De wet van de reisleider

Ontevre­de­nen.

Ze zijn er alti­jd. En zoals ze er alti­jd waren, zullen ze er alti­jd bli­jven.

Geen fijn vooruitzicht, want af en toe word ik doo­d­moe van al deze lui die bij het min­ste of ger­ing­ste hun onge­zouten kri­tiek, over­goten met een negatief saus­je begin­nen te spuien. Niets is goed. Het is alti­jd de schuld van een ander. En de oploss­ing is sim­pel. Oprot­ten. Afschaf­fen. En lief­st geen nuancer­ing. Dat komt het zwart-wit denken namelijk niet ten goede.

Mocht ik de afgelopen peri­ode nog wel eens denken dat deze groep groeiende was, zo kon ik in NRC van afgelopen zater­dag 1 mei 2010 lezen dat dit niet hele­maal onterecht was. Tevens werd een (in mijn ogen althans) orig­inele poging gedaan een verk­lar­ing te geven. En wel vanu­it ‘de wet van de reislei­der’.

Die luidt dat in elk reis­gezelschap een groep van zo’n 5 pro­cent ontevre­den zit.

De crux is niet te pogen het deze 5 pro­cent naar de zin te mak­en, want het zijn onver­beter­lijke klagers die niet geholpen willen wor­den. Het resul­taat zou kun­nen zijn dat de rest van de groep zich benadeeld gaat voe­len waar­door het van kwaad tot erg­er gaat. Zek­er de meelop­ers (tussen de 15 en 20 pro­cent) zijn van belang. Als zij aansluit­ing zoeken met de 5 pro­cent, wordt het heel moeil­ijk nog een goede sfeer te kri­j­gen.

Zaak is de aan­wezigheid van de 5 pro­cent niet te negeren, maar hen hoo­gu­it 5 pro­cent van de tijd aan­dacht te geven. Alle overige tijd hoort te gaan naar het tot een onver­getelijke reis te mak­en voor de 95 pro­cent die wel hier­voor gevoelig is.

Wat we nu vol­gens Fred Fed­des (auteur van het artikel) de afgelopen tijd zien is dat de reislei­ders (lees regeringslei­ders) in NL gefaald hebben waar­door een groep meelop­ers het niet meer ziet zit­ten, en aansluit­ing zoekt bij de vaste zeurk­ern. Hier­door kri­j­gen van oor­sprong kleine anti-par­ti­jen tijdelijk een grotere aan­hang. De reme­die is sim­pel: richt je tot de 75 pro­cent die nog wel vertrouwen in het heden­daagse poli­tieke stelsel heeft. Neem hen serieus en werk geza­men­lijk aan de grote vraagstukken die spe­len in de samen­lev­ing. Zorg dat er weer vertrouwen komt in de toekomst.

En bli­jf besef­fen dat er een groep van ontevre­de­nen is, maar probeer deze niet naar de mond te prat­en. Want ze zullen alti­jd ontevre­den bli­jven.

Het artikel sluit als vol­gt af:

Een reislei­der zou het zo zeggen: “Of u een mooie reis zult hebben, ligt in de eerste plaats aan uzelf. Het is uw reis. Ik kan u niet gelukkig mak­en en ik kan geen zon­neschi­jn garan­deren. Maar ik kan wel de reis mogelijk mak­en en een aan­tal zor­gen weg­ne­men. Ik let op het reiss­chema, ik zie erop toe dat de bus de goede kant op gaat, ik voer het woord waar dat nodig is. Hebt u vra­gen, kom dan bij mij. Ik kan niet beloven dat ik alti­jd een antwo­ord weet, maar ik zal mijn best doen”.

~ ~ ~