Series: Zen - Robert Pirsig

Careful with that knife, Phaedrus!

Deze blog­post is deel 13 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

[p.71–82]

And in the fog the­re appe­ars an inti­ma­ti­on of a figu­re. It dis­ap­pe­ars when I look at it direct­ly, but then reap­pe­ars in the cor­ner of my visi­on when I turn my glan­ce.
[p.71, Zen]

Het vori­ge hoofd­stuk ein­dig­de met een visi­oen van de ik-per­soon. Hij ont­waart een geest die hij tot z’n schrik her­kent als Phaed­rus: ‘Evil spi­rit. Insa­ne. From a world wit­hout life or death.’

Blijf lezen →

Es ist der Vater mit seinem Kind

Deze blog­post is deel 12 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig
Robert Pir­sig en Chris — 1968

[p.63–71]

Een col­le­ga in de VS heeft een aan­tal dagen vakan­tie en doet daar ver­slag van op facebook. Het is niet dat ik haar op de voet volg, maar van­och­tend zag ik een bericht­je dat ze kof­fie had gedron­ken bij de Chau­tau­qua Dining Hall in Boul­der. Ik moest met­een aan Robert Pir­sig den­ken en aan zijn boek Zen and the Art of Motor­cy­cle Main­tenan­ce. En daar­na aan mijn blogs­erie die ik erover begon­nen was waar­bij de Chau­tau­qua al de revue was gepas­seerd. Tot mijn ver­ba­zing zag ik dat de laat­ste blog­post van novem­ber vorig jaar dateer­de. Daar­na niets meer. Ter­wijl ik toch echt van plan was geweest er heel regel­ma­tig in te blij­ven lezen en erover te blog­gen was ik voor­als­nog niet ver­der geko­men dan blad­zij­de 63. Sha­me on me!

Blijf lezen →

Naar hetzelfde kijken wil niet zeggen dat je hetzelfde ziet

Deze blog­post is deel 11 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

[p.57–63]

Nadat ik enke­le jaren bij Phi­lips werk­zaam was kocht ik in de per­so­neels­win­kel mijn eer­ste vol­waar­di­ge per­so­nal com­pu­ter. De NMS 9100 met amber­kleu­rig scherm en van die gro­te slap­pe flop­pies. Het zal in ’87 of ’88 zijn geweest, en voor het appa­raat moest ik een ver­mo­gen neer­tel­len. Dat weer­hield me er niet van om al snel na aan­koop het ding open te schroe­ven omdat ik wat geheu­gen­uit­brei­ding wil­de plaat­sen en een extra lezer voor flop­pies. Dan kon ik ten­min­ste van de ene naar de ande­re flop­py kopi­ë­ren.

Blijf lezen →

We are just moving down the empty road

Deze blog­post is deel 10 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

wearejustmoving

[p.51–56]

Mijn plan was om te schrij­ven over de tegen­strij­dig­heid die de ik-per­soon opvalt bij zijn reis­ge­no­ten John en Syl­via. Ener­zijds heb­ben ze een aver­sie tegen tech­niek ont­wik­keld maar tege­lij­ker­tijd zijn ze er hele­maal afhan­ke­lijk van gewor­den. Hij vindt ze ondank­baar maar beseft tevens dat deze kwa­li­fi­ca­tie ver­der niets oplost:

Blijf lezen →

Hoe lees je een klassieker?

Deze blog­post is deel 9 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

[p.47–50]

Vol­gens de ver­tel­ler komt er in elke Chau­tau­qua altijd wel een lijst voor­bij van din­gen die belang­rijk zijn om te ont­hou­den. Ook nu. Hier betreft het (van­zelf­spre­kend) een over­zicht van aller­lei spul­len die onont­beer­lijk zijn bij een motor­t­rip. De ver­tel­ler maakt een opde­ling in vier sec­ties:

Blijf lezen →

Going round and round and round and round

Deze blog­post is deel 8 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

roundandround

[p.40–46]

Op de vraag van zijn zoon of hij in gees­ten gelooft, geeft de ik-per­soon een stel­lig ‘nee’ als ant­woord. Ze bezit­ten geen mate­rie, heb­ben geen ener­gie, en kun­nen daar­om alleen, vol­gens de wet­ten uit de weten­schap, bestaan in de hoof­den van de men­sen. Om daar dan het vol­gen­de aan toe te voe­gen:

Blijf lezen →