Wijziging van regels

Het waren zoals gezegd de lovende woor­den van A.F.Th. van der Hei­j­den over Boni­ta Avenue die me tij­dens de Boeken­week deden afwijken van de regel om dit jaar eens te proberen geen nieuwe boeken te kopen maar eerst de stapel ongelezen weg te werken. Om het voor mezelf enigszins recht te prat­en begon ik meteen nadat ik Satyri­con had uit­gelezen aan het boeken­weekgeschenk en ver­vol­gens aan het debu­ut van Peter Buwal­da. Ik las het in één ruk uit en het beviel me enorm.

Dat smaak­te naar meer.

Wat echter te doen met mijn ander voorne­men? Niet alleen zou ik tra­cht­en de stapel ongelezen te reduc­eren, ik was ook nog eens van plan via een soort zelfver­zon­nen regel van boek naar boek te lezen afhanke­lijk van wat mij tij­dens het lezen van het ene boek zoal te bin­nen schoot voor wat ik erna zou gaan lezen. Zie hier bijvoor­beeld wat mijn leesli­jst­plan­ning zou moeten zijn na het lezen van Pnin:

Non-fic­tie:

  • SPQR — Mary Beard
    • Geschiede­nis van de Rus­sis­che lit­er­atu­ur — Karel van het Reve
    • The revolt of the mass­es — José Orte­ga y Gas­set

Fic­tie:

  • Dok­ter Zji­va­go — Boris Paster­nak

Inmid­dels had ik SPQR (waar ik vorig jaar zomer mee ges­tart was…) uit­gelezen en dat had me aangezet tot Satyri­con, waar­bij ik al een lichte overtred­ing had begaan door Dok­ter Zji­va­go over te slaan. Niets hield me dus tegen om verder te gaan op het ille­gale pad door de plan­ning hele­maal over­bo­ord te zetten en de fonkel­nieuwe ongelezen boeken op te pakken die ik aangeschaft had.

Na Boni­ta Avenue durfde ik echter niet aan Otmars zonen te begin­nen. Ik was bang dat wan­neer ik ze te kort achter elka­ar zou lezen, ze zouden versmelten als één geheel in mijn herin­ner­ing. Iets dergelijks heb ik met Garp en Hotel New Hamp­shire van John Irv­ing. Van som­mige gebeurtenis­sen in die boeken kan ik me niet voor de geest halen in welke van de twee ze nu daad­w­erke­lijk thuishoren. Dat wilde ik proberen te voorkomen bij Otmars zonen.

Daarom besloot ik A Song of Ice and Fire — [3] A Storm of Swords van George R.R. Mar­tin eerst verder uit te lezen. Aan­lei­d­ing was de start van het laat­ste seizoen in deze serie die we zelf niet op HBO vol­gen maar pas veel lat­er op dvd aan­schaf­fen om meestal rond de ker­st­pe­ri­ode te binge-watchen. Hier­na had ik nog steeds niet het plan om aan Otmar’s zonen te begin­nen, tot­dat mijn oog viel op een col­umn van Ewald Enge­len in De Groene Ams­ter­dammer.

In de sadis­tis­che seks die Johan Tromp met een Ned­er­landse onder­zoek­sjour­nal­iste van de Finan­cial Times heeft, weer­spiegelt zich de wrede wijze waarop de multi­na­tion­al omgaat met zijn omgev­ing. Zoals Tromp de frêle Isabelle Orthel voor eigen gerief vast­bindt en dagen­lang naakt met een lood­zware slaven­ket­ting laat rond­lopen, zo mis­bruikt Shell het kwets­bare land­schap van de Nigerdelta om maar zo veel mogelijk aan­deel­houd­er­swaarde uit de grond te persen.

Mijn inter­esse was gewekt.

Otmars zonen vertelt het ver­haal van de jonge Shell-employé Lud­wig Smit, die na een bezoek aan de illus­tere Johan Tromp op het Siberische eiland Sakhalin strandt in een sneeuw­storm. Juist nu, wan­neer onder­zoek­sjour­nal­iste Isabelle Orthel hem het dek­sel komt over­handi­gen van een beer­put, begint Tromps dav­erende car­rière in de oliebusi­ness te wanke­len. Tromp — hedo­nist, alfaman, kroon­prins van Shell, en in alles het tegen­beeld van Lud­wig — schat zijn twee bezoek­ers volkomen ver­keerd in.

Otmars zonen
Peter Buwal­da
Uit­gev­er: De Bezige Bij
ISBN: 9789403123004

~ ~ ~