van The Twi­light Zone zat te kij­ken.
Snel zocht ik con­tact met mijn Ame­ri­kaan­se vrien­den op kan­toor in Eind­ho­ven waar het nieuws bij de mees­ten nog niet was door­ge­dron­gen. De dagen en weken erna kon­den we ner­gens anders over pra­ten. Meer dan nor­maal het geval zou zijn geweest (denk ik) voel­de ik me betrok­ken bij deze gebeur­te­nis die de hele wereld op haar grond­ves­ten deed schud­den. In de jaren die volg­den heb­ben we trouw iede­re 11de sep­tem­ber met het pro­ject­team een minuut stil­te gehou­den. Tot­dat ik bij Phi­lips weg­ging.
Ruim een week gele­den was ik in de VS. Op veel plaat­sen zag ik dat men al voor­be­rei­din­gen had getrof­fen voor de her­den­king van dit jaar. Onder­tus­sen is het alweer veer­tien jaar gele­den. En er is sinds die tijd zoveel gebeurd. Zoveel nieu­we geschie­de­nis geschre­ven. Toch zal 9/11 niet snel ver­ge­ten wor­den. Nie­mand had tot die dag ooit voor moge­lijk gehou­den dat men tot zoiets in staat was. Wat nor­maal gespro­ken alleen in ‘over-the-top’ actie­films getoond werd was plots wer­ke­lijk­heid gewor­den. Onvoor­stel­baar.
The Cul­tu­re Trip geeft deze week een over­zicht van acht romans waar­in deze aan­val op de wes­ter­se wereld een hoofd­rol speelt. Drie heb ik er gele­zen. De ove­ri­ge vijf ken ik niet maar klin­ken inte­res­sant. Wel zou ik een aan­tal ande­re titels kun­nen opnoe­men waar­in 9/11 terug­komt. Ik denk bij­voor­beeld aan De drie levens van Tomo­mi Ishi­ka­wa door Ben­ja­min Con­sta­ble die we voor Een per­fec­te dag voor lite­ra­tuur heb­ben gele­zen. En jul­lie?
vraag 35:
Wel­ke boe­ken heb jij gele­zen (of ken je) waar­in 9/11 een (hoofd)rol speelt?
Heb jij mis­schien een aan­tal boe­ken gele­zen die op de lijst van The Cul­tu­re Trip staan? Of ken jij ande­re titels waar­in dit zwaar bela­den onder­werp terug­komt? Het hoeft niet per se fic­tie te zijn. Ben je bewust naar die boe­ken op zoek gegaan om meer over deze gebeur­te­nis te weten te komen of was het eer­der toe­val­lig? Indien je er tot nu toe wei­nig of niets over gele­zen hebt, is het dan omdat je het onder­werp uit de weg gaat? Zou je bij­voor­beeld de boe­ken op de lijst van The Cul­tu­re Trip over­slaan nu je weet waar ze over gaan? En heb je daar een spe­ci­a­le reden voor?
Als iede­re week kijk ik weer uit naar jul­lie inzen­din­gen.

Blijf lezen →

50books – jaar 2015 – vraag 34

Deze blog­post is deel 34 van 49 in de serie 50books — 2015

Onder­weg naar Min­ne­a­po­lis lees ik 1q84 van Haruki Mura­kami. Ik heb getwij­feld of ik Zen and the Art of Motor­cy­cle Main­tenan­ce mee zou nemen, maar dat boek wil ik eigen­lijk lezen in een lang­zaam tem­po van elke dag een paar blad­zij­des en er dan over blog­gen. In het vlieg­tuig zou ik er waar­schijn­lijk met­een weer in ver­diept raken en het in één ruk uit­le­zen. Iets wat ik nu niet wil doen.
Het werd dus 1q84.
Inmid­dels ben ik al een heel eind op weg in dit boek en van de twee ver­haal­lij­nen (waar­in afwis­se­lend Aoma­me en Ten­go de hoofd­per­so­nen zijn) is er een­tje die ik van­daag wil gebrui­ken om de nieu­we vraag in te lui­den. Het is de ver­haal­lijn met Ten­go. Deze jon­ge­man die les­geeft in wis­kun­de en in zijn ove­ri­ge tijd ver­woe­de pogin­gen doet om als schrij­ver van fic­tie door te bre­ken wordt op een dag gevraagd om het onge­pu­bli­ceer­de manu­script van een stu­den­te vol­le­dig te her­schrij­ven.
Ten­go heeft zo zijn bezwa­ren, maar de uit­ge­ver Kom­at­su is dui­de­lijk in zijn over­tui­ging dat ze niets ver­keerds doen:

Blijf lezen →

50books – jaar 2015 – vraag 33

Deze blog­post is deel 33 van 49 in de serie 50books — 2015

Zo, na een week­je over­ge­sla­gen te heb­ben (dus nog één joker over voor de rest van het jaar) van­daag weer een nieu­we #50books vraag. Aan­lei­ding vormt een arti­kel op Elec­tric Lite­ra­tu­re met de titel: Ele­na Fer­ran­te Explains Why She Publis­hes Ano­ny­mous­ly.
Waar­om niet? was mijn eer­ste gedach­te. Hoe belang­rijk is het dat een tekst voor­zien is van auteurs­ge­ge­vens? In de woor­den van Ele­na Fer­ran­te:

Blijf lezen →

50books – jaar 2015 – vraag 32

Deze blog­post is deel 32 van 49 in de serie 50books — 2015

Mis­schien dat je het al gezien hebt maar ik wil bin­nen­kort opnieuw gaan lezen in Zen and the Art of Motor­cy­cle Main­tenan­ce van Robert Pir­sig. Het is een boek dat ik al ver­schil­len­de keren gele­zen heb en dat me nooit gaat ver­ve­len. Iede­re keer leer ik er weer van, maar zelfs al zou dat niet het geval zijn dan nog geniet ik van de stijl en de geva­ri­eer­de onder­wer­pen die aan bod komen.
Wat me opvalt is dat ik er bij­na altijd voor kies om het boek in de zomer­maan­den1 te lezen. Waar­schijn­lijk komt dit omdat een van de ver­haal­lij­nen een motor­reis door de VS is. En lezen over rei­zen, dat doe ik bij voor­keur in de vakan­tie­pe­ri­o­de wan­neer het gevoel dat je er zelf ook elk moment op uit kunt trek­ken het meest aan­we­zig is. Zo gaat het althans bij mij.
Al een tijd­je is er een serie op het boe­ken­ka­tern van The Guar­di­an2 geti­teld Jour­neys in lite­ra­tu­re. Daar­in pas­se­ren boe­ken de revue die op de een of ande­re manier te kop­pe­len zijn aan het the­ma van (hoe ver­ras­send) rei­zen. Mijn nog-te-lezen lijst is onder­tus­sen alweer wat titels rij­ker3 en ik wacht met span­ning op de dag dat Zen van Pir­sig bespro­ken gaat wor­den. Want het is voor mij uit­ge­maak­te zaak dat dit boek aan bod moet komen voor­dat de serie afge­slo­ten kan wor­den.
Hoe is dat met jul­lie? Heb­ben jul­lie ook een titel die niet mag ont­bre­ken in deze serie?
vraag 32:
Welk lite­rair reis­boek is jouw ‘all-time’ favo­riet?
Ben jij ook zo iemand die zich op z’n tijd laat mee­voe­ren naar ver­re oor­den door een onder­hou­den­de ver­tel­ler die niet alleen mooi kan beschrij­ven hoe het er daar­gin­der uit­ziet maar er ook nog eens aller­lei wetens­waar­dig­he­den en/of per­soon­lij­ke ont­boe­ze­min­gen aan weet te ver­bin­den? Of blijf jij lie­ver dich­ter bij huis en kun je al genie­ten van omzwer­vin­gen in bos en streek om de hoek? Het maakt alle­maal niet uit. In de lite­ra­tuur wemelt het van de goed geschre­ven boe­ken die je niet alleen een beeld geven van plaat­sen waar je mis­schien wel nooit van je leven zult komen maar tevens een indruk geven van hoe de rei­zi­ger zelf al deze ver­schil­len­de indruk­ken ervaart.
Ik ben erg benieuwd te horen welk reis­boek er wat jou betreft met kop en schou­ders boven­uit steekt. En natuur­lijk voor­al naar het hoe en waar­om. Heeft het mis­schien te maken met een ver­ge­lijk­ba­re reis die je zelf hebt gemaakt? Gaat het over een gebied waar je van droomt om het zelf ooit eens te bezoe­ken? Ben je getrof­fen door de wij­ze waar­op de auteur er over heeft geschre­ven? Kom maar op met jul­lie reis­ver­ha­len!
En hou je niet van rei­zen of om erover te lezen dan is dat ook geen pro­bleem. Vol­gen­de week staat er gewoon weer een vol­gen­de vraag. Fij­ne zon­dag.


  1. Met uit­zon­de­ring van de laat­ste 2 of 3 jaar toen ik er voor koos om me te ver­die­pen in de boe­ken voor onze blog­ger­slees­club. 

  2. Aan­ra­der! => Books | The Guar­di­an 

  3. Bij­voor­beeld The Old Ways door Robert Mac­far­la­ne 

Blijf lezen →