Lock me Up

Wie hier zo af en toe eens komt lezen, weet dat ik het niet zo nauw neem met de realiteit. Fic­tie en non-fic­tie lopen naad­loos in elka­ar over. Waar ik denk dat het nodig is fan­taseer ik naar hartelust mijn blog­posts bij elka­ar. En heb er dan geen moeite mee om alsnog het label Per­soon­lijk of Infor­matief aan het verzin­sel toe te ken­nen. Omge­keerd zijn er ook vol­doende voor­beelden te vin­den van ver­halen gerubriceerd als Fic­tie waar­van geen let­ter ver­zon­nen is. Zoekt en gij zult vin­den. Mocht er al een rode draad op dit blog te vin­den zijn, dan is het miss­chien wel het spel met woor­den en werke­lijkheid.

Maar vanavond ga ik een beroep op jul­lie doen. Ik zal hieron­der een aan­tal woor­den ver­melden die een ver­haal vertellen. Een ver­haal wat ik aan­gereikt heb gekre­gen en waar niets van gel­o­gen is. Ik vraag jul­lie om na het lezen even de ogen dicht te doen en het geschrevene op je in te lat­en werken. Hier­bij mag, wat zeg ik, hier­bij moeten jul­lie je ver­beeld­ingskracht aan­roepen om het grotere ver­haal tot je lat­en door­drin­gen. Al die tijd vraag ik je je ogen ges­loten te houden. Net zolang tot­dat je op de bin­nenkant van je oogle­den het ver­haal wat ik in je in noten­dop heb verteld in alle details voor je ziet ver­schi­j­nen. Lees dan verder en onderneem actie.

Duidelijk?

Dan komen hier de woor­den welke jul­lie een ver­haal proberen te vertellen:

Over de hele wereld.
Duizen­den meis­jes.
Ged­won­gen.
Pros­ti­tu­tie.
Meis­jes van 12, 13 jaar.
Vast­ge­houden.
In bor­deel­hok­jes.
Van 1 bij 2 meter.

Sluit nu je ogen en laat de woor­den op je inwerken. Vorm het grotere ver­haal. Daar­na mag je verder lezen onder de foto.

Nu je het grotere ver­haal zelf gevor­md hebt snap je dat daar iets aan gedaan moet wor­den. Lock me Up — Free a girl is een actie die onlangs ges­tart is en op een ludieke manier geld inza­melt om deze meis­jes uit hun bor­deel­hok­jes te bevri­j­den. Deel­ne­mers aan deze actie lat­en zich voor een peri­ode van 12 uur opsluiten in een hok en proberen op aller­lei manieren spon­sors te vin­den die hun actie finan­cieel ste­unen. Meer infor­matie is hier te vin­den.

Ook Anneke de Bun­del liet zich van­daag van 11:00 tot 23:00 uur opsluiten, en wel in een klein hok­je mid­den in het restau­rant Siz­zles te Apel­doorn. Waar­voor niets dan respect. Over haar eerste ervarin­gen schreef ze eerder deze mid­dag al een blogver­slag. In de aan­loop naar deze vri­jwillige opsluit­ing voor een goed doel pub­liceerde ze ook enkele aan­gri­jpende ver­halen op haar blog waaruit haar betrokken­heid bij dit onder­w­erp duidelijk naar voren komt. Ik kon het vanavond per­soon­lijk van haar verne­men ter­wi­jl ze nog steeds achter het gaas zat wat de afschei­d­ing vor­mde tussen haar en de rest van de restau­rant­be­zoek­ers. Het was een vreemd decor voor een eerste ont­moet­ing die we hier had­den, maar niet min­der warm en gezel­lig.

Denk nu niet dat het van­daag gedaan is. Volg de linkjes die ik hier­boven sub­tiel in de tekst ver­w­erkt heb en ga na waar de komende dagen meer van zulke opsluit-acties gep­land staan. Doneer ver­vol­gens ruimhar­tig en schroom niet om de deel­ne­mers met een bezoek te ver­eren. Free a girl.

~ ~ ~