Tag: Gust Gils

Eeuwig vermoeden van meer

De dicht­bun­dels in mijn boe­ken­kast zijn te tel­len op de vin­gers van één mis­schien twee han­den. Hoe­wel, ik zeg dat nu zo maar bij nader inzien kan het best meer zijn. Wat zeker waar is, is dat ze ver­uit in de min­der­heid zijn. Ik lees gedich­ten dan ook spo­ra­disch. Waar­bij ik me vreemd genoeg wel elke keer afvraag waar­om ik ze niet vaker uit de kast pak.
Mis­schien dat het komt van­we­ge de soort van haat-lief­de ver­hou­ding die ik ermee heb. Het kost me ten eer­ste al heel veel tijd om een gedicht goed te lezen. Daar waar een ‘gewo­ne’ (lite­rai­re) tekst zon­der pro­ble­men de weg naar mijn her­sens (en hart) weet te vin­den is dat vaak met een gedicht hele­maal niet het geval. Ik lees (voor mijn gevoel) erg aan­dach­tig een gedicht maar voor­dat ik hal­ver­we­ge ben zijn de zin­nen tot niet meer dan los­se woord­jes ver­wor­den. Als­of ik terug ben op de lage­re school en met een woord­plank­je voor me zit en waar de samen­hang tus­sen al die indi­v­du­e­le woord­jes me vreemd is. Lees ver­der