De boodschapper de vrouw

Aan het begin van de week schreef ik een blogje naar aan­lei­ding van het boe­ken­weekt­he­ma ‘De moe­der de vrouw’. Ik was het met de schrijf­sters van de open brief aan het CPNB eens dat ‘de vrouw’ in zo veel meer hoe­da­nig­he­den beschre­ven kon wor­den dan voor de zoveel­ste keer haar moe­der­rol. Zij haal­den voor­beel­den aan van huis­arts of post­bo­de, ik die van weg­mis­brui­ker en over­tuigd ver­de­di­gers van het weg­ha­len van kin­de­ren bij hun ouders wan­neer die ille­gaal de grens tus­sen Mexi­co en de VS pro­be­ren over te ste­ken. […]  Lees ver­der

You need to love something first


Het leek wel wat op een ech­te vakan­tie­dag, van­daag. Nadat de stra­ten­ma­kers van­och­tend klaar waren met het door­leg­gen van een stuk ter­ras ach­ter de schuur kon de poort dicht. Er werd geen (gepland) bezoek meer ver­wacht. Een half uur­tje heb ik nog wat hout staan klo­ven maar het was eigen­lijk niet te doen bij een tem­pe­ra­tuur die zoet­jes­aan boven de der­tig gra­den was geste­gen. […]  Lees ver­der

No is not enough

Naast het feit dat al die snoep­do­zen met lees­lek­ker­nij­en nu gedeel­te­lijk weer op mijn kamer staan, ligt ook het nieu­we boek van Nao­mi Klein No is not enough op mijn bureau mij ver­lok­ke­lijk aan te kij­ken. Ik had het een hele tijd gele­den gere­ser­veerd en vori­ge week maan­dag werd het afge­le­verd bij de tuin­man die voor bij het huis bezig was. De post­bo­de had geen zin om op mij te wach­ten om het in ont­vangst te nemen. […]  Lees ver­der

The unpopular vote

Een van de eer­ste din­gen die ik ’s och­tends doe is het nieuws chec­ken. Vluch­tig de head­lines door­ne­men. Zo ook deze och­tend. Slaap­dron­ken bla­der­de ik door de berich­ten op mijn smartpho­ne en waan­de me in een alter­na­tie­ve geschie­de­nis alwaar we als­nog gecon­fron­teerd wer­den met de ‘wat als’ Donald Trump ver­ko­zen zou zijn tot pre­si­dent van de Ver­e­nig­de Sta­ten. Maar ik droom­de niet. Met stij­gen­de ver­ba­zing las ik hoe Trump de ene kies­man na de ande­re bin­nen­haal­de ter­wijl Hil­la­ry Clin­ton haar voor­sprong op stem­men behield zon­der dat het haar een over­win­ning ging bren­gen. Uit­ein­de­lijk zou in de loop van de dag dui­de­lijk wor­den dat de 236.000 extra kie­zers die op Clin­ton had­den gestemd des­on­danks niet vol­doen­de waren om haar de eer­ste vrou­we­lij­ke pre­si­dent van de VS te maken. Lang leve het Ame­ri­kaan­se kies­sys­teem! Clin­ton rest­te slechts de zoge­naam­de ‘popu­lar vote’, en hoe cynisch ach­ter­af bezien dat deze poe­del­prijs naar de kan­di­daat is gegaan die gedu­ren­de de gehe­le cam­pag­ne te horen kreeg dat ze niet popu­lair genoeg was. […]  Lees ver­der