Let the game begin!

Van­daag was het ook voor mij zover. Nadat gis­ter @JuL1ta al haar boek voor de boeken­ruil had ont­van­gen, viel van­mid­dag mijn boek door de brieven­bus. Natu­urlijk had ik vooraf geprobeerd te raden wat zij mij zou toes­turen. Maar dat gaf ik al snel op. Ondoen­lijk. Met de schaarse infor­matie die we uit­gewis­seld had­den in de korte tijd dat we elka­ar pas ken­nen, zouden zowat alle boeken in aan­merk­ing komen. Ik kon niet meer doen dan afwacht­en. Gelukkig heb ik vakantie en dan vliegt de tijd voor­bij.

Dus had ik van­mid­dag niet eens in de gat­en dat er tussen de stapel post een dikke enveloppe zat die spe­ci­aal voor mij bestemd was. Bij­na elke dag komen er wel van die goedge­vulde envelop­pen bij ons bin­nen, en in de meeste gevallen zijn ze voor mijn Inge. Van­daar dat ik rou­tine­matig de stapel op haar bureau legde en verder ging met waar ik mee bezig was. Tot­dat ik werd terug­geroepen omdat er iets voor mij bij de post zat. Op het­zelfde moment wist ik het. Mijn boek! Haar boek! What­ev­er, ons boek! Voorzichtig scheurde ik de enveloppe open en haalde het boek tevoorschi­jn. Er zat ook een brief bij.

Ik ging eerst maar eens koffie zetten. Het boek lag op de keukentafel met de brief openges­la­gen ernaast. Af en toe las ik alvast een zin. Toen de koffie klaar was nam ik alles mee naar buiten waar ik een plek­je opzocht uit de zon. Als eerste begon ik de brief te lezen. Daar­na pak­te ik het boek en bekeek het aan­dachtig. Ik had het nog nooit eerder gezien. In gedacht­en gaf ik @JuL1ta een com­pli­ment. Dat was haar toch maar mooi gelukt om een mij com­pleet onbek­end boek uit te zoeken. Zow­el titel als auteur deden geen enkele bel rinke­len. Nochtans had de auteur al eens ooit de Pulitzer pri­js gewon­nen. En dit boek bleek zelfs ver­filmd te zijn zo las ik op de achter­flap, maar ook dat zorgde nog steeds voor geen enkel teken van herken­ning. Wan­neer het de bedoel­ing was om via deze boeken­ruil in aan­rak­ing te komen met com­pleet andere lit­er­atu­ur dan ik gewend was zelf te kiezen, dan was het nu al ges­laagd te noe­men.

Met de korte samen­vat­ting op de achter­flap moet ik het dus doen:

Gogol is named after his father’s favourite author. But grow­ing up in an Indi­an fam­i­ly in sub­ur­ban Amer­i­ca, the boy starts to hate the ack­ward name and itch­es to cast it off, along with the inher­it­ed val­ues it rep­re­sents. Deter­mined to live a life far removed from that of his par­ents, Gogol sets off on his own path only to dis­cov­er that the search for iden­ti­ty depends on much more than a name.

The Name­sake’, geschreven door Jhumpa Lahiri, want dat is het boek wat ik ont­van­gen heb, lijkt me daarom in alle opzicht­en een ruil waar ik geen spi­jt van ga kri­j­gen. En nu we alle­bei ons boek in bez­it hebben, kan de boeken­ruil offi­cieel van start gaan:

@JuL1ta zal zich aldus gaan verdiepen in ‘Tussen mes en keel’ van Geerten Mei­js­ing, en ik vanzelf­sprek­end in ‘The Name­sake’. De komende tijd zal ik hier regel­matig mijn leeser­varin­gen delen en afs­luiten met een recen­sie. Het is mij nog niet bek­end hoe @JuL1ta dat gaat doen. Zoals gezegd, een aan­tal spel­regels moeten zich nog uitkristalis­eren. Miss­chien deelt ze haar leeser­var­ing alleen met mij. Miss­chien wel hele­maal niet en houdt ze het voor zichzelf. Of miss­chien gaat ze wel in op mijn aan­bod om bijvoor­beeld een gast­blog op mijn site te schri­jven. Wat zij wil. Zolang we maar boeken bli­jven ruilen.

~ ~ ~