Making the Difference – 15

Deze blogpost is deel 16 van 16 in de serie Making the Difference

Het voelt als een natuurlijke doorstart. Tenminste nu, een aantal dagen na die workshop van afgelopen maandag. Niet meteen op dinsdag. Toen was ik nog bezig om een vergelijking te trekken met de workshop door Mark McGregor. Oneerlijk, want de bijeenkomst onder leiding van de twee coaches van Route5 was bedoeld om te zien hoe ver wij gevorderd waren met onze actieplannen. En om uit de doeken te doen hoe de komende maanden er uit zouden zien in het kader van ons Persoonlijke Ontwikkeling Traject.

Zij bouwen dus voort op het fundament zo vakkundig en enthousiast door McGregor gelegd. Hun opdracht was niet om het nog eens overnieuw te doen. Het enthousiasme is er nog steeds bij ons, en zij gaan ons nu vakkundig begeleiden met onze groepsopdrachten en in de persoonlijke 1-op-1 sessies.

Daarvoor is het wel nodig dat ik weer een nieuw actieplan opstel. Het vorige is algemeen aanvaard als zijnde tot een goed einde gebracht. Er werd niet gediscussieerd over het feit of de acties ambitieus genoeg waren. Dat was het doel niet. Het eerste 100 dagen actieplan was bedoeld om te zien of, door het simpelweg opstellen van een aantal acties en deze daarna consequent opvolgen, er verandering zou optreden.

Op deze manier zouden we hopelijk bevestigd krijgen dat het wel degelijk mogelijk is om zelf veranderingen in gang te zetten. Die bevestiging heb ik zelf (en verschillende collega’s die ook serieus met hun plan aan de slag zijn gegaan) gekregen. Wat voor mij belangrijk is gebleken (niet de eerste keer trouwens, maar ditmaal heb ik het bewuster beleefd) is niet zozeer dat ik mijn eerste doelen heb bereikt door consequent mijn opgestelde taken uit te voeren. Maar het was veel meer het gegeven dat de regelmatige reflectie over de zaken waaraan ik wilde werken in combinatie met de inzichten vanuit de workshop gezorgd heeft voor een veel betere inbedding in mijn systeem.

De geleidelijkheid (het volgen van mijn eigen tempo) waar ik bewust voor heb gekozen, heeft voorkomen dat ik mezelf voorbij ben gehold en na een aantal weken weer zou zijn afgehaakt. Dat is een valkuil die ik nu heb proberen te vermijden. En voor mijn gevoel heeft het gewerkt. Het enthousiasme is er nog steeds. De overtuiging dat ikzelf veranderingen in werking kan zetten wordt met de dag sterker. Ik zie het terug in mijn werk. Maar ook thuis.

Natuurlijk wil dat niet zeggen dat het ook daadwerkelijk altijd even goed uitpakt. Ik ben lerende. Zoekende. Ik probeer uit. En soms gaat het mis. Maar zolang ik me daar bewust van ben en erover reflecteer kan ik er ook weer van leren. Het is één ding om voor jezelf te bepalen wat je wil bereiken, het is een tweede om dit binnen een complex stelsel van relaties waar je onderdeel van bent, te realiseren.

Ik ben dus klaar voor een nieuw 100 dagen actieplan. Een volgende stap. Een verdere concretisering van zaken waaraan ik wil werken. Het is me nog niet helemaal duidelijk waarheen de reis me gaat brengen, maar dat is tevens onderdeel van de uitdaging. Ik heb de smaak te pakken!

~ ~ ~

De 10 principes die ik voorlopig blijf hanteren:

  1. I am responsible / I choose
  2. I clarify my values / My foundation
  3. I have a vision / The principle of leadership
  4. I live my mission / The principle of execution
  5. I strive for life balance / Putting more living in our life
  6. I give and take / The fairness-principle in negotiation, selling and in life
  7. I focus on empathy / The principle of coaching
  8. I believe in involvement and diversity / The principle of teamwork
  9. I make relationship deposits / It’s the small things
  10. I re-energize weekly / You can’t manage time, but you can manage your energy

[copyright: Mark McGregor – Being on a mission]

~ ~ ~

Making the Difference – 14a

Deze blogpost is deel 15 van 16 in de serie Making the Difference

Vandaag voor de verandering een dagje workshoppen in Doorwerth in plaats van een maangdagse werkdag in Ede. De trouwe lezer weet dat de tijd aangebroken was om de balans op te maken voor mijn 100 dagen actieplan. Een plan opgesteld na afloop van de tweedaagse workshop ‘Making the Difference’ in november 2011. Sindsdien waren er 98 dagen verstreken. De gestelde doelen zouden bereikt moeten zijn.

Maar vooraleer we rekenschap konden afleggen, werden we in de vroege ochtend geconfronteerd met weeralarm Code Rood. Extreme gladheid veroorzaakt door ijzel en opvriezende weggedeeltes zorgde voor nieuwe een uitdaging. Het tijdig en veilig bereiken van het Golden Tulip hotel in Doorwerth werd ons voornaamste doel. Iets na 10:00 uur was iedereen binnen en kon de dag beginnen.

Allereerst werd bevestigd wat ik gister al dacht, we gaan vrolijk verder met het werken aan en ontdekken van onszelf. Zonder de uitslag af te wachten van de vorderingen met betrekking tot onze actieplannen presenteerde onze HR manager een kort overzicht van de activiteiten voor de komende maanden tot aan de zomer:

  • een groepsprogramma (drie groepen van 8 personen)
  • een individueel programma (1 op 1 met een professionele coach)
  • een Change Management training
  • een medische keuring
  • en een eindpresentatie richting het management ter afsluiting van deze nieuwe cyclus

Hierna namen de twee coaches (Diana Remmers en Hans van Dongen) van Route5 het over en werd er na een korte introductieronde begonnen met het terugblikken op zowel wat we hadden geleerd in november vorig jaar als onze vorderingen op het gebied van ons persoonlijke actieplan. Gelukkig niet in de vorm van droge opsommingen, maar door bijvoorbeeld interactieve ‘Teach Back’ (een oefening in het kader van ‘the best way to learn something is through teaching’) en onderlinge coaching sessies. Zo mochten we ons opnieuw verdiepen in o.a. het Bill Gates Model, de verschillen tussen IQ, EQ en PQ, en natuurlijk in de 10 principes van Mark McGregor.

Na de lunch was het moment aangebroken om met elkaar in kleinere groepen over de actieplannen te gaan praten. De balans met betrekking tot mijn eigen actieplan viel positief uit. Het merendeel van wat ik mijzelf opgedragen had in november, had ik binnen de gestelde tijd van 100 dagen tot een goed einde weten te brengen. Erg leuk was de positieve feedback over mijn gestructureerde aanpak en het wekelijks bloggen. Hierdoor kon ik voor mijn gevoel beter onder woorden brengen wat het actieplan mij tot dusver gebracht had.

Bleef over de taak om een nieuw plan te formuleren voor de komende 100 dagen. Dat moet nog concreter worden. Handig hiervoor is de vraagstelling: Waar sta ik vandaag, waar wil ik uitkomen over 100 dagen en wat is nodig om dat te bereiken? Een valkuil die vermeden moet worden is dat een middel om je doel te bereiken tot doel verheven wordt.
Dus niet: Ik moet een nieuwe functieomschrijving opstellen, maar: Ik wil duidelijkheid hebben over mijn rol binnen de afdeling en een groot project, en daarvoor is het nodig een nieuwe functieomschrijving op te stellen samen met mijn leidinggevende.

Vandaag is het niet gelukt om mijn nieuwe 100 dagen actieplan op te stellen. Dat is nu huiswerk geworden. Snelheid is geboden, want het startsein voor de tweede ronde is al gegeven.

~ ~ ~

Hier nogmaals de 10 principes uit de workshop van november 2011 die ik in dit blog heb toegelicht.
Het is een set van verschillende leidraden die individueel, maar zeker in samenhang met elkaar een krachtig middel zijn om richting te geven aan je leven:

  1. I am responsible / I choose
  2. I clarify my values / My foundation
  3. I have a vision / The principle of leadership
  4. I live my mission / The principle of execution
  5. I strive for life balance / Putting more living in our life
  6. I give and take / The fairness-principle in negotiation, selling and in life
  7. I focus on empathy / Understanding is the key
  8. I believe in involvement and diversity / A small committed group of people can change the world
  9. I make relationship deposits / It’s the small things
  10. I re-energize weekly / You can’t manage time, but you can manage your energy

[copyright: Mark McGregor – Being on a mission]

~ ~ ~

Making the Difference – 14

Deze blogpost is deel 14 van 16 in de serie Making the Difference

Morgen (maandag 13 februari) staat de terugkomdag gepland voor de tweedaagse workshop die mijn werkgever begin november 2011 had georganiseerd rondom het thema ‘Making the Difference’. Op ‘t eind van de workshop werd gevraagd het geleerde in praktijk te brengen. Hiervoor moesten we een 100 dagen actieplan opstellen. Omdat ik voor mijn doen redelijk enthousiast uit de workshop kwam nam ik me voor om wekelijks over onderwerpen uit de workshop te bloggen. Of eventuele vorderingen met betrekking tot het 100 dagen actieplan te delen.

De weken zijn voorbijgevlogen. Vandaag heb ik de aantekeningen van die workshop plus alle blogs nog eens doorgelezen. In veel gevallen gingen de blogs niet altijd rechtstreeks in op de punten die ik vanuit mijn actieplan zou aanpakken. Maar over het geheel genomen is alles aan bod gekomen. Zelf heb ik het idee dat er op verscheidene terreinen ook bescheiden voortgang geboekt is. Morgen zal blijken of deze mening gedeeld wordt door de coaches. Ik zal er morgenavond (na het groepsdiner, dus geen #blogpraat voor mij) een vervolgblog aan wijden.

Hoe de beoordeling ook uitvalt, ik weet nu al dat de activeiten van de voorgaande 100 dagen morgen niet door mij afgesloten worden. De voorbije maanden is er iets in werking gezet, meer niet. Het echte werk moet nog beginnen. Ik heb op eigen kracht een deur geopend, weliswaar slechts op een kier, waarachter veelbelovend maar grotendeels onontgonnen gebied ligt. Daar ga ik verder op expeditie.

~ ~ ~

Naar aanleiding van de tweedaagse workshop ‘Making the Difference’, waarbij we afsloten met een 100 dagen actieplan om te zien in hoeverre we in staat zijn veranderingen door te voeren, geef ik hier wekelijks rekenschap af van mijn vorderingen.  

Hier nog eens de 10 principes die ik eerder heb toegelicht. Het is een set van verschillende leidraden die los van elkaar, maar zeker in samenhang met elkaar een krachtig middel kunnen zijn om richting te geven aan je leven:

  1. I am responsible / I choose
  2. I clarify my values / My foundation
  3. I have a vision / The principle of leadership
  4. I live my mission / The principle of execution
  5. I strive for life balance / Putting more living in our life
  6. I give and take / The fairness-principle in negotiation, selling and in life
  7. I focus on empathy / Understanding is the key
  8. I believe in involvement and diversity / A small committed group of people can change the world
  9. I make relationship deposits / It’s the small things
  10. I re-energize weekly / You can’t manage time, but you can manage your energy
    [copyright: Mark McGregor – Being on a mission]

Het 100 dagen actieplan dat ik voor mezelf heb opgesteld, ziet er vervolgens als volgt uit:

  • Begin met een weekplanning
  • Drink meer water – Meer balans in voeding
  • Vaker sporten – Dagelijkse workout
  • Leg visie en missie vast
  • Presenteer jezelf als leider
  • Maak een betere tijdsverdeling binnen je rollen

~ ~ ~

Making the Difference – 13

Deze blogpost is deel 13 van 16 in de serie Making the Difference

Het is raar hoe voor je gevoel de dingen soms bij elkaar komen zonder dat je je er op dat moment van bewust bent. Deze ochtend reden we vanuit Arnhem naar Brabant voor een bezoekje aan mijn ouders. Sinds mijn vader vorige week een nieuwe hartklep heeft gekregen ben ik de afgelopen weken al vaker in Brabant geweest dan heel het vorige jaar bij elkaar. Terwijl ik toen al van plan was om met meer regelmaat bij hen langs te gaan, heeft er toch weer eerst iets moeten gebeuren alvorens dit voornemen omgezet werd in daden.

En wanneer dit nu nog de eerste keer was. Maar nee hoor, neem van mij aan dat ik in het verleden te vaak allerlei zaken van plan was die in de meeste gevallen bleven wat ze waren. Plannen. Voornemens. Ideeën. Net zo makkelijk als ik ze verzon, vergat ik ze weer. Kwamen er andere plannen voor in de plaats. Om ook weer plaats te moeten maken. Waardoor ik soms het idee had druk bezig te zijn. Terwijl ik heel diep van binnen echt wel wist dat ik verkeerd bezig was. Te slap. Niet doortastend. Me verschuilend achter van alles. Achter mezelf. Om zo mezelf niet te hoeven zien. Om de confrontatie niet te hoeven aangaan.

In de voorbije maanden ben ik die confrontatie dus wel aangegaan. Voorzichtig weliswaar. Omdat ik niet het idee had dat ik compleet verkeerd bezig was. Eerder wat aanmoediging nodig had. Structuur. Richting. En in de workshop kreeg ik (niet voor de eerste keer overigens) een gereedschapset aangereikt om een en andere te realiseren. Met het 100 dagen actieplan ben ik aan de slag gegaan om te zien of ik in staat was verandering aan te brengen in de manier waarop ik de zaken aanpakte. Een stok achter de deur werden de zondagse blogverslagen die ik mezelf opgelegd had om later terug te kunnen kijken op deze periode.

Niet dat ik in deze blogs het achterste van mijn tong heb laten zien. Daarvoor moet ik nog een langere weg afleggen. Wel hielden ze me de hele week scherp. Ze dwongen me veel bewuster bezig te zijn met datgene waar ik aan wilde werken. In die zin zijn ze me van onschatbare hulp gebleken. En dat zijn ze nog steeds.

Dat bedacht ik me allemaal tijdens die autorit. Op weg naar Brabant. Met op de radio muziek die je alleen op zondag mooi vindt. Met tussendoor gesprekken die je alleen tijdens zondagse autoritten voert. Met buiten het landschap dat je altijd op zondag ziet.
Met ook de spijt te weten dat ik dit veel te weinig doe. Maar ook met de wetenschap dat ik bezig ben dit te veranderen. Omdat met elke week het voor mij duidelijker wordt wat ik wil. En hoe ik dat kan bereiken.

Meer focus op de dingen die ik belangrijk vind. Verdieping. Aandacht voor mijn naasten. Tijd voor lezen en schrijven. Genieten van muziek. Bouwen aan mijn conditie. En alles wat daarvan afleidt zoveel mogelijk zien te vermijden. Geen lange lijsten van dingen die ik nog wil doen. Daarvoor in de plaats korte lijstjes met de dingen die ik belangrijk vind en waarmee ik bezig ben. Om ze niet te vergeten. Om het overzichtelijk te houden en haalbaar te maken. Zodat ik er ook echt mee aan de slag ga en er mee bezig blijf. Komt er op deze wijze ruimte vrij voor iets nieuws, dan komt tijd komt raad.

~ ~ ~

Naar aanleiding van de tweedaagse workshop ‘Making the Difference’, waarbij we afsloten met een 100 dagen actieplan om te zien in hoeverre we in staat zijn veranderingen door te voeren, geef ik hier wekelijks rekenschap af van mijn vorderingen.

Hier nog eens de 10 principes die ik eerder heb toegelicht. Het is een set van verschillende leidraden die los van elkaar, maar zeker in samenhang met elkaar een krachtig middel kunnen zijn om richting te geven aan je leven:

  1. I am responsible / I choose
  2. I clarify my values / My foundation
  3. I have a vision / The principle of leadership
  4. I live my mission / The principle of execution
  5. I strive for life balance / Putting more living in our life
  6. I give and take / The fairness-principle in negotiation, selling and in life
  7. I focus on empathy / Understanding is the key
  8. I believe in involvement and diversity / A small committed group of people can change the world
  9. I make relationship deposits / It’s the small things
  10. I re-energize weekly / You can’t manage time, but you can manage your energy
    [copyright: Mark McGregor – Being on a mission]

Het 100 dagen actieplan dat ik voor mezelf heb opgesteld, ziet er vervolgens als volgt uit:

  • Begin met een weekplanning
  • Drink meer water – Meer balans in voeding
  • Vaker sporten – Dagelijkse workout
  • Leg visie en missie vast
  • Presenteer jezelf als leider
  • Maak een betere tijdsverdeling binnen je rollen

~ ~ ~

Making the Difference – 12

Deze blogpost is deel 12 van 16 in de serie Making the Difference

De fysiosessie van afgelopen vrijdag wees het uit. De laatste twee weken had ik noodgedwongen teveel zittend doorgebracht. En dat is op dit moment funest voor mijn nek, schouders en rechterarm. Toch was de ‘terugval’ minder ernstig van aard dan we vooraf hadden ingeschat toen ik de fysioman op de hoogte stelde van mijn programma. Met behulp van de backstretcher, de dagelijkse oefeningen en aandacht voor mijn houding heb ik de schade beperkt weten te houden.

Het sterkt mij alleen maar in de overtuiging dat met de juiste aanbevelingen er een hoop mogelijk is. Dat verandering, op welk vlak dan ook, gerealiseerd kan worden. Dat je in ieder geval meer bereikt door actief aan iets te werken dan door lijdzaam af te wachten totdat een situatie zich positief wijzigt. Misschien haal je er niet datgene uit wat je in je stoutste dromen voor ogen had, maar je bent wel een eind op weg. Het kan zo maar zijn dat je gaandeweg al heel erg tevreden bent door wat je tot zover hebt bereikt.

Het sluit aan bij twee van de tien principes uit de workshop vorig jaar waaruit deze wekelijkse blogserie ‘Making the Difference’ is geboren:

‘I am responsible / I choose’
en
‘I live my mission / The principle of execution’

Je bent zelf verantwoordelijk voor het leven dat je wilt leiden en het uiteindelijke doel. Niemand anders dient dat voor jou te bepalen.
Heb je eenmaal voor ogen wat je wilt bereiken, dan moet je er vervolgens naar gaan leven. Je leven zodanig inrichten dat je de dingen doet die bijdragen tot het realiseren van je uiteindelijke doel. En andere dingen laten. Kortom, keuzes maken.

Na de workshop moesten we een 100-dagen actieplan opstellen met zaken waar we allereerst aan wilden gaan werken. Mijn actieplan heb ik al vaker hier de revue laten passeren en staat onderaan dit blog vermeld. Ik was nieuwsgierig of ik er daadwerkelijk honderd dagen aan zou gaan werken. En zo ja, wat dan het effect zou zijn. En zo nee, wat me dan ervan weerhouden had.

Afgelopen week kregen we een uitnodiging voor een terugkomdag op 13 februari. De bedoeling is dat we dan een update geven over onze vorderingen. Tevens zal ons dan een persoonlijke coach worden toegewezen om ook na de eerste honderd dagen verder te werken aan wat we hebben geleerd. Dat veroorzaakte een hoop onrust onder mijn collega’s die aan de workshop hadden deelgenomen. Het zou mij verbazen wanneer meer dan vijf personen van de ongeveer dertig deelnemers daadwerkelijk aan hun actieplan hebben gewerkt. En dat is jammer.

De voorbije twee weken heb ik zelf veel hulp gehad aan enkele zaken die ik vanuit mijn actieplan heb opgepakt.

Mijn weekplanning (tot nu toe niet meer dan een weinig gedetailleerde opsomming van belangrijke dingen die ik de komende week/weken gedaan wil hebben) geeft me richting. Het helpt me hoofd- en bijzaken te scheiden, waardoor het makkelijker wordt om met de juiste instelling tijd te besteden aan de activiteiten waar ik vooraf over heb nagedacht. Het geeft me later voldoening wanneer ik op de week terugblik dat ik het gedaan heb.

Het volop drinken van water is inderdaad in vele opzichten verfrissend gebleken. Ik had niet gedacht dat het de voorspelde effecten van minder concentratieverlies en meer alertheid door de dag zou hebben. Maar het tegendeel is waar. Je gaat er alleen wel 10x zoveel van plassen. Dus hou daar rekening mee.

Nog steeds blijft het sporten beperkt tot de dagelijkse oefeningen geadviseerd door de fysioman. Plus de martelsessie op de backstretcher. Dat gaat me steeds makkelijker af omdat het langzaamaan ingebed wordt in mijn dagelijkse routine. In drukke weken is deze ‘sportieve’ tijdsbesteding een rustpunt gebleken waarin ik volop kon ontspannen.

Doordat ik duidelijk voor ogen heb wat voor soort ‘leider’ ik op mijn werk wil zijn, heeft het me geholpen om op de juiste momenten mijn zegje te doen. Ik hoef me niet met alles te bemoeien, of juist van alles afzijdig te houden. Ik weet waar mijn verantwoordelijkheden liggen en zorg dat ik daar gezien wordt als iemand die weet waar hij mee bezig is en waar hij naar toe wil. Op andere vlakken doe ik mee met de rest. Soms stap ik naar voren wanneer leiderschap nodig is om het ingezette proces te begeleiden wanneer het hierop dreigt vast te lopen. En ik voel me hier uitermate goed bij.

Al doende krijg ik steeds meer inzicht in wat ik wil bereiken en wie ik wil zijn. Nog steeds heb ik niet het gevoel dat het me volkomen helder is, maar het staat al veel verder af dan het gewoon wat meedeinen op bewegingen door anderen in gang gezet. Ikzelf neem nu meer het initiatief dan dat ik dat in het verleden deed. Of misschien deed ik dat al wel, maar nu meer met een omlijnd plan voor ogen.

Het gaat misschien niet helemaal in het tempo dat hoort bij zo’n 100-dagen actieplan, maar het is wel het tempo dat bij mij hoort. Ik ben iemand van langzaam opstarten en dan een tijdje zoeken naar het het juiste ritme. Eenmaal gevonden vervolgens lekker gestaag doorgaan.

Als laatste wil ik nog kwijt dat ook het dagelijks bloggen mij ontzettend tot nut is. Ook hier weer dat rustpunt. Moment van reflectie. Plus het door de hele dag bewuster zijn. Absorberen van wat er om je heen gebeurd. Details zien. Scherp zijn. Het voelt aan als cement. Bindend element. Dat wat je meekrijgt een plaats geven. Je weet dat je ‘s avonds de kans krijgt om nog eens over iets na te denken, dus is een kleine aantekening overdag voldoende om er later nog eens van te kunnen genieten. Of er de volledige betekenis van te kunnen vatten.

Ik ben bang dat ik niet meer zonder kan. En wanneer je dan ook nog zo’n leuk cadeautje van Karin Winters krijgt, kan heel het weekend niet meer stuk.

~ ~ ~

Naar aanleiding van de tweedaagse workshop ‘Making the Difference’, waarbij we afsloten met een 100 dagen actieplan om te zien in hoeverre we in staat zijn veranderingen door te voeren, geef ik hier wekelijks rekenschap af van mijn vorderingen.  

Hier nog eens de 10 principes die ik eerder heb toegelicht. Het is een set van verschillende leidraden die los van elkaar, maar zeker in samenhang met elkaar een krachtig middel kunnen zijn om richting te geven aan je leven:

  1. I am responsible / I choose
  2. I clarify my values / My foundation
  3. I have a vision / The principle of leadership
  4. I live my mission / The principle of execution
  5. I strive for life balance / Putting more living in our life
  6. I give and take / The fairness-principle in negotiation, selling and in life
  7. I focus on empathy / Understanding is the key
  8. I believe in involvement and diversity / A small committed group of people can change the world
  9. I make relationship deposits / It’s the small things
  10. I re-energize weekly / You can’t manage time, but you can manage your energy
    [copyright: Mark McGregor – Being on a mission]

Het 100 dagen actieplan dat ik voor mezelf heb opgesteld, ziet er vervolgens als volgt uit:

  • Begin met een weekplanning
  • Drink meer water – Meer balans in voeding
  • Vaker sporten – Dagelijkse workout
  • Leg visie en missie vast
  • Presenteer jezelf als leider
  • Maak een betere tijdsverdeling binnen je rollen

~ ~ ~

Making the Difference – 11

Deze blogpost is deel 11 van 16 in de serie Making the Difference

Er zijn van die weken waarvan je je afvraagt waar ze gebleven zijn en wat je ermee gedaan hebt wanneer je je realiseert dat ze alweer voorbij zijn.

Deze zondag blik ik terug op zo’n week. Het begon nog rustig met een normale doordeweekse maandag. Niets bijzonders. Een gewone maar volle werkdag. ‘s Avonds de ruimte om de dingen te doen die ik wilde doen volgens de grove weekplanning die ik al een tijdje probeer te volgen. Daarna de dinsdag.

Die zag er al een stuk drukker uit. We zitten in de laatste week van voorbereiding voor de eerste serieuze test van ons software implementatie project, die volgende week maandag begint. Zoals dat hoort lopen een aantal zaken goed, en worden we geplaagd door de voorspelbare onvoorspelbare tegenslagen. Maar tegelijkertijd zijn we bezig met de voorbereidingen voor een ingelaste drie-daagse bijeenkomst in Wessling (in de buurt van München). Dat komt erg slecht uit voor wat betreft onze projectplanning, maar is tevens heel erg van belang voor ons project, omdat de bijeenkomst bedoeld is om enkele grote Europese projecten binnen ons bedrijf en hun geprojecteerde tijdlijn onder de loep te nemen. Het zou zo maar kunnen dat één van de projecten (dus mogelijk ook het onze) verschoven gaat worden om op die manier aan risicospreiding te doen.

De dinsdagavond ben ik laat en alleen thuis. Mijn vrouw zit in een hotel in het zuiden van het land. Ik wil op tijd naar bed omdat ik de volgende ochtend vroeg naar het vliegveld in Düsseldorf moet. Allereerst bel ik nog even met mijn ouders om te checken of de datum van de ziekenhuisopname van mijn vader al bekend is. Dat blijkt niet het geval. Ik kan met een gerust hart naar Duitsland. Indien mijn vader op woensdag een oproep zou krijgen, dan zou hij toch pas op z’n vroegst maandag naar het ziekenhuis hoeven. Dat is tenminste de afspraak. En dan ben ik allang weer terug.

So far so good, tot ik toch nog een telefoontje krijg uit onverwachte hoek waar ik niet anders mee kan dan een beetje mentale steun op afstand geven zonder verder van hulp op de volgende dagen te kunnen zijn. Dat voelt niet fijn, maar het is op dit moment niet anders. Toch ga ik met een gevoel van frustratie naar bed. Soms wil je meer van dienst kunnen zijn, meer de rol op je nemen die de ander nodig heeft, en voelt het als een slap excuus wanneer dit in verband met je werk niet mogelijk is.

De volgende dagen vliegen voorbij. Het reizen gaat voorspoedig. Zonder vertraging zit ik woensdagmiddag aan de lunch in Wessling. Daarna gaat het los. In een duizelingwekkende vaart schiet de vergadering alle kanten op. In een email die ik dit weekend voorbij zag komen, omschreef een der aanwezigen het als volgt:

Like any good soap opera it contained all elements. Every imaginable emotion was displayed. Three days of an advanced class in politics.

Ik had het niet beter kunnen omschrijven en het verklaart denk ik waarom ik zaterdagochtend geradbraakt kwam te ontwaken. Voor mijn gevoel heb ik al mijn vaardigheden op het gebied van relatiemanagement moeten inzetten om niet ten onder te gaan in de mix van culturele verschillen, haantjesgedrag, politiek, en verborgen agenda’s. Met het resultaat mogen we vooralsnog tevreden zijn. De organisatiestructuur binnen het projectbureau is herzien, er is een groot project verschoven (niet het onze, maar wel eentje die in ons ‘vaarwater’ zat) en we gaan wat vaker dit soort bijeenkomsten houden om de onderlinge afstemming wat beter te borgen.

Voor je het weet is het ineens zondagavond. In de tussentijd heb je een kleine herkansing gehad om toch wat tot steun te zijn als compensatie voor het ‘verzaken’ op de dinsdagavond. Is het tripje naar de opticien om de nieuwe bril op te halen die je gaat helpen een aantal zaken wat helderder te zien, vergeefs geweest. Heb je gehoord dat je vader a.s. maandag opgenomen wordt om zijn operatie op dinsdag te ondergaan. Ben je enkele honderden emails doorgelopen om weer op de hoogte zijn van de laatste ontwikkelingen met betrekking tot de testweek die voor de deur staat. Staat de klok nog maar enkele uren af van het moment dat een groep van tien buitenlandse collega’s in volle afwachting van wat komen gaat je kantoor zullen bevolken.

En ik vraag me af waar de de voorbije dagen gebleven zijn. Wat ik gedaan heb.

Maar één ding weet ik zeker. Ik kies er voor om de komende dagen een aantal speciale personen wat extra aandacht te geven welke ze de afgelopen tijd hebben moeten missen. Dat ga ik doen.

~ ~ ~

Naar aanleiding van de tweedaagse workshop ‘Making the Difference’, waarbij we afsloten met een 100 dagen actieplan om te zien in hoeverre we in staat zijn veranderingen door te voeren, geef ik hier wekelijks rekenschap af van mijn vorderingen.  

Hier nog eens de 10 principes die ik eerder heb toegelicht. Het is een set van verschillende leidraden die los van elkaar, maar zeker in samenhang met elkaar een krachtig middel kunnen zijn om richting te geven aan je leven:

  1. I am responsible / I choose
  2. I clarify my values / My foundation
  3. I have a vision / The principle of leadership
  4. I live my mission / The principle of execution
  5. I strive for life balance / Putting more living in our life
  6. I give and take / The fairness-principle in negotiation, selling and in life
  7. I focus on empathy / Understanding is the key
  8. I believe in involvement and diversity / A small committed group of people can change the world
  9. I make relationship deposits / It’s the small things
  10. I re-energize weekly / You can’t manage time, but you can manage your energy
    [copyright: Mark McGregor – Being on a mission]

Het 100 dagen actieplan dat ik voor mezelf heb opgesteld, ziet er vervolgens als volgt uit:

  • Begin met een weekplanning
  • Drink meer water – Meer balans in voeding
  • Vaker sporten – Dagelijkse workout
  • Leg visie en missie vast
  • Presenteer jezelf als leider
  • Maak een betere tijdsverdeling binnen je rollen

~ ~ ~