Melk

In de serie Mod­erne mythen schri­jft Arjen van Vee­len weke­lijks over een mod­erne mythe in het NRC. Van­daag las ik er een­t­je in de krant van 27 novem­ber 2012 (ik lig inder­daad enkele weken achter, maar ben naarstig bezig om de achter­stand goed te mak­en). Dit­maal ging het over boeken. De titel was Voodoo met boeken, en de strekking was waarom wij in het dig­i­tale tijd­perk toch zo vasthouden aan het tast­bare boek. Zek­er wan­neer we het boek gelezen hebben. Dan is het vol­gens Arjen eigen­lijk niet meer dan een leeg melk­pak:

Er is een rare voodoo rond boeken. Als de melk op is, gooi je het pak weg. Maar als je een boek uit hebt, zet je het in een spe­ciale kast.

Nu ver­baas ik me ook elke dag weer waarom ik mijn boeken zo koester. Zow­el de gelezen als de ongelezen. Waarom ik regel­matig nieuwe exem­plaren aan mijn verza­mel­ing toevoeg. Ter­wi­jl ik weet dat ik op deze manier meer en meer te lezen kri­jg, ter­wi­jl de mij resterende tijd min­der en min­der wordt (let wel: dit zijn gewoon de harde feit­en). En waarom ik, mocht ik dan toch mijn koop­woede niet kun­nen bed­win­gen, niet kies voor een e-book. Want dat dat bespaart zoveel ruimte. En bomen.

Laat ik maar begin­nen met te zeggen dat ik nog steeds niet in staat ben om een e-book te lezen van welke dig­i­tale drager dan ook. In de afgelopen jaren heb ik al heel wat pogin­gen onder­nomen om boeken op de pc, lap­top of ipad te lezen, maar het lukt me niet. Ondanks al de hand­i­ge ‘fea­tures’ om snel iets op te kun­nen zoeken, te  mark­eren, blad­wi­jz­ers aan te leggen en meer van dat moois bli­jf ik moeite hebben met deze manier van lezen. Gedeel­telijk komt het omdat de ver­moei­d­heid in mijn ogen sneller toes­laat, maar in veel gevallen is ook de slang van de ver­lei­d­ing teveel aan­wezig in die gevallen waar de dig­i­tale drager ook toe­gang tot het inter­net heeft.

Wat me echter tegen­staat in de vergelijk­ing met het lege melk­pak is de idee dat een gelezen boek meteen alle geheimen zou hebben pri­js­gegeven. Of dat de tekst van een een­ma­lige schoonheid is die niet opnieuw gecon­sumeerd zou kun­nen wor­den. Zek­er, een melk­pak is leeg wan­neer je het leegge­goten hebt, maar een goedgeschreven boek bli­jft vol. Vol lev­en, vol ver­halen, vol schoonheid, vol uitn­odig­ing om telkens opnieuw ter hand te nemen en gelezen te wor­den. Daarom laat ik ze in mijn kast staan. En koester ik ze.

Illus­tratie: Milk: the sur­pris­ing sto­ry of milk through the ages, door Anne Mendel­son

~ ~ ~