Oeverloosheid

Gis­ter las ik een recen­sie over De man zon­der ziek­te, een nieuw boek door Arnon Grun­berg. Het boek zelf heb ik nog niet gele­zen, dus of ik het met de strek­king van de recen­sie eens ben kan ik nu niet zeg­gen. Maar daar wil ik het ook niet over heb­ben. Tij­dens het lezen viel me name­lijk iets op waar­van ik niet weet of het me erger­de of dat ik me er hoog­uit over ver­baas­de. De eer­ste keer dat mijn wenk­brau­wen zich licht­jes omhoog bewo­gen was bij de vol­gen­de pas­sa­ge: […]  Lees ver­der

A Social Revolution

Dat schiet ook niet echt op, zeg.” Het was een ter­loop­se opmer­king. Een bood­schap die schijn­baar ach­te­loos de ruim­te inge­slin­gerd werd. Waar, al naar gelang de ont­van­ger, moest blij­ken of het in een poten­ti­eel tijd­bom­me­tje kon ont­aar­den. Onder­werp waren de gebeur­te­nis­sen in Egyp­te. Voor­al de ver­meen­de cli­max die al dagen naken­de was. Zou Muba­rak opstap­pen? Zou het leger ingrij­pen? Zou­den de pro-Muba­rak demon­stran­ten en infil­tran­ten de situ­a­tie op scherp zet­ten? Elk tv-jour­naal, dag- of week­blad open­de met een item over Egyp­te. […]  Lees ver­der

Datumloze dagen — Jeroen Brouwers

Als een reeks datum­lo­ze dagen. Zo voel­den de voor­bije twee weken aan. Geen dic­ta­tuur van de agen­da met dead­lines, miles­to­nes en deli­ver­a­bles.
Daar­voor in de plaats elke och­tend een sta­pel beschik­ba­re uren die naar wil­le­keur inge­vuld moch­ten wor­den. Met voor­na­me­lijk lezen, blog­gen, inter­net­ten, film kij­ken, lui­e­ren, fami­lie bezoe­ken, maar natuur­lijk helaas ook klei­ne klus­jes kla­ren en het niet te ver­mij­den en o zo nood­za­ke­lij­ke bood­schap­pen doen. Ach­ter­af beke­ken best wel vol­le dagen, ech­ter met de vrij­heid om ze zelf vorm te geven, en er net zo mak­ke­lijk van af te wij­ken en een ander dag­pro­gram te kie­zen. Het is me goed beval­len. Voor­al het lezen en blog­gen. Of ik dat de komen­de tijd kan vast­hou­den zal nog een pro­bleem wor­den. […]  Lees ver­der