Anne Lamott

Life is like a recycling center …

Life is like a recy­cling cen­ter, whe­re all the con­cerns and dra­mas of human­kind get recy­cled back and forth across the uni­ver­se. But what you have to offer is your own sen­si­bi­li­ty, may­be your own sen­se of humor or insi­der pathos or mea­ning. All of us can sing the same song, and the­re will still be Lees ver­der

Schrijver

Laat ik begin­nen om (voor de zoveel­ste keer) een frag­ment aan te halen uit het inmid­dels door mij stuk­ge­le­zen Bird by Bird door Anne Lamott:

All right, let’s talk about publi­ca­ti­on. Let’s talk about the myth of publi­ca­ti­on.
[…]
Many non­wri­ters Lees ver­der

Acceptatie

Er zijn drie momen­ten waar­op ik de ver­za­mel­de obser­va­ties, indruk­ken en bele­ve­nis­sen van de afge­lo­pen tijd pro­beer te ver­wer­ken naar een nieu­we blog­post: in de auto op weg naar kan­toor (of terug naar huis), onder de dou­che en tij­dens het hard­lo­pen. Ik hoef er niet iets spe­ci­aals Lees ver­der

Wie ben ik?

Blijk­baar was het van­daag weer eens tijd voor een ouder­wet­se iden­ti­teits­cri­sis. De dag begon goed. Vroeg op, rond­je hard­lo­pen, ste­vig ont­bijt en lek­ker in het zon­ne­tje met vol­doen­de te lezen. Ik had me voor­ge­no­men eerst nog een nieuw hoofd­stuk in Lees ver­der

Vrieskist

We heb­ben het over koe­tjes en kalf­jes. Mijn moe­der en ik. Aan de tele­foon. Ook het weer komt voor­bij. Code Rood in Lim­burg wordt zojuist aan­ge­kon­digd. Dat is niet ver van mijn ouders van­daan. Plot­se­ling vraagt ze of ik weet waar de vries­kist ook alweer stond. Ik val stil.

Ze Lees ver­der

He had lived on his own terms

Lees ver­der

Eve­ry mor­ning, no mat­ter how late he had been up, my father rose at 5:30, went to his stu­dy, wro­te for a cou­ple of hours, made us all break­fast, read the paper with my mother, and then went back to work for the rest of the mor­ning. Many Lees ver­der