Tradities, routines en meditaties

Vandaag is de laatste dag van #synchroonkijken (het immens populaire initiatief van Else Kramer) aangebroken. Het zal even wennen zijn om morgenochtend op te staan zonder een foto-opdracht in de mailbox. Maar gelukkig heeft Else beloofd om met een nazorgmail te komen. Dat zal nodig zijn wanneer ik zie hoeveel tijd en enthousiasme menigeen in deze bijzondere week heeft gestopt. Het was ontzettend gaaf om mee te hebben gedaan, hoewel ik er nu een sok aan heb overgehouden die zichzelf op een voetstuk heeft geplaatst en alleen nog maar met de nodige égards behandeld wil worden. Een sok met kapsones, dat is geen sok

De opdracht voor dag 5: Fotografeer jezelf

Vandaag mag je een zelfportret maken.

En als je nu denkt ‘ik wil niet herkenbaar met mijn hoofd online’: dat hoeft niet.

Dan fotografeer je gewoon een klein stukje van jezelf. Of je doet iets conceptueels quasi onherkenbaar.

Alle inzendingen worden verzameld op pinterest.

selfie

De zondagochtend, dat begint steeds meer een dag van traditie, routine of meditatie te worden. Het is maar hoe je er naar kijkt. In ieder geval is het de gewoonte om vroeg op te staan en een goed ontbijt te nuttigen wat de kans krijgt om te kunnen zakken voordat ik een rondje ga rennen. Tijdens het ontbijt scan ik de blogs door die ik probeer te volgen. Daarna wat kranten en tijdschriften totdat het tijd is voor de #popmeditatie die standaard iedere zondagochtend om 8 uur door Steven Gort wordt verzorgd. Vandaag alweer voor de 80ste keer!

Tijdens het ondergaan van de #popmeditatie schrijf ik aan mijn eigen wekelijkse zondagochtendblog. Om 9 uur wil ik een nieuwe vraag voor het #50books initiatief klaar hebben staan. Dat lukt steeds beter hoewel het een enkele keer wat later wordt. Maar hoe dan ook, wanneer het blog gepost is, dan trek ik mijn sportkleren aan voor een rondje rennen. Inmiddels heb ik voor de zondag een vast rondje uitgezocht wat precies 10 kilometer lang is, exclusief het stukje parcours wat ik gebruik voor warming-up en cooling-down. Het is ook precies de afstand die ik 31 augustus ga rennen in het kader van Run for Kika.

Wanneer ik hardloop denk ik gaandeweg aan steeds minder. Ik probeer het lopen te ondergaan. Mijn hoofd leeg te rennen. Daarbij gebruik ik de laatste tijd een nummer van Neil Young dat 27 minuten en 51 seconden duurt. Op de repeat-stand kan ik het 2x afluisteren en ben dan klaar met mijn 10 km. Het nummer is grotendeels instrumentaal en brengt me in een soort van trance waarin het makkelijk lopen is. De tekst sluit wonderwel aan bij de gemoedstoestand die ik probeer te bereiken en de subtiele overgang op 1:25 vind ik van een ontroerende schoonheid:

In my meditation
I block out all my thoughts
When they come back I push them out
Like Jesus had a rock

Heel soms lukt het niet om in dat meditatieve loopritme te komen. Ik blijf me bewust van mijn fysiek. Dijen die tegen elkaar schuren. Zweet wat over mijn gezicht stroomt. Het hijgen, het kreunen. De andere lopers en loopsters die ik zie. Hun deinende billen, borsten. Hun gehijg, gekreun. En dan kan ik maar aan één ding denken. Sorry. Weinig verheffend eigenlijk. Of ik denk aan niets. Of ik denk aan seks. De remedie is om harder te gaan rennen. Alsmaar harder. Waardoor ik er binnen de korste keren zo doorheen zit dat ik er de eerste uren zelfs niet meer aan wil denken.

~ ~ ~ 

Loos alarm

Na vandaag nog 1 dag en dan is #synchroonkijken (het immens populaire initiatief van Else Kramer) alweer voorbij. Dan hebben meer dan duizend enthousiastelingen een week lang elke dag gezamenlijk een foto gemaakt van eenzelfde onderwerp. Zomaar, omdat het kan. En ook nog leuk is.

De opdracht voor dag 5: Fotografeer iets kleins

Vandaag mag je inzoomen op de microcosmos…

…en kijken naar het kleine.

Alle inzendingen worden verzameld op pinterest.

klein

Deze ochtend was ik weer voor dag en dauw wakker. Met mijn zelfgemaakte ontbijt en kopje koffie ging ik naar buiten om van de zon te kunnen genieten voordat het mij te warm zou worden. Bij het openen van de deur meende ik iets (een klein diertje?) te zien wegschieten in de struiken. Bang dat onze rat weer was teruggekeerd ging ik snel een kijkje nemen. Gelukkig, loos alarm. Het was onze tuinkabouter maar.

~ ~ ~

Onafhankelijk

We zijn inmiddels bij dag 5 van #synchroonkijken, het nu immens populaire initiatief van Else Kramer. Want sinds ze gister bij TV Rijnmond in het nieuwbulletin haar verhaal mocht komen doen (vanaf 4:42) wil iedereen natuurlijk meedoen. En dat kan nog altijd!

Oh ja, had ik al gezegd dat mijn sok extra uitgelicht werd? Welnu, vanaf 5:25 kun je er niet omheen. Kijken dus! En meedoen!

De opdracht voor dag 5: Fotografeer leegte

Dat kan natuurlijk een lege ruimte zijn, maar ook andersoortige leegte.

Wat voor leegte komen jullie vandaag tegen?

Alle inzendingen worden verzameld op pinterest.

leegte

Als zogenaamd vrije en onafhankelijke geesten hadden de meeste van mijn collega’s vandaag besloten massaal thuis te blijven omdat onze amerikaanse collega’s grotendeels vrij waren op donderdag vanwege Independence Day en de aansluitende vrijdag. Zij een lang weekend, dan wij ook een lang weekend! Vandaar de uitgestorven parkeergarage en dito kantoren deze ochtend. In de volstrekte stilte was het relaxed werken en na een paar uur was mijn inbox leeg.

~ ~ ~

Poetsafdruk

Dag 4 van #synchroonkijken, het almaar populairder wordende initiatief van Else Kramer. Zo populair zelfs, dat ze gister bij TV Rijnmond in het nieuwbulletin haar verhaal mocht komen doen (vanaf 4:42). Waarbij mijn sok ook nog eens prominent in beeld kwam (vanaf 5:25).

De opdracht voor dag 4: Fotografeer blauw

Deze opdracht hoef ik denk ik niet verder toe te lichten…

Alle inzendingen worden verzameld op pinterest.

glassex

Het is donderdagavond. Ik kom thuis van het werk. Rondkijkend zie ik dat de poetsvrouw is geweest. Het geld dat we altijd klaarleggen op tafel is verdwenen. De meeste spullen staan niet meer op hun vertrouwde plek. Maar vooral de verzameling lege en aangebroken flessen glassex vormen het meest overtuigende bewijs dat niet zomaar een poetsvrouw is geweest, maar de onze. Alleen zij laat deze karakteristieke poetsafdruk achter.

~ ~ ~

Zomerzon

Vandaag alweer de derde dag van #synchroonkijken, het almaar populairder wordende initiatief van Else Kramer. Werd gister de duizendste deelnemer verwelkomd, vandaag kwamen er nog eens ruim honderd bij. Waanzinnig.

De opdracht voor dag 3: Fotografeer de zomer

Vandaag mag je fotograferen hoe deze zomer er voor jou uit ziet. 

IJsjes.
Een volledig verregend tuinfeest.
Uitzicht.
Voeten in het warme zand.
Winterjas.
Korte jurkjes.
Lust.
Kinderen.
Geen kinderen.
Bikini waar je wel of niet in past.
Lome middagen.
Sandalen.
Slapen.

Vandaag mag je jouw zomer portretteren. 

Alle inzendingen worden verzameld op pinterest.

zomerDe komende weken ben ik nog volop aan het werk. Mijn zomervakantie begint pas op 5 augustus. Dit jaar hopelijk weer eens drie weken vrijaf in plaats van twee of anderhalve week wat de laatste jaren de gewoonte is geworden. Tot die tijd geniet ik ‘s avonds en het weekend van de zomerperiode door plaats te nemen in een van de tuinstoelen en weg te dromen bij het rustgevende geluid van de kleine fontein in de vijver. Blijft de zon weg, dan zorg ik voor een waardige vervanger. Want in de zomer zit je buiten. Onder de zon. Weer of geen weer.

Belofte maakt …

Vandaag de tweede dag van #synchroonkijken, het almaar populairder wordende initiatief van Else Kramer. Schreef ik gister nog dat er ruim zeshonderd mensen aan meedoen, vandaag is de teller al op de duizend terechtgekomen. Waanzinnig.

De opdracht voor dag 2: Fotografeer iets dat je hebt gemaakt

Een schilderij. 
Een meubelstuk.
Een dessert.
Een presentatie.
Een boterham.
Een lied.
Een wandeling.
Een wasmachine.
Een som.

Het maakt niet uit wat. Als jij het maar gemaakt hebt. 

Alle inzendingen worden verzameld op pinterest.

Al weken, maanden, zit ik tegen die ondertitel van mijn blog aan te hikken. Het is een belofte. Die ik gemaakt heb. Maar die ik niet waarmaak. Niet nakom. Dus wordt het tijd om ofwel alsnog de belofte in te lossen. Danwel een andere ondertitel te kiezen. De toekomst zal het uitwijzen. Deze week, dankzij #synchroonkijken, heb ik nog even respijt om tot een afgewogen beslissing te komen.

~ ~ ~