Tag: Elja Daae

Bloggen als een pro — Elja Daae

Niet dat ik stop­te bij blad­zij­de 43. Nadat ik weer met bei­de voe­ten op de grond was beland, las ik bin­nen de kort­ste keren het boek uit. Van­we­ge de hel­de­re stijl. En natuur­lijk voor­al omdat het onder­werp me aan­spreekt. Blog­gen. Een uit de hand gelo­pen hob­by waar ik onge­merkt steeds meer tijd in ben ga ste­ken (hoe­wel dat niet nood­za­ke­lij­ker­wijs meer blog­posts hoeft op te leve­ren, ook het onder­houd van je blogsite kost tijd) en wat ik niet meer zou wil­len mis­sen.

Blijf lezen →

PS

Een PS? Ja, bij mijn blog van gis­ter over ‘Ara­bie­ren kij­ken’. Ik had er de hele dag een dub­bel gevoel bij. Her­haal­de­lijk vroeg ik me af of ik de toon niet veel scher­per had moe­ten zet­ten. Het onder­werp gaat me best wel na aan het hart en wan­neer ik zie hoe er soms onre­de­lijk op de man/vrouw wordt gespeeld kan ik me daar best wel kwaad om maken. Maar wan­neer ik dan fel-kri­tisch mijn standpunt(en) in een blog pro­beer te ver­woor­den dreigt het al snel tot een­zelf­de niveau af te glij­den, of ik weet niet veel nieuws toe te voe­gen. Tevens zit ik ook niet te wach­ten op het soort reac­ties dat zul­ke blogs hoogst­waar­schijn­lijk zul­len oproe­pen. Ik ben bang dat het al snel in een ordi­nai­re scheld­par­tij kan uit­mon­den, ten­min­ste wan­neer ik niet full-time bezig zou zijn om mij onwel­ge­val­li­ge com­men­ta­ren weg te mode­ren. Daar heb ik al hele­maal geen zin in.

Blijf lezen →

Beweging

Gis­ter­avond ver­loor ik de tijd uit het oog toen ik een­maal weer ver­diept was in de laat­ste hoofd­stuk­ken van Mao’s mas­sa­moord. Rond mid­der­nacht sloeg ik het boek dicht en ging daar­na met­een naar bed omdat ik hoogst­waar­schijn­lijk weer vroeg uit de veren moest van­we­ge onze jong­ste klein­zoon die bij ons logeer­de. Een­maal in bed rea­li­seer­de ik me dat ik ver­ge­ten was mijn dage­lijk­se blog te schrij­ven. Geluk­kig lag ik daar niet lang van wak­ker.

Blijf lezen →

Vandaag

Al van­af dag 1 (in den begin­ne…) dat ik het in mijn hoofd haal­de om regel­ma­tig de wereld te ver­blij­den met een blog, lukt het me niet om ‘zomaar’ de bele­ve­nis­sen van de dag neer te pen­nen. Ik maak wat mee (niet heel veel, maar toch) op een dag, vari­ë­rend van het ont­bijt over­slaan in de och­tend tot het ver­ge­ten te kij­ken naar volks­ver­maak op de kijk­buis waar de vol­gen­de och­tend veel over gespro­ken wordt in de kan­ti­ne. En elke keer weer neem ik me voor daar dan uiterst lees­baar over te blog­gen ergens in de avond uur­tjes wan­neer het tijd­stip van reflec­tie aan­breekt. Zodat er hope­lijk een kro­niek ont­staat van mijn bele­ve­nis­sen en gedach­ten. Mis­schien dat er zelfs wel een soort van ont­wik­ke­ling in valt te ont­dek­ken.

Blijf lezen →

Het zijn dagen

Het zijn dagen zoals van­daag die bewij­zen dat iede­re dag blog­gen voor mij te hoog gegre­pen is. Want zeg nou zelf, van­och­tend om 6:45 uur ver­trok­ken naar mijn werk en pas om 21.00 uur weer thuis. Het hoofd vol met alles wat nog gedaan moet wor­den met betrek­king tot het pro­ject waar ik mid­den in zit, en de maag leeg nadat een laat­ste maal­tijd alweer acht uur gele­den genut­tigd is gewor­den. Nu is het 22.30 uur en heb ik gege­ten en mezelf opge­frist. Nog even­tjes en het is weer bed­tijd. Wat te doen met die kost­ba­re vrije tijd die me deze avond gege­ven is? Een beet­je relaxen in de tuin en genie­ten van het zwoe­le len­te­weer? Een ont­span­nen­de wan­de­ling maken naar het recre­a­tie­ge­bied hier om de hoek?
Of blog­gen?

Blijf lezen →

Making the Difference — 7

Deze blog­post is deel 7 van 17 in de serie Making the Dif­fe­ren­ce

Sinds ik mid­den 2007 wat actie­ver en fre­quen­ter ben begon­nen met blog­gen (nadat ver­schil­len­de pogin­gen van­af begin 2000 tel­kens weer vroeg­tij­dig wer­den gestaakt) heb ik altijd het voor­ne­men gehad om dage­lijks te gaan blog­gen. Een seri­eu­ze poging daar­toe heb ik in de zomer van 2009 onder­no­men, maar was geen lang leven bescho­ren. Al snel ebde het blog­gen weg naar gemid­deld 2 tot 3 blogs per week. Ook niet slecht, maar het blijft dage­lijks kna­gen. Mooi is daar­om het ini­ti­a­tief van @elja1op1 waar ik eer­der deze week al over schreef => #iede­re­dag­blog­gen

Blijf lezen →