Series: Zen - Robert Pirsig

Geesten

Deze blog­post is deel 7 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

geesten
[p.37–40]

In de auto ver­tel­de mijn oud­ste klein­zoon hoe zijn pya­ma par­ty een paar dagen eer­der was geweest. In het kort kwam het erop neer dat ze de hele nacht niet had­den gesla­pen. Ik vond dat nog­al over­dre­ven maar in de ach­ter­uit­kijk­spie­gel kon ik zien hoe hij zijn ogen wijd had open­ge­sperd.

Iets wat ze dus de hele nacht had­den gedaan. De weken voor­af­gaan­de aan het feest­je had hij iede­re nacht geoe­fend.

Blijf lezen →

What the hell has gone wrong in this twentieth century

Deze blog­post is deel 6 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

[p.28–36]

In hoofd­stuk 2 ver­telt de ik-per­soon hoe hij jaren gele­den met zijn zoon­tje al op de twee­de dag van een motor­va­kan­tie door pech onder­weg gedwon­gen was de reis te sta­ken. Pas veel later ont­dek­te hij dat de motor niet defect was geraakt door hevi­ge regen­val maar sim­pel­weg omdat er geen ben­zi­ne meer in de tank zat. Nog steeds kan hij er niet over uit hoe stom dit van hem was.

Blijf lezen →

Midden in het begin van een verhaal

Deze blog­post is deel 4 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

[p.19–23]

Mor­gen­vroeg vlieg ik naar Min­ne­a­po­lis en van­daar ga ik met de taxi naar mijn hotel in Eden Prai­rie. Daar ver­blijf ik dan een week voor work­shops met mijn Ame­ri­kaan­se collega’s die op een kwar­tier­tje loop­af­stand hun kan­toor heb­ben.

Van­daag las ik weer enke­le blad­zij­des in Zen. Nadat de ik-per­soon heeft aan­ge­ge­ven dat hij in de vorm van een Chau­tau­qua een ver­haal gaat ver­tel­len tij­dens de motor­tocht die hij met zijn zoon onder­neemt, gaat hij wat die­per in op de aan­lei­ding die hem hier­toe heeft gebracht.

Blijf lezen →

Chautauqua

Deze blog­post is deel 3 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

chautauqua
[p.17–19]

Omdat motor­rij­den vol­gens de ik-per­soon uiter­ma­te geschikt is om je gedach­ten te orde­nen heeft hij het plan opge­vat om in de vorm van een Chau­tau­qua een aan­tal zaken met ons te delen die in zijn ogen belang­rijk zijn.

Ik hoor je den­ken, “Een Chau­tau­qua? Wat is dat in hemels­naam?”

Zelf geeft de ik-per­soon de vol­gen­de uit­leg:

Blijf lezen →

The hereness and nowness of things

Deze blog­post is deel 2 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

[p.13–17]

Ooit heb ik gele­zen om een ver­haal (of blog­post) niet met het woord­je ‘Ik’ te laten begin­nen. Ik weet niet wie het had geschre­ven maar blijk­baar vond ik het een auto­ri­teit want het is één van de wei­ni­ge schrijf­re­gels die ik toe­pas. Het valt me daar­om des te meer op wan­neer ik zie dat niet ieder­een zich aan deze regel weet te hou­den. Zo ook Pir­sig:

Blijf lezen →