Een nieuwe Game of Thrones

Met eer­ste kerst­dag had­den we geen plan­nen. En geen ver­plich­tin­gen. Alle tijd voor lezen en tv kij­ken. Ein­de­lijk tijd voor Game of Thro­nes. De boe­ken heb ik weer terug­ge­von­den en ondanks alle goe­de voor­ne­mens van ruim een jaar gele­den ben ik pas gevor­derd tot deel 3 — A Storm of Swords. Met de dvd’s zijn we een stuk ver­der. Op kerst­avond had­den we al een begin gemaakt en gis­ter zijn we vro­lijk ver­der gegaan met sei­zoen 7. […]  Lees ver­der

Geef niet toe aan de verleiding

Van­daag zat de dvd-box van Game of Thro­nes bij de post. Ein­de­lijk is nu ook sei­zoen 7 voor ons beschik­baar. We had­den de serie als hard­co­re fans natuur­lijk al veel eer­der kun­nen down­lo­a­den of met een tij­de­lijk abon­ne­ment op HBO kun­nen kij­ken, maar omdat we ooit met dvd’s begon­nen zijn gaan we daar nu net­jes mee door. En als ik het goed begrijp dan volgt er hier­na nog een laat­ste sei­zoen en dan is het over voor wat betreft de tv-serie. […]  Lees ver­der

Zal ik het proberen?

Waar ik de tijd van­daan haal is me een raad­sel maar deze avond zat ik plots met een deel uit de serie A song of Ice and Fire op de bank. In de zomer­va­kan­tie had ik Book One: A Game of Thro­nes gele­zen en nu was ik bezig in Book Two: A Clash of Kings. Ik vroeg me af of ik alle delen zou weten uit te lezen voor­dat de DVD’s van sei­zoen 6 beschik­baar zou­den komen. Inmid­dels wist ik allang dat de boe­ken en de tv-serie gaan­de­weg het ver­haal uit elkaar waren gegroeid waar­door ik me dus geen illu­sies hoef­de te maken dat ik door snel te lezen eer­der dan mijn Inge zou weten hoe het ver­der ging met de wei­ni­ge per­so­na­ges van het eer­ste uur die nog wel in leven waren aan het eind van sei­zoen 5. […]  Lees ver­der

Lezen is niet kijken

Het is vakan­tie en ik lees A Game of Thro­nes. De tv-serie (sei­zoen 1 t/m 5) heb­ben we op dvd geke­ken. Omdat het nog wel even duurt voor­dat sei­zoen 6 op dvd beschik­baar komt besloot ik de boe­ken aan te schaf­fen. Maar zoals ik eer­der al schreef wijkt de tv-serie op belang­rij­ke pun­ten af van de boe­ken. Het blijkt zelfs dat de tv-serie in sei­zoen 6 (of is het pas in 7?) ver­der gaat dan waar de auteur Geor­ge R.R. Mar­tin met zijn boe­ken is. Toch besloot ik met het eer­ste deel te begin­nen. Omdat ik nu een­maal graag lees en benieuwd was of de boe­ken ook zo ver­sla­vend zou­den zijn.
Het valt me op dat zeker in dit eer­ste deel veel van wat ik lees bij­na iden­tiek in de tv-serie terug­komt. Niet dat ik het heb terug­ge­ke­ken, maar voor mijn gevoel zijn zelfs de dia­lo­gen in veel geval­len een op een over­ge­no­men. Een feest van her­ken­ning. Het gro­te ver­schil (los van de uit­een­lo­pen­de ver­haal­lij­nen die blijk­baar later geïn­tro­du­ceerd wor­den) zit ‘m natuur­lijk in het inner­lijk leven van de per­so­na­ges. Dat laat zich moei­lij­ker ver­fil­men. Nee, de tv-serie moet het meer heb­ben van uiter­lijk ver­toon (en dat dan ook nog liefst zo expli­ciet en haar­scherp in beeld gebracht).
Neem nu de vol­gen­de sce­ne waar­in Lady Cate­lyn getui­ge is van een kri­tie­ke veld­slag waar veel van afhangt en waar haar oud­ste zoon (nog geen zes­tien jaar) bij ver­stek van haar echt­ge­noot de aan­vals­lei­der is. We vol­gen haar (elk hoofd­stuk van gemid­deld zo’n 10 tot 15 blad­zij­des wordt geheel van­uit het per­spec­tief van een der per­so­na­ges beschre­ven) ter­wijl ze zich meer en meer zor­gen maakt over haar zoon maar ver­der niets anders kan doen dan van­af de zij­lijn toe­kij­ken en afwach­ten: […]  Lees ver­der

(Hoe) bepaal ik dat?

Op de site van De Cor­res­pon­dent zag ik een oproep om geza­men­lijk het boek A litt­le life van Hanya Yana­gi­ha­ra te gaan lezen. De titel deed een bel­le­tje rin­ke­len. Ik dacht het boek ooit eer­der in han­den te heb­ben gehad maar uit­ein­de­lijk niet tot aan­koop te zijn over­ge­gaan. Even twij­fel­de ik. Een boek van ruim acht­hon­derd blad­zij­des ter­wijl ik al zoveel te lezen heb lig­gen.
Maar natuur­lijk kon ik het niet laten en heb dezelf­de dag nog onli­ne een bestel­ling geplaatst. Met daar­bij ook haar debuut­ro­man The peo­p­le in the trees. Want die leek me ook wel heel inte­res­sant toen ik daar wat meer infor­ma­tie over opzocht. Ik plaatste de twee boe­ken in het­zelf­de win­kel­mand­je als de Game of Thro­nes serie geschre­ven door Geor­ge R. R. Mar­tin. Dat waren de boe­ken die ik eigen­lijk wil­de lezen omdat we de DVD’s onlangs alle­maal had­den beke­ken en ik wel benieuwd was naar hoe het ver­der ging.
Toen de bestel­ling enke­le dagen later gele­verd werd wist ik inmid­dels al dat de geschre­ven serie Game of Thro­nes op veel fron­ten afwij­kend is van de tv uit­voe­ring. Niet dat ik de boe­ken nu onge­le­zen in de hoek leg, maar de onmid­del­lij­ke nood­zaak was weg­ge­val­len. Dan toch maar aan A litt­le life begin­nen? Of lie­ver The peo­p­le in the trees? En dan daar­na pas A litt­le life?
Hoe dan ook, ik had er de hele dag de tijd voor om een keu­ze te maken aan­ge­zien de klein­kin­de­ren kwa­men loge­ren. Lezen zou pas een optie zijn wan­neer ze een­maal in bed lagen en de rust in huis weder­ge­keerd was.
Vele ver­moei­en­de maar o zo gezel­li­ge uren later was het zover. Ze slie­pen. Tijd voor een boek en een drank­je. Dom genoeg had ik mijn sta­pel­tje boe­ken nog op de kamer laten lig­gen waar nu een van de klein­kin­de­ren lag te sla­pen. Die wil­de ik niet wak­ker maken en dus liep ik op mijn tenen in het don­ker naar de kast en pak­te op goed geluk het boven­ste boek. Dat was zo te voe­len aan het for­maat A litt­le life. Ik was er nog steeds niet uit welk boek ik wil­de lezen. Ten­slot­te gaf ik gehoor aan het stem­me­tje dat zei dat ik moest begin­nen met haar debuut. Ik pak­te het twee­de boek van de sta­pel en sloop de kamer weer uit.
Op de over­loop geko­men bleek dat ik niet The peo­p­le in the trees in mijn han­den had, maar Onder­wor­pen van Michel Hou­el­le­becq. Dat leek me bij nader inzien ook wel een heel mooi boek om te lezen. […]  Lees ver­der

Wintertijd

Het wil niet echt win­ter wor­den dit jaar. Nor­maal gespro­ken vind ik het wel iets heb­ben dat rond de kerst­da­gen er een pak sneeuw uit de lucht valt en vorst in de grond zit. Maar nu ben ik er wat min­der rou­wig om dat het uit­blijft. Dit heeft alles te maken met mijn nieu­we hob­by, het sur­vi­val­run­nen. De hui­di­ge aan­ge­na­me weers­om­stan­dig­he­den geven mij vol­op de gele­gen­heid door te blij­ven trai­nen en aan mijn tech­niek te wer­ken zodat ik hope­lijk beter voor­be­reid ben om de hin­der­nis­sen te nemen wan­neer de bit­te­re kou­de als­nog ons land bin­nen­trekt. […]  Lees ver­der