Geert Wilders

Nou, dan gaan we dat regelen.”

Wat bij mij maar blijft door­et­te­ren is het zin­ne­tje dat haast ach­te­loos volg­de na het zes­tien maal uit vol­le borst gescan­deer­de “Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der! Min­der!“. Zo’n zin­ne­tje Lees ver­der

De kleuren van de keizer

  • Fictief

In een wereld niet zo ver hier van­daan, woon­den we als niet-gekleur­den bin­nen de kaders van onze zelf­ge­ko­zen iso­la­tie. We waren strip­fi­gu­ren in een zwart-wit ver­haal en wis­ten dat we ooit kleur moesten beken­nen.

Op een dag toen de goud­ge­le zon ein­de­lijk door het grau­we wol­ken­dek brak, kwam een man Lees ver­der

Wen d’r maar aan… — deel zoveel

Maar, maar, we kun­nen toch niet zon­der eten naar bed? We moe­ten nog tan­den­poet­sen. En slaap­kle­ren aan. En, en…
“Wen d’r maar aan!” riep ik ze nog na, nadat ik ze onder bedrei­ging van een pak slaag naar boven had gejaagd. Stel­le­tje hui­le­bal­ken. Slap­pe­lin­gen.
Lees ver­der