Sint Halloween

Afgelopen week kreeg ik de film­poster van de nieuwe film van Dick Maas onder ogen. Natu­urlijk herk­ende ik meteen de goed­heilig­man.

Dacht ik. Maar ook voelde ik een soort van steek in mijn onder­buik. Dat er iets niet klopte. Een gevoel van onbe­ha­gen. Het­zelfde gevoel dat ik vroeger ook had tegen de tijd dat we richt­ing 5 decem­ber gin­gen. De dreig­ing die uit­ging van de (toen­der­ti­jd min­der sub­tiel gebrachte) ver­wi­jzin­gen naar wat er eventueel ging gebeuren met de min­der lieve kindert­jes onder ons. Waar ik mijzelf (wie niet?) toch ook wel toe rek­ende.

Ik zal hier niet gaan ontken­nen dat ik de nodi­ge por­tie kat­tek­waad voor mijn reken­ing heb genomen. En het hele jaar hoorde daar de gebruike­lijke straf bij, zoals zon­der eten naar bed, geen zondags­geld of een enkele keer zelfs een pak slaag, wan­neer je ges­napt werd. Dat was soms verve­lend, soms pijn­lijk maar uitein­delijk alti­jd overkomelijk. Dit in tegen­stelling tot wat er boven de hoof­den van stoute kindert­jes hing als het aan de zoge­naamde kindervriend lag. Opsluit­ing in een stof­fige jute zak en depor­tatie naar Span­je! Dat vooruitzicht was zek­er in de jaren ‘60 geen pret­je. Ik heb dus menig nacht wakker gele­gen, mijn oren gespitst of ik niet iemand via het dak ons huis hoorde bin­nensluipen op weg naar mijn slaap­kamer. Groot was alti­jd mijn vreugde wan­neer ik ‘s ocht­ends iets in mijn schoen­t­je zag liggen. Niet zozeer van­wege de omvang van het pre­sen­t­je, maar juist van­wege het feit dat het leek alsof ook dit jaar de Sint mij weer gun­stig gezindt was. Opgelucht kon ik adem halen. Nog een aan­tal dagen mijn best doen en ik kon er weer een jaar tegen.

Dat gevoel dus. En het was even­t­jes terug toen ik die poster zag. Net zoals ikzelf even­t­jes terug was.

Maar dit is dus een andere Sint. De echte Sint. En het gevoel van naderend onheil is terecht. Want dit is de man die lang gele­den op 5 decem­ber om het lev­en is gekomen. Ver­mo­ord is. En sinds­di­en uit is op wraak.  Bloedi­ge wraak. Gaat dit zien!
Dit is het ware ver­haal van DE SINT.
Vanaf nu hebben wij onze eigen Hal­loween. En niet op 31 okto­ber, maar op 5 decem­ber.

Kindert­jes van Ned­er­land, ver­berg je goed!
Het hor­ror avond­je is gekomen.

Ein­delijk ver­heug ik me weer eens op de donkere dagen voor Ker­st­mis…

~ ~ ~

Klik hier voor de trail­er

Lees hier voor alle com­motie die er nu al ron­dom de film en film­poster is.

~ ~ ~