50books – jaar 2015 – vraag 28

Deze blog­post is deel 28 van 49 in de serie 50books — 2015

apple

On a sun­ny Mon­day in June, Mae stopped in front of the main door, stand­ing below the logo etched into the glass above. Though the com­pa­ny was less than six years old, it’s name and logo — a cir­cle sur­round­ing a knit­ted grid, with a small ‘c’ in the cen­ter — were already among the best-known in the world. There were over ten thou­sand employ­ees on this, the main cam­pus, but the Cir­cle had offices all over the globe, and was hir­ing hun­dreds of gift­ed young minds every week. It had been vot­ed the world’s most admired com­pa­ny four years run­ning.
[p.2, The Cir­cle, Dave Eggers]

Toen ik deze pas­sage in het boek van Eggers las, moest ik meteen denken aan het nieuwe hoofd­kan­toor van Apple wat ze aan het bouwen zijn in Cuper­ti­no, Cal­i­fornië. Ik had regel­matig updates voor­bij zien komen en voor ik het wist zag ik hoofd­per­soon Mae een rondlei­d­ing kri­j­gen over de cam­pus van de Cir­cle ter­wi­jl ik dat in mijn hoofd visu­aliseerde met de beelden zoals ik die kende van Apple.
Dit kon ik echter niet lang vol­houden. Op een gegeven moment weken de beschri­jvin­gen in het boek te ver af van wat ik gezien had met betrekking tot het hoofd­kan­toor van Apple. Ik moest mijn fan­tasie opnieuw aanspreken om het ver­haal verder te visu­alis­eren.
Het is een inter­es­sant vraagstuk. Wat zie je als je leest?
Ik hoor wel eens van lez­ers dat ze regel­matig pas­sages over­slaan die uit­ge­breid beschri­jven hoe de omgev­ing eruit ziet waar een han­del­ing uit het ver­haal zich afspeelt. Een bos is een bos, niet­waar? Maar toch. Het ene bos is het andere niet. Net zoals de ene cam­pus de andere niet is. En de auteur kan met enkele woor­den bij de ene lez­er al een com­pleet ander beeld oproepen dan bij een andere lez­er.
Zo zal ook iedere lez­er nor­maal gespro­ken een uniek beeld vor­men van de hoofd­per­soon uit een boek. Zelfs indi­en de auteur overvloedig veel infor­matie zal geven over deze per­soon, dan nog is dat geen garantie dat daar­door bij iedereen het beeld exact gelijk zal zijn.

De meeste schri­jvers geven (opzettelijk, onopzettelijk) meer beschri­jvin­gen van het gedrag dan van het lichaam van hun fic­tieve per­son­ages. Zelfs als een auteur uit­blinkt in fysieke beschri­jvin­gen zit­ten we nog steeds met een onhandi­ge rat­je­toe van verd­waalde lichaams­de­len en willekeurige details (schri­jvers kun­nen ons niet álles vertellen). Wij vullen de leemtes op. We kleuren ze in. We verbloe­men ze. We slaan din­gen over. […] We weten het niet — onze men­tale schet­sen van per­son­ages zijn nog slechter dan com­posi­ti­eteke­nenin­gen.
[p.19, Wat we zien als we lezen, Peter Mendel­sund]

annakarenina
Illus­tratie uit ‘Wat we zien als we lezen’ — Peter Mendel­sund

Afgelopen week ontv­ing ik voor onze blog­ger­sleesclub Een per­fecte dag voor lit­er­atu­ur het boek Wat we zien als we lezen geschreven door Peter Mendel­sund, en ik was onmid­del­lijk gegrepen door de boeiende wijze waarop hij omgaat met het aspect van visu­al­isatie aan de hand van wat wij lezen. Ik heb het nog lang niet uit (niet omdat het veel tekst is, vooral omdat het je con­stant aan het denken zet) maar het bracht me wel alvast op de vraag voor van­daag.
Vraag 28:
In hoev­erre is het belan­grijk voor jou dat je een hoofd­per­soon kunt visu­alis­eren op basis van de aan­wi­jzin­gen in de tekst?
Ben jij iemand die graag zoveel mogelijk details aan­gereikt kri­jgt om zodoende een redelijk com­pleet beeld te vor­men van de hoofd­per­soon? Of heb jij vol­doende aan een naam en enkele sum­miere karak­tereigen­schap­pen? En waarom is het belan­grijk dat je een hoofd­per­soon kunt visu­alis­eren? Raak je daar­door meer betrokken bij zijn of haar lot­gevallen? Helpt het je tij­dens het lezen om de diverse per­so­n­en beter uit elka­ar te houden? Ben je geneigd om de ‘bad guys’ in een ver­haal te mod­elleren naar per­so­n­en in het echte lev­en waar je miss­chien een hekel aan hebt? Of ben jij hier hele­maal niet bezig en werkt het anders in jouw hoofd. Hoe dan?
Ik kijk weer uit naar jul­lie inzendin­gen!
~ ~ ~